عقب نشينى "رهبر"، پيشروى دوخرداديها نيست!

عبدالله شريفى

روز شنبه براى سران اسلامى ايران روز خوبى نبود. روزى بود که ميبايست در مقابل اعتراض وسيع وگسترده جوانان و دانشجويان و مردم معترض ايران عليه اعدامهاى اخير، که صدور حکم اعدام آغاجارى بهانه شروع آن بود، پس بزنند. در اين روز سران رژيم عقلشان را سرهمبندى کردند و فرمول عقب نشينى را با صدور فرمان "رهبر" براى تجديد نظر حکم اعدام آغاجارى در جواب به نامه استاتيد دانشگاهها، يافتند.

کروبى اين پيروزى و درايت رهبر را تبريک گفت، سران دفتر تحکيم وحدت و انجمنهاى ريز و درشت اسلامى دانشجويى ذوق زده سوت پايانى را به صدا در آوردند. مفسران و ژورناليسم اجيرشده غرب که نگران وضع "حقوق بشر" در ايران بودند، نفسى راحت کشيدند. گله حزب الله که روز جمعه در دفاع از حکم امامشان در صحن "مقدس" نماز جمعه گرد و خاک به پا کرده بودند، انگشت به دهان به اين معجزه خيره شدند. در طرف مقابل اما دانشجويان و جوانان معترض کارگران و مردم محروم و منزجر، به کل اين نمايش مسخره وقعى نگذاشتند و به اعتراضات خودشان ادامه ميدهند. بنا به اطلاعيه خبرى امروز ظهر حزب کمونيست کارگرى ايران، همين امروز دانشگاه صنعتى شريف به محل تجمع اعتراضى هزاران دانشجو و ملحق شدن دسته هاى کارگر از کارخانه هاى مختلف و زنان و مردم تبديل شده است.

از اولش معلوم بود که آغاجارى را اعدام نميکردند، حداقل بايد گفت در اين شرايط اين کار را نميکردند. در ٦ هفته گذشته بيش از سى نفر از مردم را با بهانه هاى مختلف در جلو چشم مردم به دار آويختند، اين احکام جنايتکارانه از نظر سران هر دو جناح، احکام الهى در دفاع از اسلام محسوب ميشود. از خامنه اى و خاتمى و کروبى تا خيل اممه جمعه و جماعت و تا احزاب و تشکل هاى دوم خردادى همه اين کشتار را لازم و جهادت اسلام در مقابل فساد ميدانند و کسى به اين جنايت اعتراضى نکرده است. انتخاب آغاجارى مسله مورد توافق براى قربانى نبود. معلوم بود که يکى از رهبران سازمان مجاهدين انقلاب اسلامى، يکى از رهروان امام، يکى از معلولين جنگى، يکى از فعالين اين دستگاه نميبايست اعدام ميشد، اين قواعد کل بازى را به هم ميزد. قرار بود که دار اعدام و جوخه مرگ براى کمونيستها و آزاديخواهان براى زنان و کارگران و جوانان معترض باشد. قرار بود که حلق آويز کردن جوانان و سنگسار کردن زنان از مردم زهر چشم بگيرد. قرار نبود که دار اعدام شامل حال "خوديها" شود. قرار نبود در اين نوع جدالها جناحى برنده شود، قرار نبود اين آخرين روند بازى باشد، تازه با اين کار نه تنها دوخردايها از رسالت خود يعنى نجات اسلام عزيزشان دلسرد و شکسته ميشوند بلکه ممکن است که نگرانى سران اتحاديه اروپا از "حقوق بشر و آزادى بيان" در ايران کار دستشان بدهد. هزيمت خامنه اى تنها مربوط به جناح خاصى نيست. اين هزيمت تنها جناحى را در درون حاکميت اسلامى دچار دپرسيون نکرده است. بلکه اين عقب نشينى کل نظام اسلامى است. عقب نشينى در مقابل مردم معترض و ناراضى که روزانه در خيابانها در مدرسه و کوچه و محل کار نفرت خود را به کل اين دستگاه کشتار اسلامى نشان ميدهند.

مردم آزاديخواه ايران سالها است که از دوم خرداد و ترفندهاى "اصلاح طلبان" عبور کرده اند. ااعتراض مردم به کل حاکميت اسلامى است. هزينت خامنه اى هم عقب نشينى کل نظام اسلامى در مقابل مردم است . اين عقب نشينى توازن جديدى را به نفع مبارزه سرنگونى طلبى مردم به وجود مياورد. کل دستگاه سرکوب اسلامى با ملاهاى "معطر" وشپشو و معمم و مکلا در اين عقب نشينى سهيم هستند. امروز رژيم موقعيت بدترى نسبت به چند روز قبل دارد. بايد با هر عقب نشينى اين جرو جانور اسلامى، مردم چند قدم پيشروى کنند. تحميل هر عقب نشينى به اين رژيم، اينها را به مرگ محتوم نزديکتر ميکند

اين چند هفته بار ديگر مسائلى پايه اى تر، مطالبات اساسى تر، شعارهاى کوبنده تر در فرهنگ مبارزاتى مردم جا باز کرد و به خيابان آورده شد. آزادى زندانيان سياسى، اعتراض عليه اعدام، آزادى بيان و رهبر برو گمشو ، مرگ بر طالبان چه در کابل چه در يهران.... از جمله مطالباتى است که مردم سرازير شده به ميدان اعتراضى با خود حمل ميکردند. شعارهاى کوبنده گويا تر از هر استدلالى نشان از اين دارد که مردم، سياه لشکر دوم خرداد نيستند که هيچ، بلکه، اين مردم، دوم خردايها را به سياه لشکر خود مبدل کرده اند. مردم سرنگونى طلب به اعتراضات خود ادامه خواهند داد، تداوم اين مبارزات شکاف بين جناحهاى اسلامى را تشديد خواهد کرد. دامنه اعتراضات اقشار وسيعتر مردم را در بر خواهد گرفت. اما بايد شعار و مطالبات روشن، پرچم مبارزات مردم شود. آزادى بى قيد و شرط بيان، آزادى تشکل و احزاب، آزادى بى قيد و شرط مطبوعات، لغو حکم اعدام، آزادى زندانيان سياسى، حذف خرافات مذهبى از برنامه تدريس و .... بايد به ميدان بيايد. اين اعتراضات بايد سرنگونى حتمى اين نظام جهنمى را نزديک کند.