ايرج آذرين و "چپ کردستان"گامى ديگر براستمختار محمدى ٤ نوامبرايرج آذرين بعد از سالها سکوت در مقابل سياستها و عملکرد احزاب ارتجاعى کردستان عراق به حرف آمده و در مقاله اى تحت عنوان "اپوزيسيون چپ کرد کجا است" به ماهيت احزاب ناسيوناليستى کردستان پرداخته است. در مدت پيش از يک دهه احزاب ارتجاعى در کردستان عراق با همکارى دولتهاى ارتجاعى منطقه هر گونه صداى آزاديخواهانه و حق طلبانه مردم را خفه کرده اند. هزاران زن در سايه حکومت اين احزاب مرتجع کشته شدند. کمونيستها و فعالين کارگرى وحشيانه قتل و عام شدند. کردستان عراق به جولانگاه تروريستهاى جمهورى اسلامى تبديل شد و صدها پناهجوى ايرانى توسط تروريستهاى حکومت جمهورى اسلامى به قتل رسيده اند. کردستان عراق را به اردوگاه پناهندگى تبديل کردند. در اين مدت آذرين در پشت پنجره اتاق نشيمن خود نظاره گر اين همه وحشيگرى بود و ساکت ماند. لابد کارهاى مهمترى در دستور داشته است!اما نکته قابل توجهى در نوشته آذرين هست. سياست چپ کردستان در قبال جنگ آمريکا عليه عراق را مورد انتقاد قرار ميدهد و ميخواهد که اين چپ فعالانه در جنبش ضد جنگ شرکت نمايد. از نوشته آذرين روشن است که منظور او از چپ کردستان، کومه له است. به قول او، کومله فقط در رابطه با حمله آمريکا به عراق اعلام موضع کرده است. در اين نوشته آذرين به راه حل چپ براى حل مسئله کرد نيز ميپردازد.ايرج آذرين همانطور که خودش هم اشاره کرده است، ١١ سال قبل در نوشته اى تحت عنوان تراژدى کرد، بدرست ماهيت ارتجاعى احزاب ناسيوناليست کرد و نقش آنها در تحقق طرحهاى آمريکا پرداخته است. نوشته اى که آنزمان با مخالفت شديد چپ مورد نظرش روبرو شد.اين چپ که آذرين امروز شيفته اش شده، همچون او، بيش از يک دهه است که شاهد سيه روزى مردم تحت حاکميت احزاب ارتجاعى در کردستان عراق است و سکوت کرده است. و نه تنها در مقابل کشتار زنان، کمونيستها و آزاديخواهان سکوت کردند بلکه آنها را به عنوان حکومت مردم کردستان معرفى کردند، پيام تبريک به اَنها دادند و آرزوى سرکار آمدن حکومتهايى از همين نوع در ديگر پارچه هاى کردستان هم پنهان نکردند. بارها و به مناسبت هاى مختلف دوستيشان را با احزاب ارتجاعى حاکم در کردستان اعلام کرده اند. ابراهيم عليزاده دبير اول کومله در جلسه اى که مدتى پيش در استهکلم برگزار کردند صراحتا از رابطه حسنه خودشان با اتحاديه ميهنى صحبت کرد. اما سؤال اين است که چرا ايرج آذرين به تعريف و تمجيد اين چپ افتاده است؟ آذرين بعد از سالها سکوت با رجزخوانى عليه حزب کمونيست کارگرى و تزهاى جديدش که شرايط براى استقرار سوسياليسم مساعد نيست و فعلأ بايد بورژوازى را اصلاح کرد به صحنه سياست برگشت. منصور حکمت در نوشته کوتاهى دررابطه با آذرين و همفکرانش چنين گفت : مى دانم چند نفر هستيد و مى خواهيد چکار کنيد. مى دانم بغضتان از چيست. برويد نظراتتان را بگوييد. حزبتان را درست کنيد و به قضاوت مردم بسپاريد. مى دانم حزب درست نمى کنيد چونکه اين کاره و اهلش نيستيد. امروز اين واقعيت خيلى روشن است. واقعيت اين است که آذرين در اين نوشته گام بزرگى بطرف راست برداشته است. بعلاوه او مى خواهد جواب ناکاميهاى سياسى خود را با پيدا کردن جايى در بين اين چپ بدهد و به همين خاطر است که به تعريف و تمجيد از اين چپ برخاسته است.اما اين چپ بيشتر با احزاب ناسيوناليست و ارتجاعى کردستان نزديک است. اين را صراحتأ خودشان مى گويند. احزابى که خود آذرين بدرست اَنها را ارتجاعى و بانى مشکلات و مشقات مردم کردستان مى داند. در سيستم فکرى آذرين کمونيستهايى که قاطعانه در دفاع از اَزادى و انسان و حرمت انسانى بدون هيچ ملاحظه اى با اين احزاب ارتجاعى مبارزه کردند و مى کنند جايى ندارند.ما فعالين کمونيست رياکارى و راست روى اَذرين و چپش را افشا خواهيم کرد. امروز به يمن فعاليت شبانه روزى کادرها، اعضا و دوستداران حزب کمونيست کارگرى، اين حزب به نقطه اميد طيف وسيعى از مردم اَزاده، کارگران، زنان و جوانان تبديل شده است. نکته اينجاست که اَذرين و چپ مورد نظرش روز به روز حاشيه اى تر مى شوند. |