از جوانان کمونيست ٦٧

رفراندوم پوچ است!

اين يکى از تلاشهايى است که دفتر "تحکيم وحدت" اين روزها خود را به آن مشغول کرده است: رفراندوم براى تعيين مشروعيت نظام اسلامى!؟ رفراندوم نمادين؟ ميگويند: <<در شرايط فعلى تنها راه مسالمت آميز باقى مانده رجوع به آراى عمومى و رفراندوم براى تعيين ميزان مشروعيت و مقبوليت مدعيان قدرت است.>> طبيعى است. دفتر تحکيم وحدت بخش دانشجويى جناح خاتمى است. هدفشان بقاى رژيم اسلامى اما تحت حاکميت جناح خاتمى است. اهداف اين جريان ربطى به اعتراض مردم سرنگونى طلب و آزاديخواه ندارد. در اعتراضات اخير دانشجويان اين جريانات جوهر تلاششان اين بود که اعتراضات دانشجويان راديکاليزه نشود. از چهارچوب مجاز جنگ دو جناح خارج نشود. بر عليه کليت رژيم شعارى داده نشود. تلاش کردند که دانشجويان از دانشگاهها خارج نشوند. با همکارى نيروهاى انتظامى کوشيدند تا مردم و دانشجويان آزاديخواه دست به يک اعتراض گسترده نزنند. سياستى که جلايى پور از آن بعنوان "وجه اصلى اين جنبش" نام برد. اما رژيم جمهورى اسلامى آنچنان به قول خوديهايشان "انحصار طلب" است که حتى خودتى ترين خوديهايشان را هم زير ضرب ميگيرد. در کنار تلاش براى دستگيرى جوانان و دانشجويان راديکال و آزاديخواه حکم محاکمه برخى از سران اين جريان دنبالچه جناح خاتمى را هم صادر کرده است. کسانى که به قول عبدالله مومنى، يکى از تحکيم وحدتى ها، "با زبان مدارا" سخن ميگويند و خواهان "اصلاح" رژيم اسلامى هستند.

اما در رابطه رفراندوم مورد نظر اين آقايان تحکيم وحدتى بايد گفت که دير است. مضحک است. مردمى که قصد سرنگونى رژيم اسلامى را دارند، حکمشان را داده اند. راى شان را با پايشان در اعتراضات و تظاهرات، در کوچه و خيابان، در صف اتوبوس و صف نان و تخم مرغ صادر کرده اند. اين مردم اکنون دست به کار عملى سرنگونى رژيم اسلامى اند. رفراندوم براى تعيين مشروعيت رژيم اسلامى پوچ است. تلاشى در مقابله با جنبش سرنگونى طلبى مردم است. رفراندوم اين آقايان تلاشى براى مشروعيت بخشيدن و نه سلب مشروعيت از کل رژيم اسلامى است. رفراندوم راهى براى سرنگونى رژيم اسلامى نيست. در مقابله با آن است. رفراندوم تلاشى براى خانه نشين کردن مردم است. تلاشى براى تعطيل کردن اعتراض مردم و سپردن سرنوشت تحولات جامعه به دست نيروهاى حاکميت و يا کسانى است که ميخواهند مردم دخالتى در تغيير اوضاع سياسى بطور اساسى نداشته باشند. رفراندوم اين آقايان هم مانند انتخابات رژيم اسلامى يک مضحکه اسلامى بيش نيست. تلاشى براى وقت خريدن براى رژيم است. تلاشى براى ترمز گذاشتن بر اعتراضات مردم است.

دفتر تحکيم وحدتى ها ميگويند رفراندوم تنها راه باقى مانده مسالمت آميز است. کودکانه است اگر فرض کنيم که رژيم اسلامى صد هزار اعدام، رژيم سرکوب و ترور و خشونت، بطور مسالمت آميز در برابر راى مردم از قدرت کناره گيرى خواهد کرد. در اثر راى و اراده آزاد مردم اسلحه هايش را زمين خواهد گذاشت. زندانهايش را تعطيل خواهد کرد. بساط سنگسار و شلاق و چشم در آوردن و دست قطع کردنش را جمع خواهد کرد. دار و دسته اوباش حزب الله و انصار و بسيج را برخواهد چيد. بساط سپاه و ارتش و نيروى سرکوبش را تعطيل خواهد کرد و به مرخصى خواهد فرستاد. مطبوعات آزاد خواهند شد. راديو و تلويزيون در اختيار مردم قرار خواهد گرفت. زن و مرد برابر خواهند شد. مذهب از دولت جدا خواهد شد. اعتصاب و تظاهرات آزاد خواهد شد. احزاب آزاد خواهند شد. و نيروهاى اوباش رژيم پس از رفراندوم به جاى گلوله به روى مردم معترض شعار دهنده، گل پرتاب خواهند کرد. اين سناريوها خيالى است. پوچ است. مردم منزجر از اسلام و رژيم اسلامى اجازه چنين مضحکه اى را به نيروهاى رنگارنگ دنبالچه رژيم اسلامى نخواهند داد. بايد اسلحه را از دست رژيم گرفت تا نتواند به روى مردم ديگر بيشتر از اين شليک کند. تا نتواند ديگر زندانى کند، نتواند اعدام کند. شکنجه کند. بايد کارى کرد که ديگر نتوانند از مردم و جوانان و زنان و کارگر و جامعه قربانى بگيرند. جمهورى اسلامى را بايد سرنگون کرد.