عبدالله شريفى

آناليند وزير امور خارجه سوئد هفته گذشته، در پارلمان سوئد سخنانى در مورد وضعيت کردستان عراق و حمله احتمالى آمريکا به عراق ايراد کرد که جاى تأمل و تعمق است.مشروح اين سخنان در مدياى احزاب ناسيوناليستى کرد، انعکاس خاصى يافت؛ روزنامه (برايه تى) ارگان حزب دمکرات کردستان عراق (پارتى) در شماره ٣٨٣٠ مفصلا به اين موضوع پرداخته است. خانم آناليند ميگويد: ". . . ما از آزاديهاى موجود در کردستان عراق خوشحاليم، حکومت سوئد مدافع ملت کرد است و از دمکراسى موجود در کردستان عراق خشنود است. ما از هر نوع حمايت اقتصادى و سياسى به کردستان دريغ نکرده ايم؛ چون کردها همانند همه ملتهاى ديگر صاحب فرهنگ، زبان و مذهب خودشان هستند و ما کاملا با نگرانيهاى کردها در تحولات بعد از حمله آمريکا به عراق آگاهيم . . .البته بايد يادآور شد که طبق قرار ٦٨٨ سال ١٩٩١ شوراى امنيت در مورد مردم سويل در عراق، دولت سوئد از همکاران جدى سازمان ملل بوده و در رديف چهارمين کشور کمک به پروژههاى کردها در کردستان عراق ميباشد . . . ما بعد از سال ٩١ تاکنون نزديک به ١٠٠ ميليون کرون هزينه صرف کرده ايم . . ."

سخنان خانم آناليند چنان گويا است که هر کس که چند ماه سياست در خاورميانه و سياست دولتهاى غربى در عراق را تعقيب کرده باشد سرراست ميتواند اهداف ناگفته دولتش را در کردستان عراق دريابد. ما بارها گفته ايم که گماردن احزاب ملى - عشيره اى کرد، بر مقدرات زندگى مردم کردستان عراق، ربطى به خواست و تمايلات اين مردم ندارد، بلکه جزئى از پروژه غرب و دول منطقه در تحولات جنگ خليج و بعد از آن ميباشد. محافل ناسيوناليست کرد از طرح اين واقعيت از جانب ما برآشفته اند و زبونانه به دفاع از احزاب کرد "حاکم" در کردستان عراق آنها را با القابى مانند "نماينده مردم کرد" "دولت خودى کردى"، تمام جهد و همت خود را به کار گرفته اند تا بلکه بدينوسيله اهداف خود را به مردم حقنه کنند. سخنان خانم آناليند خود گوياى اين حقيقت است که اين احزاب براى چه هدفى و چرا مورد حمايت دول غربى قرار گرفته اند، درک اين مطلب بايد دشوار نباشد که چرا اين جغرافيا مکان تاخت و تاز تروريسم اسلامى و باندهاى قوم پرست شده است، بايد ساده و قابل فهم باشد که چرا در اين ١٢ سال گذشته، اين منطقه به جولانگاه اطلاعات رژيم اسلامى ايران و ميت ترکيه و استخبارات عراق مبدل شده است؟!خانم آناليند ميگويد که ما از آزاديها و دمکراسى موجود در کردستان عراق خوشحال و خشنود هستيم. اين اظهار نظر از جانب وزير امور خارجه سوئد و دولت سوئد غير منتظره و غريب نيست؛ او از "دمکراسى و آزادى" موجود در کردستان عراق ابراز خشنودى ميکند دمکراسى و آزادى موجود در عراق يعنى، پرونده قطور احزاب حاکم کرد و اسلامى، که ماحصل آن فقر و فلاکت گسترده، بى سرنوشتى و بى افقى جامعه اى شده که زندگى ميليونها انسان را به جهنم تبديل کرده است. حتما در قاموس احزاب و دولى نظير حزب و دولت خانم آناليند ترور وسيع زنان، ترور صدها مخالف، دستگيرى و خفه کردن صداى مخالفين، حمله نظامى به کمونيستها، بستن و تعطيل کردن احزاب و انجمنهاى مخالف، تهديد و ارعاب جامعه، فقر و جنگ، مترادف با دمکراسى و آزادى ميباشد، البته واضح است که آن کاتاگورى از آزادى و دمکراسى که خانم آناليند به مردم خاورميانه و کردستان عطا ميکند چيزى بالاتر از اين نخواهد بود! خانم آناليند خوب ميداند که فرار دسته جمعى جوانان کردستان عراق از آن جهنم، تلف شدن دهها نفر در دريا و کوه و مرزها ناشى از آن "دمکراسى و آزادى" مورد نظر ايشان و دولتشان ميباشد. در فرهنگ سياسى آناليند و همقطارانش فقر و بيکارى و جنگهاى داخلى و پرورش تروريسم اسلامى و دستجات مسلح مافيايى، دمکراسى و "بخشش" لوبيا و نخود و گرسنگى دادن به مردم رفاه ناميده ميشود. پروژه پر افتخار ايشان، عبارت است از نابسامانى که در سايه به گرو گرفتن نان و داروى کودک و زن و مرد و پير و جوان عراق، به پيش ميرود. دولت آناليند حتى هر روزانه در سوئد نيز با تصويب قوانين ضد انسانى و راسيستى دست از سر اين مردم بى پناه و بى سرنوشت برنداشته است.

خانم آناليند ميگويد که کردها صاحب فرهنگ، زبان، مذهب خودشان هستند در تصوير خانم آناليند و هم قطارانش مردم کردستان و خاورميانه مذهبشان اسلام است فرهنگشان مردسالارى، عقب ماندگى سنتى و شايسته زندگى آزاد و مرفه و برابر نيستند. حقيقت اما اين است که فرهنگ مردم کردستان عراق اين عقب ماندگيها نيست. مردم خواستار و شايسته زندگى انسان امروزى هستند، از اسلام و سنن پوسيده اسلامى - عشيره اى متنفرند، بيزارند و به همين دليل هر روز صدها جوان با حراج کردن دارو ندار خود سر به بيابان و کوه و دريا در جستجوى محلى امن براى زندگى سرگردانند.

خانم آناليند اکنون چهره شناخته شده رياکارى است. همين خانم آناليند در همين پست وزارت امور خارجه دولت سوئد چند ماه پيش بود که با روسرى به ديدار سران جنايتکار جمهورى اسلامى شتافت؛ و در ملاقات با خاتمى و کروبى از نقش فعال زنان و جوانان در صحنه سياست ايران تحت حاکميت رژيم اسلامى، ابراز خشنودى کرد، از فعاليت و آزاديهاى زنان سخن گفت، از "دمکراسى" اسلامى دوم خرداديها به شعف آمده بود و تمجيدگويان سر از پا نميشناخت. حکومت سنگسار ضد زن و ضد آزادى اسلامى که خانم آناليند با شور از دمکرات بودنش ميگفت، حتى حاضر نشدند او را بدون روسرى بپذيرند. همين وزير بود که بى شرمانه حکومت سنگسار و اعدام و شکنجه، جمهورى اسلامى را حکومتى "دمکرات" و "اصلاح طلب" معرفى کرد؛ دولت اسلامى خامنه اى و خاتمى و رفسنجانى و بقيه جنايتکاران اسلامى را بزک کرد و مذبوحانه تلاش کرد تا اين سازمان مخوف و دستگاه کشتار و سرکوب و فقر را رنگ کند و به جهان عرضه دارد. ما آن موقع منافع حقير خانم آناليند و دولتش را نقد کرديم و در مقابل مردم متمدن سوئد اين رياکارى را افشاء کرديم.

ادعاى اخير خانم آناليند، به تهاجم احتمالى آمريکا به عراق ربط دارد. دولت ايشان به اين نقطه کور چشم دوخته است. دولت خانم آناليند ميخواهد يادآور شود که دولتش در تحولات آتى در کنار آمريکا و از پادوهاى آن است . ليست هزينه و صرف کرونها را روى ميز ميگذارد تا در تحولات آتى دست داشتن در چپاول دسترنج مردم محروم اين منطقه سهيم باشد. سياست به عقب راندن جامعه متمدن، سياست ارعاب، سياست کرنش جهان در مقابل ميلتاريسم سياه و خونين آمريکا که قرار است از مجراى کشتار جمعى مردم محروم عراق بگذرد، از زاويه دولت آناليند سياست معقول روز و شمارش رده چهارم به دولتش در پروژه ١٢ ساله در کردستان عراق، نشانه نهايت همدستى با آمريکا و غرب و دول منطقه در وقوع اين تراژدى انسانى محسوب ميشود. دولت سوئد با ادامه اين سياست در مقابل خواست آزاديخوانه مردم کردستان عراق و مردم متمدن و انساندوست و صلح طلب کشورش قرار ميگيرد. ميليونها مردم عاصى از جنگ و کشتار متنفر از ترور و خونريزى، خواهان رفاه و آزادى خواهان برچيدن حکومتهاى ضد انسانى و ضد آزادى و خواهان دخالت در سرنوشت خود در ميدان هستند. تقابل با اين جبهه عظيم نتيجه اى جز رسوايى نخواهد داشت.