آقاى سرشار و منشور آزاديهاى سياسى

مصطفى صابر
 mosaber@yahoo.com

بدنبال اعلام منشور آزادى هاى سياسى از طرف حزب کمونيست کارگرى، "جنبش آشتى ملى" طى اطلاعيه اى از آن حمايت کرد. گرچه جاى بحث و اختلاف بر سر مفادى از آن از جمله لغو مجازات اعدام را باز گذاشت، "جنبش آشتى ملى" بهر حال کار مثبت و مفيدى کرد. اما گلايه دوست محترمى از "جنبش آشتى ملى" که با نام "دکتر ايرج سرشار" امضاء کرده اند، مرا به ترديد مى اندازد که آيا جنبش آشتى ملى درک صحيحى از اقدام مثبت خود دارد.

آقاى سرشار با اشاره به مصاحبه کوروش مدرسى با راديو انترناسيونال نوشته اند: "آقاى مدرسى حزب شما از يکسو بيانيه منتشر ميکند و فراخوان براى همبستگى حول محور شمارى از اصول را تبليغ ميکند و از سوى ديگر شما در مصاحبه تان منکر هرگونه علاقه اى به همبستگى با ساير نيروها ميشويد و ميگوييد ما کار خود را ميکنيم و ديگران هم کار خود را بکنند." و بعد حرفهاى بارها گفته شده اى را در مورد "ضرورت همبستگى" نيروهاى اپوزيسيون و متحد شدن براى سرنگونى جمهورى اسلامى را تکرار ميکنند. ما را به "غرور بيجا"، "خود محورى" و نظير آن مفتخر ميکنند، هشدار ميدهند که حزب ما به تنهايى نمى تواند جمهورى اسلامى را سرنگون کند و دست آخر ما را به "تحليل مشخص از اوضاع مشخص" و "تحليل کمونيستى" قسم ميدهند که "دست همبستگى به سوى ديگران دراز کنيد و يا دست هاى پيش آورده را پس نزنيد".

دوست محترم! باور کنيد که "جنبش آشتى ملى" با حمايت از منشور آزاديهاى سياسى به خودش احترام گذاشته، نه منتى بر سر ما يا مردم. واقعا اميدوارم که برنامه شما (که متاسفانه هنوز نخوانده ام) بسيار فراتر از منشور آزاديهاى سياسى را گفته باشد. (هرچند لغو بى قيد و شرط مجازات اعدام ديگر از بديهيات انساندوستى اين عصر و زمانه است و گويا هنوز روى آن اما و اگر داريد.) اما منشور آزاديهاى سياسى نسخه ما براى ايجاد ائتلاف و اتحاد "همه با هم" نوع خمينى و با "امروز فقط اتحاد" آقاى پهلوى نيست. ما بصراحت اعلام کرده و ميکنيم، اينها فريب و دروغ است. "همه باهم" و "وحدت کلمه خمينى" در روز خودش چيزى جز سرکوب کمونيستها و کارگران، خفه کردن صداى اعتراض کسانى که هم به شاه و هم به اسلامى ها نه ميگفتند، و جز تامين هژمونى ارتجاعى ترين نيروى سياسى ايران بر اعتراضات مردم نبود. "امروز فقط اتحاد" هم جز نسخه دست دوم و نوع کمدى آن تراژدى نيست. ما بارها گفته ايم که خواهان فضاى شفاف سياسى هستيم تا نيروهاى مختلف تمايزات و تفاوتهاى خود را بيان کنند تا مردم انتخاب آگاهانه و آزادانه کنند. "منشور آزاديهاى سياسى" همچنانکه در خودش هم آمده است دارد پايه اى ترين ملزومات چنان شرايطى را فراهم ميکند. اين پلتيک و روش ويژه ما براى "عقب نماندن" از مسابقه "اتحاد اتحاد"ى که ذکرش رفت نيست. ما منظورمان همان چيزى است که در آن منشور گفته ايم. شما همين اول کار، با اولين حرکت براى حمايت از منشور داريد روح آنرا زير سوال ميبريد. طورى صحبت ميکنيد که گويا "جنبش آشتى ملى" نانى قرض داده و حالا عوض طلب ميکند. چنين نيست. ما و کمونيسم مان دقيقا عليه چنين سنت هايى در سياست هستيم. ما براى تغيير اينها به ميدان آمده ايم.

توصيه من هم واقعا اينست که شما کار خودتان را بکنيد و ما هم کار خودمان را ميکنيم. اين بسيار شرافتمدانه است. البته بهيچ وجه به معناى نفى ديالوگ و گفتگو بين نيروهاى اپوزيسيون نيست. اما ما از گفتگو و ديالوگ، معدل گيرى در مواضع، پنهان کردن و کم رنگ کردن اختلافات و در نتيجه خاک پاشيدن به چشم مردم را نمى فهميم. بر عکس هدف ما از هر ديالوگ و گفتگو اساسا اينست که هر نيروى سياسى همان که هست را جلوى مردم قرار دهد. چه کار کنم که ما اينقدر به خودمان اعتماد داريم که فکر ميکنيم در هر ديالوگ و گفتگوى واقعا آزاد، ما حرف دل مردم را ميزنيم و مردم ما را انتخاب خواهند کرد؟ چرا آقاى سرشار شما و سازمانتان چنين اعتمادى بخود نداشته باشد؟ شايد سازمان متبوع شما بتواند در جريان چنين ديالوگى همه مردم، يا بخش عظيم و کافى از آنها، کافى براى تحول اجتماعى مورد نظرتان، را قانع و متحد کند. ما آنوقت لقب "خود محور بين" و اينگونه سخنان ناشايست را بسوى شما پرتاب نخواهيم کرد. به احترامتان بپا خواهيم خاست که در يک مبارزه آزادانه و شرافتمندانه، توانستيد تمايلات انسانى مردم را نمايندگى کنيد و آنها را متحد کنيد.

اميدوارم که با اين نکته آخر نظرم را نسبت به بحث وحدت طلبى عاميانه اى که دوستانى نظير شما نيز دامن ميزنند، داده باشم. پس اين گوى و اين ميدان، دوست عزيز، قدم اولى را که برداشته ايد بدون ترديد و دودلى ادامه دهيد. براى مثال، لطف کنيد توضيح دهيد که ملاحظات و اما و اگر "جنبش آشتى ملى" بر منشور آزاديهاى سياسى و يا هر بندى از آن چيست؟

با احترام، مصطفى صابر ٣٠ دسامبر ٢٠٠٢