«تجاوز به زن، تجاوزى است عليه خانواده، تجاوزى است عليه ملت و بر اين قياس تجاوزى است عليه انسانيت (١)»

The Minister of Rape

Peter Landsman نيويورک تايمز

Kimberlee Acquaro،

٥ اکتبر ٢٠٠٢

برگردان و تدوين:

فريدون صبورى، مونترال

«قبل از کشتن زنــــــــان، به آنان تجاوز کنيد»

گزارشى تکان دهنده از نسل کشى و تجاوز به زنان در «روآندا» (Rwanda)

در سال ١٩٩٤، بزرگترين تراژدى تاريخ قرن بيستم در Rwanda اتفاق افتاد. براساس گزارش هاى مستند، حدود ٨٠٠ هزار نفر از مردمى که از نژاد «توتسى» (Tutis) بودند، توسط اقليت حاکم از تبار Hutus، به بهانه پاک سازى نژاد و قوم و حفاظت «نژاد برتر» ظرف ٢ ماه قتل عام شدند. در هفته سوم اين کشتار دسته جمعى، زمانى که هزاران جسد در خيابان هاى کيگالى Kigali در حال پوسيدن بود، در شهر Butare در Rwanda که اکثريت ساکنان آن را اقليت Tutis تشکيل مى دهند، تراژدى ديگرى در ابعادى هولناک صورت ميگيرد. دراين شهر بخش هائى از مردم از فرمان حکومت وقت مبنى بر برادرکشى سرباز ميزنند، حکومت آشفته از اين تمرد، موثرترين زن کابينه، وزير فرهنگ و امور خانواده خانم Pauline را براى رسيدگى به شهر Butare ميفرستد. زنى از تبار دهقانى، از شهر Butare، با محبوبيت بسيار زياد بين مردم محلى، زنى که «سوگلى شهر» ناميده ميشد.

از ديدگاه مردمى که از نزديک خانم Pauline را مى شناختند، بازگشت او ميتواند تا حدودى آرام کننده باشد. در شهر شايع مى شود که او از طرف صليب سرخ ماموريت دارد که غذا و پناهگاه در اختيار هزاران نفر از مردمى که از ترس قتل عام آواره گرديده اند، قرار دهد. در سايه اين تبليغات تا ٢٥ آوريل هزاران سرگردان و نااميد از نژاد Tutsis در بزرگترين استاديوم شهر به اميد رهائى از وضعيت فلاکت بار خود و با اطمينان بر گفته هاى خانم Pauline جمع ميشوند.

در ظرف چند ساعت همه چيز بسرعت رنگ عوض ميکند. مردم آواره و گرسنه بجاى دريافت غذا و پوشاک در دام از پيش طراحى شده حکومت گرفتار مى آيند. نظاميان سر تا پا مسلح از تبار Hutus که حکومت را در دست دارند، استاديوم را محاصره ميکنند. خانم Pauline «چهره محبوب مردم» سرپرستى عمليات را برعهده ميگيرد. براساس اعترافات نظاميانى که اکنون بخاطر اين پاک سازى نژادى توسط دادگاه بين المللى رسيدگى جنايت عليه بشريت در مورد Rwanda که در تانزانيا جريان دارد محاکمه ميشوند خانم Pauline به افراد مسلح دستور ميدهد:

«قبل از کشتن زنان به آنان تجاوز کنيد.»

بر اساس اين فرمان، زنان Tutsi توسط نظاميان به ناحيه جنگلى در اطراف استاديوم منتقل ميشوند، به آنها تجاوز ميشود و بدون هيچگونه رحم و شفقتى به وحشيانه ترين وجهى کشته ميشوند. سربازان پس از تجاوز به اندام هاى جنسى بعضى از زنان و دختران سرنيزه و بطرى فرو کرده بودند. اندام هاى جنسى زنان ديگرى بوسيله داس، آب جوش و اسيد از شکل افتاده بود. پستان هاى دختران را بريده بودند. نظاميان به مردان گرفتار آمده در استاديوم شهر Butare با مسلسل و نارنجک حمله ميکنند و اکثريت آنها در اين يورش وحشيانه که براساس شاهدان عينى خانم Pauline نظاره گر آن بوده است کشته ميشوند.

براساس گزارشى از UN در سرتاسر Rwanda در طول اين نسل کشى حداقل ٢٥٠ هزار زن مورد تجاوز قرار ميگيرند. تاکنون در سرتاسر کشور حدود ٣٠ هزار زن که به آنها تجاوز شده، شناسائى شده اند. گروه زيادى از ميان آنان به بيمارى ايدز مبتلا گرديده و در انتظار مرگ نشسته اند.

بازماندگان اين فاجعه بزرگ انسانى صحنه هائى تکان دهنده از بربريت انسان ها را به نمايش ميگذارند. «افراد مسلح با گذاشتن داس بر روى گردن پسر خانواده او را وادار کردند به مادر ٤٥ ساله خود، در مقابل چشمان شوهر در حاليکه ٥ فرزند ديگر او را مجبور کرده بودند پاهاى مادرشان را باز نگهدارند، تجاوز کند(٢)».

خانم Pauline وزير فرهنگ و امور زنان و خانواده پس از فرار از Rwanda و ٣ سال زندگى مخفى در ١٨ جولاى ١٩٩٧ همراه با پسرش که در اين جنايت دست داشت در نايروبى پايتخت Kenya دستگير ميشود و اينروزها محاکمه او همراه با ديگرانى که در اين جنايت سهيم بوده اند، در دادگاه جزائى بين المللى براى رسيدگى به جنايات عليه بشريت در تانزانيا جريان دارد. او اولين زنى است که در تاريخ اين دادگاه بخاطر ارتکاب جنايت عليه بشريت به محاکمه کشيده ميشود. «کشتار و نسل کشى دسته جمعى حدود يک ميليون انسان در مدت ٢ ماه در گوشه اى از جهان در مقابل چشمان نظاره گر «مردم متمدن» بدون آنکه قدرت هاى بزرگ -حاميان قدرت هاى ضد مردمى در جوامع عقب نگهداشته شده- کوچکترين عکس العملى براى جلوگيرى از اين فاجعه انسانى انجام دهند، بدون شک بسيارى از مفاهيم موجود در رابطه با انسان و انسانيت را نقض مينمايد. آيا کشتار دسته جمعى زندانيان سياسى در تابستان ٦٧ در ايران و تجاوز به زنان و دختران در زندان هاى جمهورى اسلامى قبل از تيرباران و بدارکشيدن نمودى آشکار از جنايت عليه بشريت نميباشد؟، در جائى کشتار بنام پاک و خالص سازى «نژاد و قوم» و در جاى ديگرى بنام تحکيم و تثبيت «انقلاب اسلامى عزيز مردم مسلمان ايران (٣)» تا کى بايد با چشمانى ناباور شاهد بى تفاوت اين جنايت ها باشيم؟»(٤)

.........................................

١ و ٢) Silvana Arbta، دادستان دادگاه رسيدگى به جنايات عليه بشريت در مورد Rwanda

٣) توصيف خمينى از انقلاب ايران