تحولات در عراق
برگزارى دو کنگره
رحمان حسين زاده
نگاهها به تحولات جامعه عراق دوخته شده است. رژيم عراق بطور کامل به درخواستهاى سازمان ملل گردن گذاشته و مدتى است که بازرسان تسليحاتى اين سازمان در عراق کار خود را از سر گرفته اند. اما خطر جنگ و ويرانى و کشتار از سر مردم عراق کم نشده است. قضيه روشن است. آمريکا دنبال هژمونى طلبى جهانى خود، دنبال به خط کردن دنيا پشت سر خود، دنبال مطيع کردن اروپاى هم پيمان در قبال سياستهاى جهانى خود، دنبال تامين منافع منطقه اى خود، به ايجاد تغييرى معين در نظام سياسى عراق نيازمند است. صحنه عملى کشمکش، عراق انتخاب شده است، اما موضوعات پايه اى تر و تسويه حسابهاى اساسى تر فيمابين قدرتهاى بزرگ جهانى و مربوط به آرايش سياسى دنياى کنونى و خاورميانه دارد حل و فصل ميشود. بوش پسر، نقشه ناتمام بوش پدر بجامانده از جنگ خليج سال ١٩٩١ را پيگيرى ميکند. بر خلاف پروپاگاند پنتاگون و رسانه هاى غربى نوکر و اپوزيسيون بورژوا عشيرتى حلقه بگوش آمريکا و غرب، آنچه در عراق اتفاق مى افتد، سرسوزنى به تخفيف مصائب جامعه و مردم عراق از دست رژيم سفاک صدام حسين مربوط نيست. حاميان رژيم فاشيست بعث، تامين کنندگان سلاحهاى کشتارجمعى اين رژيم، جزو معماران و صحنه سازان سرنوشت سخت و دردناکى بوده اند که در طول حاکميت سياه بعث و در يک دهه اخير بر مردم عراق تحميل شده است. خيمه شب بازى از بين بردن "سلاحهاى کشتار جمعى" و مقابله با "ديکتاتورى صدام" توسط دارندگان اصلى سلاحهاى کشتار جمعى و برپادارندگان و حاميان سياهترين دولتهاى ديکتاتور جهان، بهانه اى در خدمت اهداف ضد انسانى آمريکا و تحميل آلترناتيوى است که جز مصائب بيشتر چيزى براى مردم عراق در بر ندارد.
کنگره اپوزيسيون بورژوايى عراق
آمريکا و بريتانيا در کنار دخالتهاى نظامى و پيشبرد طرحهاى سياسى خود در عراق، بار ديگر و اين بار با تدارکى گسترده تر، جريانات دست راستى و ارتجاعى اپوزيسيون را به "کنگره اى در لندن" فراخوانده اند. اين کنگره قرار است در روزهاى آتى برگزار شود. صرفنظر از تبليغات طرفين، موضوع اين کنگره، ديکته کردن طرح و برنامه آمريکا و بريتانيا به اين جريانات است. همزمان اعلام اختصاص بودجه ٩٢ ميليون دلارى به منظور "تجهيز نظامى و آموزش گروههاى مخالف" از جانب جرج بوش به "اپوزيسيون دمکراتيک عراق" معنايى جز پرداختن حق الزحمه اجراى طرحهاى آمريکا و بريتانيا توسط اين جريانات نيست.
مردم عراق ماهيت سياه و ارتجاعى نيروهاى شرکت کننده در "کنگره لندن" را ميشناسند. افق و سياست و برنامه و نقشه اى که براى آينده عراق دارند، تفاوت ماهوى با آنچه رژيم بعث در ٣٠ سال حاکميت خود در عراق پياده کرده است، ندارد. صرفنظر از باندهاى خرد و ريز دست ساز سياى آمريکا و سرکردگان سابق ارتش بعث، احزاب اصلى ناسيوناليسم عرب، ناسيوناليسم کرد و مجلس اعلاى اسلامى وابسته به جمهورى اسلامى، در انطباق با آنچه آمريکا ميخواهد، قرار است در اين کنگره "حاکميت آتى" عراق را تعيين کنند. جريانات ناسيوناليست عرب که در اين کنگره شرکت ميکنند، به سهم خود دورانى مستقيما در تحکيم حاکميت بعث نقش ايفا کرده اند. نظاميان سابق بعث جنايتکارانى مشابه نزار خزرجى با پرونده اى سنگين از جنايت و کشتار و بمبارانهاى شيميايى و پاکسازى قومى و نسل کشى، اين بار در لباس جديد و با همان دستور کار سرکوب مردم، قرار است به صحنه بازگردند. دو حزب اصلى ناسيوناليست کرد، اتحاديه ميهنى و حزب دمکرات کردستان عراق، طى حاکميت بعث با پلاتفرم اتونومى، دنبال شريک شدن در قدرت با رژيم فاشيست بعث بوده و در دوره هاى معين با آن ساختند و چندسال حاکميت مشترک عليه مردم کردستان اعمال کردند. طالبانى و بارزانى بارها مجيزگوى جنايتکارى چون صدام بوده اند. ماهيت مجلس اعلاى اسلامى وابسته به جمهورى اسلامى ديگر نيازى به توضيح ندارد. ملقمه اى از چنين نيروهاى ارتجاعى چيزى جز سياهى و تباهى بيشتر را براى مردم به ارمغان نمى آورند.
اما ميتواند اين تنها سناريو و آينده محتوم براى جامعه و مردم عراق نباشد. به ميدان آوردن مردم و شکل دادن به جنبش اعتراضى متفاوت ميتواند به آينده اى اميدوار و به نفع مردم تمام شود. اين تماما کار کمونيسم کارگرى و حزب کمونيست کارگرى عراق است.
کنگره حزب کمونيست کارگرى عراق
تقريبا همزمان با فراخوانده شدن سران نيروهاى مرتجع ملى و اسلامى و ارتشيان سابق بعث به مضحکه "کنگره اپوزيسيون عراق" در لندن، کنگره دوم حزب کمونيست کارگرى عراق در ميان مردم در کردستان عراق قرار است برگزار شود. اين کنگره جنبش و جريانى است که در يکدهه گذشته پرچم آزاديخواهى و برابرى طلبى و پرچم پايان دادن به محاصره اقتصادى و دخالتهاى آمريکا و پرچم پايان دادن به حاکميت سياه بعث را برافراشته است. اين کنگره حزبى است که صف سياسى متمايزى را عليه ناسيوناليسم و اسلام و در دفاع از حرمت انسان گشوده است. در مقابل کنگره ارتجاع، کنگره حزب کمونبست کارگرى ميرود تا صداى آزاديخواهانه مردم را نمايندگى کند، ادعانامه هاى کمونيسم کارگرى را عليه دولت بعث فاشيست، عليه دخالت آمريکا و غرب و عليه حاکميت دهساله ناسيوناليسم کرد و عليه اپوزيسيون بورژوا عشيرتى صادر کند. اين کنگره در بطن اوضاع متحول عراق و منطقه در تعيين خط مشى شفاف در راستاى آينده اى اميدوار به نفع مردم، وظيفه خطيرى را بردوش دارد.
صف ارتجاع و صف آزاديخواهى تماما از هم جدا هستند. سعادت و خوشبختى مردم عراق در گرو انتخاب صف آزاديخواهى، صف انسانيت و صف کمونيسم کارگرى است.