فرصت مناسب براى معلمان

شرايط سخت زندگى و فشار اقتصادى، بخش زيادى از معلمان را وادار کرده است که با رو آوردن به کار دوم و تدريس خصوصى و اضافه کارى مخارج زندگى خود را تامين کنند و هر روز با تنى خسته و فرسوده بر سر کلاس درس حاضر شوند. از يکسو خفقان حاکم بر مدارس، تفتيش عقايد و نداشتن کوچکترين اختيار و قدرت تصميم گيرى در محيط کار و آموزش، شغل معلمى را به شغلى عذاب آور، خطرناک و آزار دهنده تبديل کرده است. و از سوى ديگر مشاهده هر روزه فقر غير قابل وصف کودکانى که گرسنه به کلاس درس ميايند و کوچکترين تمرکزى براى يادگيرى و آموزش ندارند، و دختربچه هاى کوچکى که در زير حجاب اسلامى محبوس شده و حق هر گونه شادى و اظهار وجودى از آنها سلب شده است و تحقير و توهين آشکار را متحمل ميشوند، محيط کار را براى معلمين غيرقابل پذيرش نموده است. روشن است که هيچ معلم شريفى نميخواهد و نميتواند شاهد خاموش فشار و تحقير به خود و به کودکان باشد. فضايى از نارضايتى و اعتراض و بحث و راهجويى براى پايان دادن به اين همه تحقير و مشقت در ميان معلمان بالا گرفته است. امروز معلمان خواهان افزايش فورى حقوق خود و ديگر مطالباتشان هستند. امروز در شرايطى که جامعه روزهاى پر التهابى را ميگذراند، اعتراض در تماس سطوح بالا گرفته است، و اختلافات درونى حکومت به اوج تازه اى رسيده است، شرايط مناسبى است که بار ديگر معلمان با همه خواستها و مطالبات خويش به ميدان بيايند. معلمان در ارتباط وسيع با بيست و پنج ميليون دانش آموز و خانواده هايشان جايگاه اجتماعى مهمى در اعتراضات جارى در جامعه دارند. خواستها و مطالبات آنها، بخشى از خواستها و مطالبات کل جامعه است و بدون شک نه تنها با استقبال و پشتيبانى وسيع توده هاى مردم روبرو خواهد شد بلکه به تقويت مبارزات جارى در سطح جامعه منجر خواهد شد. امروز فرصت مناسبى است که معلمان خواستهاى خويش را مورد تاکيد مجدد قرار دهند، صفوف خودرا حول آنها متحد نمايند و به ميدان بيايند.