| حکم آغاجارى، جناح ها و مردم |
|
مصطفى صابر ابعاد عواقب حکم اعدام آغاجارى دارد از آنچه که در مخيله صادر کنندگانش ميگنجيد، بسيار فراتر ميرود. جناح راستى ها، حتى افراطى ترين آنها، صدور اين حکم را يک اشتباه قلمداد کرده اند. کسى مثل شريعتمدارى مدير کيهان ميگويد که صدور حکم اعدام "يک هديه" به دوم خردادى ها بود. محببيان قلمزن رسالت از "استراتژى خونبار" سازمان مجاهدين انقلاب اسلامى "پرده" برميدارد. به اين معنى که سازمان مجاهدين انقلاب اسلامى دريافته که اجراى حکم مخاطرات جدى براى رژيم در بردارد و اين حکم احتمالا برميگردد، لذا از همان اول توپش را پر کرده است و اعلام کرده "تقاضاى عفو"ى در بين نيست. رسالت به خامنه اى پيشنهاد ميکند که کمترين عقب نشينى در قبال صدور حکم اعدام، "عفو" آغاجارى است. کلا فضاى مطبوعات جناح راست اينست که دست را، تا آنجا که به پرونده آغاجارى برميگردد، به جناح دوم خردادى ها باخته اند. اما مثل هميشه دعواى جناح ها تنها انعکاس مضحک و معوج از واقعيت امرست و نه خود واقعيت. عقب نشينى جناح راستى ها از حکم اعدام آغاجارى ناشى از زمزمه اعتراض جامعه به کل اعدام هاست. اين اعتراض در همه جا هست. در همه جا حس ميشود. جناح راستى ها تصور کرده بودند که در باد موج ارعابى که اعدام ها ايجاد کرده است، حالا ميتوانند با حکم اعدام آغاجارى به جرم "توهين به مقدسات"، فضاى رعب و اعدام را حتى تنگتر بکنند، به آن مستقيما ابعاد عقيدتى و سياسى بدهند و از همين طريق جناح رقيب را هم ساکت کنند. اما اولين واکنش هاى جامعه و مثلا تظاهرات جلوى کوى دانشگاه نشان داد که فضاى اعتراضى انفجارى تر از آنست که حضرات فکر کردند. دوم خردادى ها درست با تکيه به همين فضاى اعتراضى بلافاصله سعى کردند نماينده آن در حکومت شوند و فرصت را براى کرکرى خواندن براى جناح رقيب مناسب تشخيص دادند. اما اعتراض مردم به صدور حکم اعدام براى آغاجارى آنجايى که دوم خردادى ها ميخواهند متوقف نمى شود. مردم از کل اعدام ها و سياست ارعاب جمهورى اسلامى به ستوه آمده اند و حکم اعدام آغاجارى بهانه نسبتا "قانونى" به آنها ميدهد (چرا که ايشان خود از حکومت اسلامى است) تا نارضايتى خود را علنى تر ابراز دارند. حکم اعدام آغاجارى آشکارا مبارزه عليه اعدام را به يک مبارزه بلافاصله سياسى تبديل ميکند چرا جرم او از سوى دادگاه "سب النبى" و نه مثلا "دزدى و قتل" اعلام شده است. بنا براين زمينه مساعدى وجود دارد که اعتراض به حکم اعدام آغاجارى سرآغاز موج اعتراض نوينى عليه کل جمهورى اسلامى بشود. بنظر ميرسد که جناح راستى ها براى عقب نشينى سريع آماده ميشوند. دوم خردادى ها هم به مجرد اينکه يک به هيچ از رقيب جلو بيفتند، مساله را جمع و جور خواهند کرد. عقلاى دوم خرداد همين اکنون دارند هشدار ميدهند که "آرامش را حفظ کنيد". اما مردم ميتوانند نقشه "هردوبال نظام" را بهم بريزند. بايد از فرصت شکافى که بين جناح ها پيش آمده استفاده کرد و عليه کل اعدام ها و سياست ارعاب جمهورى اسلامى به ميدان آمد. بايد شکست جناح راست را به يک شکست سنگين کل جمهورى اسلامى و تغيير توازن قوا به نفع مردم تبديل کرد. ١٠ نوامبر ٢٠٠٢ |