IRAN EMROOZ (iranian political Bulletin)

همه مي دانيم که بدبختانه در کشور ما، رسما نياز جنسي جوانان تا قبل از ازدواج ناديده گرفته شده و همواره با سرکوب مواجه است. از اينرو موضوعات جنسي علاوه بر آميختگي دايمي با شرم و گناه در حوزه هاي فردي، در عرصه هاي اجتماعي نيز به امري سياسي و حتي امنيتي تبديل مي شوند. من در اين مختصر بر آن نيستم که عوارض فاجعه بار ناديده گرفتن اين نياز حياتي را برشمارم چرا که همه مي دانيم اين افسردگي شايع و خودکشيهاي پرشمار، پرخاشگري و ستيزه جويي يا انزواطلبي جوانان، گرايش به اعتياد، افت تحصيلي دانشجويان و دانش آموزان و بسياري ناهنجاريهاي ديگر اعم از رواني، رفتاري يا اجتماعي که در جامعه به شدت جوان ما بيداد مي کند از کجا سرچشمه مي گيرد. نکته ظريفي که مي خواهم به آن اشاره کنم اين است که به دليل محدوديتهاي مذهبي و در نتيجه سياسي شدن موضوعات جنسي در ايران، کمتر رسانه اي اعم از روزنامه ها، مجلات و نشريات الکترونيکي به شکلي شفاف به اين موضوع پرداخته اند، راديو و تلويزيون هم که هيچ.
فشار بر نويسندگان و مترجمان براي حذف بخشهايي از داستان که به رابطه جنسي اشاره داشته يا حذف لغاتي که بار جنسي داشته اند ، نمونه اي ديگر از تلاش عبث کوته فکران براي غربال نمودن برخي لغات و موضوعات از فرهنگ ما است. مثلا "سرطان پستان" رفته رفته به "سرطان سينه" تبديل شد طوري که براي رسانه اي مثل بي‌بي‌سي هم جا افتاد (سايت بي بي سي چندي پيش گفتاري در اين زمينه داشت). اين غربال لغات و موضوعات يک نتيجه ناگزير داشته است و من مايلم توجه شما را به اين گزاره بسيار مهم جلب کنم که "جوانان ايراني از نظر آگاهي در زمينه هاي جنسي بسيار فقيرند". ضعف رسانه‌ها، شرم فردي و مهمتر از همه بي مبالاتي حاکميت در مقابل تامين سلامتي و بهروزي شهروندان از دلايل بروز اين فقرند. نتيجه اين بي مبالاتي و ندانم کاريها ، هزاران باروري ناخواسته همراه با رواج روشهاي ناايمن ، سقط جنين و شيوع بيماريهاي خطرناک مقاربتي نظير ايدز است (تنها خدا مي داند جامعه جوان ايراني در مقابل شيوع اين بيماريها چقدر به انبار باروت مي ماند).
توزيع اطلاعات در اين زمينه بين طبقات و گروههاي صنفي و سني، به شکلي عجيب ناهمگن است. ممکن است برخي جوانان با تحصيلات اندک و شغل آزاد اطلاعاتي داشته باشند که تحصيل کردگان از آن بي بهره اند. اين موضوع حکايت از فرهنگ شفاهي دارد. فرهنگ شفاهي مبتني بر دريافتها، ادراک و تجربيات شخصي افراد و نقل قولهاي اغلب نادقيق است و اتکا به اين فرهنگ مي تواند موجب آميختگي خرافه با مباحث علمي شده و خود اين اختلاط خطراتي را پديد آورد.
دانشجويان دانشگاهها عليرغم گذراندن بيش از 20 واحد دروس عمومي نظير متون اسلامي، تاريخ اسلام، اخلاق اسلامي و... هيچ درس اختياري يا اجباري در اين باره ندارند. تنها هنگامي که زوجهاي جوان براي انجام آزمايش خون (هنگام ازدواج) به درمانگاهها مراجعه مي کنند يک کلاس يک ساعته براي آنها مي گذارند که آنهم به خاطر گرفتاريهاي ايام ازدواج معمولا سرسري گرفته مي شود.
متاسفانه هنگامي که مرجع معتبري در زمينه سکس در دسترس نيست جوانان الگوهاي رفتاري خود را از فيلمها و عکسهاي تجاري پورنو استخراج مي کنند که طي آنها عمليات محيرالعقولي انجام مي شود که به هيچ وجه نمي توان از خطر الگو قرار گرفتن آنها چشم پوشيد (نظير سکس با حيوانات). من به عنوان کسي که در بطن اين جامعه زندگي مي کند از حوادث و فجايعي اطلاع مي يابم که بازگو کردن را آن توهين به جوانان محروم و مظلوم کشورم مي دانم لذا از آن در می گذرم.
اگرچه گسترش اينترنت تمام معادلات توزيع اطلاعات را برهم زده و شرايط کاملا نويني را پديد آورده است ، اما متاسفانه در همين عرصه نيز تاکنون هيچ سايت فارسي زبان معتبر و شناسنامه داري به اين امر مهم نپرداخته است. من به کساني که به بهداشت، سلامت و شادابي جوانان ايراني علاقه مندند و از امکانات مالي و تخصصي لازم نيز برخوردار هستند پيشنهاد مي کنم که با بهره گيري از متخصصان قابل اعتماد درزمينه هاي زيست شناسي، پزشکي و روانپزشکي يک پايگاه اطلاع رساني- فارغ از گرايشهاي سياسي و مذهبي- راه اندازي نموده و پرسشهاي بي شمار جوانان را پاسخ گويند. ترديد ندارم که اين پايگاه به صورتي گسترده مورد استقبال قرار خواهد گرفت و نقشي انکارناپذير در سلامت جامعه جوان ما خواهد داشت.
به عنوان يک اقدام ارزشمند، تهيه و انتشار سي دي هاي آموزشي به زبان فارسي نيز مي تواند مورد توجه قرارگيرد.