کنگره دوم حزب کمونيست کارگرى عراق علنى است و شرکت در آن براى عموم آزاد است
مصاحبه با ريبوار احمد دبير کمتيه مرکزى حزب کمونيست کارگرى عراق
هفتگى: در اطلاعيه دفتر سياسى درباره کنگره دوم حزب کمونيست کارگرى عراق اشاره شده که شرکت در کنگره دوم حزب براى عموم آزاد است، لطفا درباره مبناى اين تصميم توضيحاتى بدهيد.
ريبوار احمد: اين تصميم در پلنوم يازدهم
کميته مرکزى که در اواخر ماه مه سال جارى برگزار گرديد، گرفته شد. پلنوم چگونگى برگزارى و مسائل فنى و اجرايى را بعهده دفتر سياسى گذاشت. دفتر سياسى در نشست خود در ماه اکتبر تصميم گرفت که کنگره را در کردستان و بصورت علنى برگزار کند و شرکت همگان در آن آزاد باشد.
از آنجا که در درجه اول بخاطر سرکوب هاى سياسى، که خصوصا کمونيست ها را ناچار به مخفى کارى کرده است و دوما بخاطر وجود شيوه فعاليت و روش هاى چپ سنتى که به مخفى کارى و به اين نوع فعاليت تسليم شده و در حاشيه جامعه جا خوش کرده، اکنون اين اقدام ما يعنى برگزارى علنى کنگره ممکن است غريب بنظر برسد. بنظر من تجمع وسيع کادرهاى يک حزب سياسى که با مسائل و معضلات سياسى و اجتماعى جامعه گره خورده باشد، کنگره اى که در مورد مسائل مربوط به زندگى و سرنوشت مردم و جامعه بحث ميکند و تصميم ميگيرد، نبايد در پشت درهاى بسته و دور از چشم مردم و نيروهاى سياسى ديگر برگزار شود.
اين کنگره نشست گروه و فرقه اى روشنفکر حاشيه اى نيست، که بنشيند راحع به مسائل ذهنى خود و براى خودش بحث کند، بلکه کنگره حزبى سياسى جدى است که به مسائل مردم ميپردازد و ميخواهد به آن جواب دهد، از اينرو لازم است که مردم بتوانند به آن دسترسى داشته باشند و از مباحثات و تصميماتش مطلع شوند، بايد بتواند در آن شرکت کنند و دخالت نمايند. اين در عين حال براى ما قدمى است در جهت پيشروى حزب و جنبش کمونيستى براى ظاهر شدن در صحنه سياسى جامعه. قدم ديگرى است براى دور شدن قطعى از سنت و قيد و بندهايى که کمونيسم را از دخيل بودن در زندگى روزانه و سرنوشت جامعه و طبقه کارگر دور نگه ميدارند. اين تلاش هميشگى بورژوازى بوده که با تمام توان با سرکوب و ديکتاتورى و خفقان شرايطى را بر جامعه و فعالين کمونيست تحميل کند تا مردم را از دسترسى به آلترناتيو کمونيستى و انتخاب آينده اى بهتر و آزادتر محروم نمايد. اين مسئله مهم يعنى در دسترس بودن، براى حزب که مسئله قدرت سياسى و تغيير و دگرگونى بنيادى در زندگى مردم فلسفه وجودى اش را تشکيل مى دهد، ضرورتى سياسى است. از ميان بردن اين قيد و بندها و فراهم کردن شرايط فعاليت علنى و باز سياسى و در دسترس قرار دادن حزب به مردم براى جريانى که بخواهد به حزبى توده اى و وسيع و پر قدرت تبديل شود، بسيار حياتى است. ما واقعيتى را که مخفى کارى را بر فعاليت کمونيست ها تحميل کرده است مى شناسيم. اما هرگز نمى خواهيم تسليم آن شويم. و با آن سنت چپى که فکر مى کند مخفى کارى جزو اصول کار کمونيستى است عميقا فاصله داريم. کمونيسم کارگرى مدام تلاش کرده است، اين روش و شيوه هاى چپ سنتى را کنار بگذارد و اين کنگره نيز قدمى بزرگ در اين جهت است. قدمى بزرگ در جهت شکل دادن به يک حزب سياسى قدرتمند، بخصوص حزب ما دوره اى تازه از فعاليت جدى را پيش روى خود دارد. دوره اى که بعد از ممانعت ها و تنگناهايى که برايش بوجود آمد، ولى سرانجام آبديده تر و آماده تر وارد صحنه مى شود که از همين آغاز باعث اميدوارى زيادى شده است.
هفتگى: علاوه بر اعلام علنى بودن کنگره و آزاد بودن همگان براى شرکت در آن از تعداد زيادى احزاب و سازمان ها و شخصيت ها براى شرکت در کنگره به عنوان ناظر دعوت شده است. معيار شما براى دعوت از سازمانها و احزاب و شخصيتها چيست؟
ريبوار احمد: معيار اين است که غير از کسانيکه با رژيم بعث همکارى کرده و همينطور دار و دسته هاى اسلامى که نشان داده اند با انسانيت در تضادند و همچنين عوامل مستقيم دولت آمريکا در منطقه، که بيش از ١٠ سال است طرح و نقشه کشتار مردم عراق و ويران کردن اين جامعه را اجرا کرده و اکنون نيز مشغول بزرگترين توطئه عليه مردم هستند، بقيه احزاب سياسى جامعه کردستان، تمام تشکل هاى توده اى و نهادها و شخصيت هاى سياسى و روشنفکران، مستقل از ميزان دورى و نزديکى سياسى آنان به ما، را دعوت کرده ايم که به کنگره ما بيايند و مهمان کنگره ما باشند. ما از حضورشان در کنگره استقبال مى کنيم.
هفتگى: شما خواسته ايد هرکسى که قصد شرکت در کنگره را دارد ثبت نام کند. آيا براى ثبت نام شروطى وجود دارد؟ تا چه تاريخى ميشود ثبت نام کرد؟
ريبوار احمد: ثبت نام براى شرکت در کنگره به معنى هيچ قيد و شرطى براى شرکت در کنگره نيست، بلکه صرفا مربوط به تامين امکانات عملى و فنى کنگره و ملزومات حضور شان در کنگره مى باشد. آمادگى براى کنگره که شرکت کنندگان زيادى نيز خواهد داشت و چند روزى هم طول خواهد کشيد، به ملزومات فراوانى احتياج دارد. ما بايد قبلا تعداد شرکت کنندگان در کنگره را بدانيم تا بر مبناى آن بتوانيم برنامه ريزى کنيم. ما غير از اين هيچ شرطى براى شرکت در کنگره نداريم. هرکسى بخواهد شرکت کند، در مورد عقيده و افکار و رابطه سازمانى و غيره از کسى سوال نخواهيم کرد. تاکنون تعداد زيادى نام نويسى کرده اند که بيشتر از کردستان هستند، البته تعداد زيادى هم در خارج کشور اظهار علاقه کرده اند که در کنگره شرکت کنند اما از آنجا که کنگره در کردستان عراق برگزار مى شود، متاسفانه همگى اين دوستان امکان شرکت در کنگره را ندارند. همچنين دوستانى که محل زندگى شان تحت تسلط حکومت بعث مى باشد، بخاطر اينکه خطرات جانى آنها را تهديد مى کند، متاسفانه در کنگره جايشان خالى مى باشد. ما ٣٠ نوامبر را آخرين مهلت ثبت نام تعيين کرده ايم، که وقت کافى براى فراهم کردن امکانات فنى و احرايى با توجه به تعداد شرکت کنندگان داشته باشيم. اميدواريم تا تاريخ تعين شده علاقمندان بتوانند ثبت نام کنند. اگر افرادى هم بعد از پايان يافتن اين تاريخ خواستار شرکت در کنگره شدند، کميته برگزار کننده کنگره سعى خواهد کرد تاريخ ثبت نام را تمديد نمايد.
هفتگى: چه مسائلى قرار است در کنگره براى تصميم گيرى به بحث گذاشته شوند، دستور جلسات گنگره کدامند؟ همچنين مطرح شده هرکسى مى تواند قرار و قطعنامه را براى تصويب به کنگره پيشنهاد کند، در اين مورد بيشتر توضيح دهيد.
ريبوار احمد: بدون شک کنگره در ابتداى کار خود، در مورد مباحثات و دستور جلسات و روال پيشبرد مباحث تصميم مى گيرد. ما از طرف دفتر سياسى دستور جلسه کنگره را آماده کرده ايم. که چند سند و بحث را در بر مى گيرد. اينها و همچنين مباحثات و دستور جلسه هاى پيشنهادى ديگر در اختيار کنگره قرار خواهد گرفت، که در مورد آن تصميم بگيرد. مدتى قبل از شروع کنگره اسناد و دستور جلسات پيشنهادى را در اختيار نمايندگان کنگره قرار ميدهيم و ارائه دهندگان مباحثات را معرفى مى کنيم. اين کمک مى کند که نمايندگان با آمادگى بيشترى در مورد مباحثات و دستور جلسات کنگره دخالت کنند. بدون شک اصولا کنگره ابتدا هيئت رئيسه را تعيين مى کند، اعتبار نامه نمايندگان را تاييد مى نمايد و در مورد شيوه پيشبرد دستور جلسه تصميم ميگيرد. غير از سخنرانى افتتاحيه کنگره و گزارش کميته مرکزى، و دستور جلسات پيشنهادى که به آنها اشاره کردم، تا بحال چند قرار و قطعنامه راجع به بيش از ٣٠ سال حاکميت رژيم بعث و راه پايان دادن به آن و ايجاد حمهورى سوسياليستى، سياست ١٠ ساله آمريکا در عراق، اوضاع سياسى ده سال گذشته در کردستان، ضرورت مبارزه با اسلام سياسى، باز شدن افق هاى سياسى تازه براى کمونيسم کارگرى، و اوضاع دنياى عرب پس از ١١سپتامبر و وظايف ما، آماده شده است که همراه با مباحثات پيشنهادى ديگر در کنگره مورد بحث قرار خواهند گرفت. و در انتهاى کنگره به رسم معمول انتخابات کميته مرکزى حزب انجام مى شود.
اينکه هرکسى مى تواند به کنگره دستور جلسه و قرار و قعطعنامه پيشنهاد کند، بدليل محدوديت زمانى روز ٢٥ نوامبر را آخرين مهلت براى پيشنهادات و قرار و قطعنامه ها تعيين کرده ايم، زيرا ما بايد وقت داشته باشيم تا قبل از کنگره آنها را در اختيار نمايندگان کنگره قرار دهيم. به همين خاطر بعد از تاريخ تعيين شده ديگر امکان قبول قرار و قطعنامه و اسناد پيشنهادى به کنگره، عملا موجود نيست.
هفتگى: چه انتظارى از اين کنگره داريد؟ بنظر شما کنگره چه تاثيرى برفعاليت فعالين کمونيسم کارگرى خواهد داشت و چه تغييراتى را بوجود خواهد آورد؟
ريبوار احمد: فکر مى کنم قبل از هر چيز کنگره مى تواند قدم مهمى در جهت تبديل حزب به حزبى سياسى توده اى تاثيرگذار در صحنه سياسى جامعه بر دارد. مى تواند گامى مهم در از بين بردن بقاياى شيوه هاى فعاليت چپ سنتى، و تقويت کردن رابطه حزب با جامعه، و توده هاى کارگر و زحمتکش و يکى کردن مسائل و مشغله هاى حزب با آنها باشد. مسئله ديگر اين است که اين کنگره در شرايطى گرفته مى شود، که جامعه و آينده آن در وضعيت بسيار حساسى قرار گرفته است. منظورم سياست ها و تهديدات آمريکا در حمله نظامى به عراق، که پيامدهاى سياسى و اجتماعى بزرگى را بهمراه خواهد داشت. اين وظايف مهم و حساسى را براى حزب ما در بر خواهد داشت. اين کنگره بايد به اين مسئله معطوف شود و سياست و وظايف حزب را در مورد اين مهم تعيين نمايد و از همه مهمتر آمادگى حزب در جوابگويى به تحولات و پيامدهايى که حمله آمريکا به دنبال خواهد داشت. مى توانم بگويم اين تحولات، شرايط تازه اى را براى کمونيسم کارگرى بوجود خواهد آورد، زيرا سياست آمريکا بشدت برعليه مردم و کمونيسم مى باشد. سياست هاى آمريکا باعث ويرانى و تقويت ارتجاع در منظقه ميشود و در عين حال بيشتر از هر وقتى به ميدان آمدن توده هاى مردم و حزب کمونيست کارگرى را مى طلبد. اين حزب تنها روشنائى و نقطه اميد اين اوضاع تاريک است. اگر قرار است نيرويى اين ظلمت و تاريکى را از سر اين جامعه بزدايد، فقط اين حزب است. به همين دليل آمادگى بسيار بيشترى به نسبت هميشه از حزب مى خواهد. کنگره بايد با دقت متوجه وظايف تاريخى خود بشود و خود را با آن تطبيق دهد و با آمادگى به مصاف اتفاقات پيشاروى حزب برود. اين شرط اساسى براى جوابگويى به مصايب تلخ و ناگوارى است که آمريکا و نيروهاى تحت تسلط وى براى مردم منطقه در تدارک آن هستند. تامين آينده اى بهتر و کم مشقت تر براى مردم، به ايفاى نقش و دخالت اين حزب در اين اوضاع و احوال گره خورده است. و سرانجام اين معيارى براى موفقيت اين کنگره مى باشد که تا چه اندازه براى آمادگى حزب در اين شرايط نقش بازى مى کند.