کنفرانس لندن و سکوت کومه له

محمود قزوينى

آمريکا ميخواهد عراق را به خاکستر تبديل کند. ميخواهند مردم از کودک تا بزرگسال، خانه و مدرسه، کارخانه و مزرعه و همه آنچيزى که بوى زندگى ميدهد را نابود سازند. در اين ميان مشتى آدمکش و دزد سرگردنه بگير و رجاله هاى ناسيوناليست و اسلامى که کارشان هميشه بند و بست با اين و يا آن دولت مرتجع مثل خودشان بود را با چند افسر عراقى که همانند همه دست اندرکاران دولت بعث عراق در پرونده شان خروار خروار جنايت بر عليه مردم عراق يافت ميشود را دور هم در لندن جمع کردند تا به تهديد جنگى و جنگ خود عليه عراق پوشش مشروعيتى بدهند. اينها هم هيچ شغلى به جز اين نخواهند داشت که بر زمين خاکستر شده عراق به جنگهاى قومى و عشيرتى و مذهبى ادامه دهند.

دوستان گذشته و حال کومه له از جمله پادوها و مزدورانى هستند که براى کمک و يارى دادن به نيروهاى آمريکايى در لت و پار کردن مردم عراق به همراه جريانات اسلامى در کنفرانس لندن حضور پيدا کردند. احزاب ناسيوناليست کرد (اتحاديه ميهنى و بارزانى)، مجلس اعلى و افسران جنايت پيشه بعثى در کنفرانس لندن تنها روى صحه گذاشتن بر جنگ طلبى آمريکا و چشم انداز يک جنگ و جدال بى پايان قومى و مذهبى ميان خود "توافق" داشتند. کومه له، کومه له اى که از حاکميت چنين نيروهايى در کردستان عراق با نام "دولت نوپا" استقبال کرد و با دادن رهبرى خود به دست عبداﷲ مهتدى به مدت يک دهه چاقو را مرتب بر عليه کمونيسم کارگرى يعنى تنها نيرويى که در مقابل اين جانوران در عراق ايستاد و بر موضع کمونيستى پاى فشرد تيز ميکرد، امروز بدجورى در مخمصه گير کرده است. دوستان کومله همانند دور اول جنگ خليج ميخواهند سهمشان را در کشتار مردم غير کرد ايفا کنند. رهبر شاخص جناح ضد کمونيسم کارگرى و طرفدار جنگ آمريکا يعنى عبداﷲ مهتدى که در آنزمان خود را در موقعيتى ميديد که ميبايست نه تنها بر عليه جنگ، بلکه بر عليه دوستان خود نيز چيزى بگويد، امروز بطور علنى طرفدار صد در صد جنگ است و از برگزارى کنفرانس لندن و دوستى با افسران بعثى و مجلس اعلا اسلامى بيشتر از خود اتحاديه ميهنى استقبال کرد و ذوق زده شد. حتما در حاشيه مذاکرات چيزى گير اين باند سياه دست ساز اتحاديه ميهنى آمده که اين چنين سر از پا نميشناسد.

اما کومه له و ابراهيم عليزاده انگار هنوز نميدانند چه بايد بکنند و چه بايد بگويند. تاکنون عليزاده علارغم مخالفت با جنگ، وقتى نوبت به دوستان ناسيوناليستش رسيد، حتى مانند مهتدى سال ٩١ به آنها انتقاد نکرد بلکه از اينکه ممکن است آمريکا دوستان ناسيوناليستشان را به طور جدى بازى نگيرد شکوه کرد. کنفرانس لندن و سکوت کومه له باز هم نشان داد که او در کدام صف قرار دارد. کسى نميتواند مخالف جنگ باشد و در مقابل چنين تلاشهاى جنگى چيزى نگويد. آيا کومه له و عليزاده خوشحالند که با نابودى عراق و رقم خوردن بسيارى از مسائل دنيا در صحنه جنگى که در عراق بوقوع ميپيوندند، به دوستانشان چيزى ميرسد؟ و يا نه کومه له واقعا از سرنوشتى که در انتظار مردم عراق قرار دارد ناراحت است؟ موضع کومله روشن نيست. سکوت کومه له در مقابل کنفرانس لندن و روابط گرم و دوستانه کومه له با اتحاديه ميهنى، چيزى جز بيان اين واقعيت نيست که وصلت کومه له با ناسيوناليسم کرد بعبارت ديگر وجود و حضور کومه له در قلمرو جنبش ملى کرد در کنار احزاب "اصلى" ناسيوناليسم کرد عميق تر از آن است که کومه له خود را در مقابل آنها قرار دهد. امروز برخلاف سال ٩١ بخشى از بورژوازى جهانى در خود غرب، مخالف از سر گيرى اين جنگ ميباشد. بخش بسيار بزرگى از مدياى غرب شروع به مخالفت با جنگ کردند. آيا کومه له حداقل نميخواهد با اين بخش از صف آرايى سياسى بورژوازى جهانى همراه شود؟

عليزاده در سال ٩١ در پشت ضد کمونيسم کارگرى مهتدى سنگر گرفت و ده سال سرنوشت کومه له را به او سپرد. امروز دوباره اين سوال بالاى سر کومه له چرخ ميزند که کومه له در اين مقطع سرنوشت ساز به کدام طرف ميچرخد. آيا دوستى تاريخى با ناسيوناليسم را حفظ ميکند و در کنار هارترين بخش بورژوازى جهانى قرار ميگيرد و يا به مخالفت قاطع با جنگ و قطع دوستى و مناسبات گرم با ناسيوناليسم روى ميآورد.

تا زمانى که دوستى کومه له با ناسيوناليسم کرد برقرار است، بازى حقيرانه و بى نتيجه وحدت با گروههاى حاشيه اى چپ که سالها عبد اﷲ مهتدى به آن مشغول بود، سرگرمى کومه له جهت عدم ورود جدى به صحنه سياست خواهد بود. موضع گيرى صريح و قاطع کومه له با جنگ و همه دوستان و حاميان و شرکت کنندگان در اين جنگ و دشمنى ورزيدن با آنها، کومه له را به کمونيسم کارگرى نزديک ميسازد. کومه له عمدا از طرح آشکار و صريح مسئله جنگ و به طور قطع نقش ناسيوناليسم کرد در جنگ طفره ميرود. در عين حال جانبدارى اش از اهداف ارتجاعى احزاب ناسيوناليست از خلال نوشته ها و نشرياتش به صراحت بيرون ميزند (ر.ک. به نوشته جلال محمدنژاد در نشريه "جهان امروز" شماره ٩٥ و مصاحبه ابراهيم عليزاده با جهان امروز ) . با طرح صريح و جدى اين سوال، کومه له با بحران جديى مواجه خواهد شد. کومه له نميتواند حضور کمونيسم کارگرى را دور بزند و ناديده بگيرد. هر انتقاد نيم بند به ناسيوناليسم کرد، کسى را در کومه له ياد اقليت و رنجبران و شاخه از روستا به شهر فدايى نمياندازد، بلکه فشار حضور سياست کمونيسم کارگرى بر کومه له را برجسته ميکند. اگر کومه له در مخالفت خود با جنگ صادق باشد، بايد در برابر دوستان کنونى خود در صحنه سياسى عراق و کردستان بايستد. اگر کومه له در مخالفت خود با جنگ صادق است بايد سکوت خود را در باره کنفرانس لندن بشکند.

.......................................................................................................................................

من قبلا در نوشته کومه له، ناسيوناليسم کرد و جنگ آمريکا بر عليه عراق موضع جانبدارانه کومه له نسبت به ناسيوناليسم کرد در جنگ نشان دادم