صالح سردارى 

١٤ نوامبر ٢٠٠٢

هفته قبل مردم کرمانشاه، در يکى از خيابان هاى شهر خود، شاهد خودکشى انسانى توسط نارنجک دستى بودند. .شدت انفجار به اندازه اى بود که نتوانستند هويت او را شناسائى نمايند. فقط معلوم شده که بهمن نام دارد و ٣٦ سال سن داشته است. علت خودکشى را بيکارى ذکر کرده اند.

کسى نمى داند چه کسانى چشم براه بازگشت بهمن بوده اند؟ آيا همسر و فرزند دارد و هنوز هم منتظر بازگشت وى هستند؟ آيا بستگانش منتظرند، بهمن اينبار خوش حال از پيدا کردن کار، بر خواهد گشت؟ يا بايد براى هميشه قبول کنند که ديگر وى را هيچگاه نخواهند ديد. مطابق آمار رسمى رژيم استان کرمانشاه بالاترين رقم بيکارى در ايران را دارد. به همين خاطر دو ماه قبل وقتى نيروهاى انتظامى مطابق طرح "برچيدن سد معابر" به پنج هزار دست فروش در مناطق مختلف شهر حمله کردند، و بعد از اعتراضات مداوم دستفروشان مجبور شدند اعلام کنند، مى خواهند به تعدادى جواز کسب مى دهند، بيش از پانزده هزار نفر فقط در شهر کرمانشاه براى ثبت نام مراجعه کرده اند. بيکارى در جوامع سرمايه دارى يکى از پديده هاى شوم اين نظام مى باشد. اما در ايران اين زائيده نظام بربريت، با هزار مکافات و اجحافات ديگر همراه است. اينجا ديگر قوانين سده هاى قبل نيز حکومت مى کند که به نسبت خيلى از جوامع بشرى امروز متفاوت است. خبرى از بيمه بيکارى نيست. هيچ تامين اجتماعى وجود ندارد. آموزش و پرورش و تحصيل رايگان نيستند. دارو دکتر براى بى پول ها وجود ندارد. کوچکترين مريضى در صورت نداشتن پول و امکانات معالجه باعث تلف شدن انسان ها مى شود. رژيم جمهورى اسلامى تنها از طريق اعدام و به دارآويختن نيست، که انسان ها را از بين مى برد. جهنمى را که براى مردم کارگر و زحمتکش جامعه درست کرده است، هر روزه در گوشه و کنار ايران قربانيان ديگرى را مى گيرد. اين رژيم در طول حاکميتش با دستگير کردن صدها هزار انسان و نگه داشتن آنها در سياه چال ها، خيلى از آن انسان هاى مبارز و آزاديخواه را که با شور وشوق براى زندگى راحت تر و رفاه و آزادى مبارزه کرده بودند، لطمات روحى جدى اى بر آنها وارد کرده است. حاکمان جنايتکار رژيم با اجراى قوانين اسلامى و سنت هاى پوسيده اش، زندگى را آنچنان براى مردم سخت کرده اند، که خودسوزى ها و خودکشى ها به پهناى جامعه ايران، وجود داشته است. به روزنامه ها و رسانه هاى خبرى خود رژيم نگاه کنيد روزى نيست که دهها مورد خودکشى و خودسوزى در گوشه و کنار شهر و روستاها اتفاق نيفتد. مسئوليت همه اين جنايات بر عهده رژيم اسلامى مى باشد. اينکه اين انسان ها بخاطر بيکارى و بى امکاناتى ديگر نمى توانند اين وضع را تحمل کنند، پدر و يا مادرى که نان آور خانواده هستند و قادر به سير کردن شکم بچه هايشان نيستند، و نمى توانند آنها را به مدرسه بفرستند و يا بخاطر بى امکاناتى بچه اش را نمى تواند به نزد دکتر ببرد و به همين خاطر جان ميدهد، آنقدر مستاصل مى شود که به حيات خودش پايان دهد. اين براى بشريت امروز ننگ است. اما با همه اين سبعيت و جناياتى که رژيم در حق مردم انجام داده و حق حيات را از صدها هزار انسان سلب کرده است، مردم در مبارزه اى قاطع و مداوم با رژيم در گيرند. مى رود تا بساط ننگين رژيم اسلامى را برچنند.

مردم مبارز و آزاديخواه خود کشى و خودسوزى راه چاره نيست. بايد سيستم و نظامى که بانى چنين پديده هايى هستند را سرنگون کرد. انسانيت و هم سرنوشتى حکم مى کند دلسوزانه با کسانى که به اين روز مى افتند برخورد شود. بايد حس همنوع دوستى و اميد به آينده را در چنين مواردى زنده کرد. بايد دست در دست هم گذاشت و متحد و متشکل مبارزه و اعتراض دستجمعى را عليه جمهورى اسلامى و مصيبت هاى آن سازمان داد. دور نيست روزى که نظام سراپا جنايت اسلامى توسط کارگران و زحمتکشان ايران و همدوش با حزب کمونيست کارگرى از روى اين کره خاکى برچيده شود و بر ويرانه هاى آن دنيايى که شايسته انسان امروزى است، بناگردد. دنيايى که ديگر از چنين پديده شومى خبرى نباشد.