مصاف و
تعرض
كمونيستها به
جمهوري
اسلامي يك تاريخ
است!
روبين شادي
(اين
مطلب يك روز
بعد از مطلب
شادي امين
نوشته شده
بود، اما
بدليل
تعطيلات و چند
روز استراحت
با تاخير براي
روزنه ارسال
ميشود.)
شادي امين،
از يك تجربه
تلخ در
مقابل "دگر
انديشان" لب
به گلايه و شكوه
گشوده و از
ناملايمات و
سازشها و
تعارفات
طرفداران
دمكراسي
اينجا حتما
منظور شادي
جبهه دو خرداد
با اعوان و
انصار توده اي
اكثريتي ها و
مليون طرفدار
جمهوري
اسلامي است،
شكايت كرده. شادي
امين به بهانه
حضورش در جلسه
خانم مهرانگيز
كار كه در 17
دسامبر در
فرانكفورت
برگزار شده
است، از اينكه
جلو سخنراني و
صحبتهاي گرمش را
گرفته اند
شكوه كرده
است.
مطلب شادي خالي
ازاشاره به يك واقعيت
عظيم است كه
در خارج كشور
حضور دارد. شادي
وقتي به سروش
و بهنود
و كنفرانس
برلين و حضور
دوخرداد و
عوامل جمهوري
اسلامي اشاره
دارد، واقعيت
آن كار عظيم و
كوبنده را كه
حزب كمونيست
كارگري و
فعالين اين
حزب انجام
داده است و
ميدهند را خط
ميگيرد. به
اين دليل ساده
با اين جنبش
نيست. نه بلحاظ
سازماني بلكه
بلحاظ سياسي.
حدود 7 سال
قبل در حاليكه
كادرهاي حزب
كمونيست كارگري
ايران در
مجامع و جلسات
اپوزيسيون
حضور فعال
داشتند، صداي
تعداد زيادي
از جمله كيهان
لندن،
روزنامه
ايران ستار در
كانادا و
ايرانشهر در
امريكا و
روزنامه صبح
ايران در تهران بلند
شد و به حضور
فعال كادرهاي
حزب كمونيست كارگري
ايران اعتراض
كردند،
همانوقع اين
حزب اعلام كرد
كه: "اعضا و
فعالين حزب
كمونيست كارگري
ايران وظيفه
خود ميدانند
كه در هر جلسه
علني
سخنراني،
سمينار و
ميزگردي كه
فراخوان عمومي
داده شده باشد
شركت كنند،
وقت بگيرند و
از اعتقادات و
برنامه
آزاديخواهانه
و كمونيستي
خود سخن
بگويند. اعضاي
حزب وظيفه خود
ميدانند كه از
هر تريبون
موجود پاسخ هر
نظر و طرح و سياستي
را كه نافي
آزادي و
برابري
انسانهاست بدهند.
جاي تعجب است
كه سخنرانان
كه خود را رهروان
تازه چشم به
حقيقت گشوده
دموكراسي مي
شمارند،
اينچنين از
شنيدن پاسخ
گروهي از
مستمعين شان
دستپاچه و نا
ايمن شوند.
آقايان عزيز،
سخنرانان
گرامي، اگر
كسي در ستايش
بازار و
دموكراسي و
ناسيوناليسم
ايراني سخن
ميگويد، اگر
كسي در توجيه
مماشات با
مذهب و كرنش به
واپسگرايي
فرهنگي ملي و
قومي سخنراني
گذاشته است،
اگر كسي دارد
سرافرازانه
پايان سوسياليسم و ماركس
و ماركسيسم را
اعلام مي كند
و غيره، آنوقت
بايد طاقت اين
را هم داشته
باشد كه از
ميان حضار
طرفداران طب
رايگان و بيمه
بيكاري و
برابري زن و
مرد، مدافعان
كارگر و
سوسياليسم و
ماركسيسم و
مخالفين قومي
گري و ملي گري
و مذهب، به
اظهارات او
پاسخ بدهند. و
با حرارت هم
پاسخ بدهند".
درست 7 سال قبل
به امثال خانم
مهرانگيز كار
و ابراهيم
نبوي(ايشان هم
وقتي در شهر
هامبورگ در
اوايل ماه
دسامبر در
مقابل سوالات
فعالين حزب
كمونيست
كارگري قرار
گرفته است
جلسه را ترك
ميكند)
اين واقعيت
را تاكيد كرد
كه اگر تاب
تحمل سخنراني
و صحبت
مخالفين تان
را نداريد اگر
دل نازك و كم
طاقت هستيد كه
نميتوانيد
نظر مخالف خود
را با متانت
بشنويد، لطفا
جلسه علني و
عمومي نگذاريد!
اين سياست و سياست
جلوگيري و تبديل
كردن جلسات و
حضورعوامل
جمهوري
اسلامي و تبديل
آن به شكست و
افتضاح
سياسي براي رژيم
اسلامي
كارزار و
كمپين وسيعي
است كه حزب
كمونيست
كارگري
پيشبرده. از
فوريه 98 و حضور
افشاگرانه در
جلسه
عبدالكريم
سروش در
هامبورگ تا شكست
و تبديل كردن
حضور فائزه
رفسنجاني در
دانشگاه ليدن
هلند به
افتضاح سياسي
براي جمهوري اسلامي
و دولت هلند،
كنفرانس
برلين و شكست
تاريخي و پر
سرو صداي آن،
افتضاح سياسي
اجلاس لوكوم
در نزديكي شهر
هانوور و ده
ها مورد از حضور
فعالين و
كادرهاي اين
حزب در مقابل
حضور دوخرداديها
و سران رژيم
اسلامي در
خارج كشور در
اروپا و
كانادا و
امريكا نمونه
هاي واضحي از
حضور آنها
است. حزب
كمونيست
كارگري در
خارج كشور و
اقدامات و
آكسيون و
فعاليتهايش يك
تاريخ است. يك
تاريخ پر تحول
پر از تعرض و
رو در روئي با
جمهوري
اسلامي و
عوامل اين
رژيم با دو خرداد و
طيف طرفداران
خريدن عمر براي
ريم اسلامي و
فروختن اين
رژيم
جنايتكار بعنوان
رفرميست و
اصلاح شده!. 27
دسامبر 2002