شنبه ١٦ آذر ٨١

در پايان روز!

شنبه ١٦ آذر ٨١ روز بسيار سختى براى جمهورى اسلامى بود. اين روز قطعا يک قدم مهم به جلو در اعتراض مردم براى از پيش پا برداشتن رژيم اسلامى بود. تهران مرکز اعتراض بود، اما در شهرهاى مهم کشور از جمله شيراز، اصفهان، مشهد و اهواز از برپايى تجمعات و مقابله مردم با رژيم اسلامى گزارش آمده است.

در تهران مردم رسما به زدوخورد با نيروهاى رژيم پرداختند و باتوم و اسپرى آنها را با سنگ و تعرض متقابل پاسخ گفتند. در بعضى موارد کار حتى به باريکاد بندى رسيد. مردم بشدت مانع دستگيرى ها ميشدند و برخى گزارشات حزب کمونيست کارگرى صحنه هاى پرشورى از دفاع زنان و مردان در مقابل دستگيرى جوانان را به تصوير کشانده است. آنچه که مسلم است روحيه اعتراضى مردم و دانشجويان فوق العاده بالا است. اين نکته اى بسيار مهم است. اين روحيه نشان از فاز جديدى در اعتراض مردم عليه جمهورى اسلامى است.

مردم موفق شدند يک تظاهرات بزرگ دستکم ده هزار نفرى را در حوالى ميدان وليعصر سازمان بدهند. اين يک قدرتنمايى قابل توجه بود. اين اعلام شکست سياست ارعاب رژيم اسلامى و بر پا کردن دار و گيوتين در هر گوشه مملکت بود. همينطور در همين روز بنا به گزارش حزب در برابر اداره کار تهران صدها کارگر معترض به شرايط دستمزد و کار خود اجتماع کردند. اين حرکات کارگرى، که در فضاى گسترش اعتراضات کارگرى در سراسر کشور صورت ميگيرد، ميتواند مقدمه اى بر اعتصابات سياسى بعدى طبقه کارگر باشد. در لابلاى برخى خبرها همينطور زمزه اعتراض معلمان در روزهاى آتى شنيده شد. معلمان قبلا نيرويشان، و البته فقط گوشه اى از آنرا، نشان داده اند. بى شک مترصد به ميدان آوردن آن و گرفتن خواستهاى خود هستند.

در پايان روز ١٦ آذر، ميتوان گفت که حلقه محاصره بر جمهورى اسلامى تنگ تر شده است. ميتوان اميدوار بود که اعتراضات دانشجويى ادامه يابد و دانشگاه بيش از پيش توسط جريان راديکال و کمونيست دانشجويى "تسخير" گردد. ميتوان اميدوار بود که معلمان و کارگران در تدارک پا گذاردن به ميدان باشند. اعتصابات سراسرى اينها يک سلاح قدرتمند است که جمهورى اسلامى ياراى مقابله با آن را با لباس شخصى ها و اسپره و اتوبوس ندارد. در هر حال آنچه که بايد تاکيد کرد اينست که بايد چنان توازن قوايى را به حکومت تحميل کرد که که بر پايى تظاهراتها و حرکات توده اى بيش از پيش ممکن شود. بايد فضاى بازترى را از پايين به رژيم تحميل کرد و امکان دخالت علنى و وسيع توده هاى ميليونى در سياست و دخالت در اوضاع را فراهم آورد. بايد امکانى را فراهم آورد تا ميليونها فرياد بزنند: آزادى زندانيان سياسى، آزادى بى قيد و شرط سياسى، جدايى مذهب از دولت، برابرى زن و مرد، ٣٠ ساعت کار و طب و آموزش رايگان. و در اين فضا و ضمن تلاش براى ايجاد آن، بايد بسرعت متشکل شد. متشکل شد براى سرنگونى جمهورى اسلامى. متشکل شد براى شکل دادن حکومت بعدى يعنى حکومت شوراهاى مردم و جمهورى سوسياليستى.

با راديکالتر شدن فضا، با به چپ چرخيدن شعارها، اوضاع بيش از پيش دخالت و فعاليت همه جانبه کمونيستها را مى طلبد. بايد حزب کمونيست کارگرى و منصور حکمت را وسيعا به همه جا برد و حول پرچم آن متحد شد.

يکشنبه ١٦ آذر ٨١، ٧ دسامبر ٢٠٠٢