با اعلام طرح كذايي يارانه ها اعتراضات به اين طرح في الحال شروع شده است. بعد از دوسال  و نیم کش و قوس و بحث پیرامون "طرح یارانه ها" وپروسه تهیه "اطلاعات اقتصادی خانواه ها"،اواخر دی ماه امسال  این طرح در مجلس و شورای نگهبان تصویب و برای اجرا به دولت داده شد. همزمان مباحث باندهای حکومتی و دعواهای ارگان های ذی نفوذ حکومت نظیر شورای نگهبان و مجلس و وزرات خانه های اقتصاد و دارایی و کار بر سر اين موضوع ادامه دارد. بنابر ادعا های رژیم و از نظر دولت و مجلس این طرح تصویب و قابل اجرا می باشد وبه همین منظور"مرکز هدایت توزیع یارانه ها" تشکیل شده است. هنوز دوهفته از اعلام اجرایی شدن این طرح نگذشته که مقامات و مسئولان رژیم اعتراف کرده اند که در تهیه اطلاعات اقتصادی خانواده ها و نحوه و میزان "خوشه بندی" برای دریافت یارانه ها" اشکالات و ابهاماتی" وجود دارد  به همین خاطر فعلا اجرای این طرح را تا اردیبهشت ماه سال آینده  مسکوت می گذارند. در همین راستا رئیس مرکز آمار رژیم اوایل هفته گذشته ضمن اعتراف به وجود ناروشنی ها و بخشا اطلاعات نادرست، بویژه در مورد سهمیه های ماهانه خوشه بندی های اعلام شده، تائید کرد که اقشار کم درآمد و بخش عمده کارگران و اقشار کم درآمد جامعه از این امر ناراضی بوده که جناب رئیس سعی دارد این ناروشنی ها را "برطرف" بنماید. اما واقعیت این است که جمهوری اسلامی با  طرح یارانه ها و چگونگی توزیع  و سهمیه های شامل اکثریت مردم، نه فقط با مشکلات "اطلاعات اقتصادی خانوارها"، آن گونه که ادعا ميکند روبر وست، بلکه با اعتراض میلیونی کارگران و اقشار کم در آمد روبرو است که خود حضرات اعتراف می کنند که توزیع یارانه ها اگر " کارشناسانه تر" انجام نشود، شورش گرسنگان و اعتراضات اقشار کم در آمد را بدنبال داشته و بحران های اجتماعی را به دنبال خواهد داشت. بر اساس آخرین اخبار و گزارشات منتشر شده نگرانی های حکومت و دست اندر کاران طرح یارانه ها  بی مورد نبوده و در همین چند روز گذشته اعتراضاتی از جانب بخشهايي از كارگران و كارمندان كم در آمد در اردبیل، تهران، اصفهان، خوزستان  حول و حوش اعتراض به این طرح و نحوه اجرای آن شروع شده است. بخش اعظم مردم و کارگران و اقشار کم در آمد که در خوشه بندی های این طرح جزو رده بندی "خوشه ٣" با درآمد بالا قرار گرفته اند که در عالم واقع درآمدشان  در حد دستمزدهای ناچیز کارگران بوده و میزان دریافت یارانه ای که به این بخش از مردم تعلق می گیرد، بسیار پائین تر از میزان  دریافتی های گروههای با در آمد نسبتا بالا بوده که بر خلاف اعاهای حکومت مبنی بر"توزیع عادلانه درآمدها" بوده و فقر و نابرابری را تشدید تر خواهد کرد. رده بندی معروف به "خوشه ٣ " در برگیرنده  بیش از ٦ میلیون نفر می باشد که اکثرشان جزو کارگران و معلمان و کارمندان و اقشار کم در آمد جامعه بوده که  در حساب و کتاب های طرا حان یارانه ها جزو اقشار با در آمد نسبتا بالا قرار گرفته اند  که نه واقعی است و نه موضوعیت دارد.

در آمد این قشر که عمدتا کارگران و کارمندان و معلمان را شامل می شود بین ٣٠٠ تا ٥٠٠ هزارتومان متوسط در ماه بوده که حدود نصف خط فقر است و با هزار و یک مشکل برای تامین معیشت و تامین زندگی خود و خانواده هایشان روبرو می باشند. در نتیجه اگر قرار است یارانه ای به این گروه بزرگ جامعه تعلق بگیرد، بسیار ناچیز تر خواهد بود. حتی در حد جبران  و جایگزینی میزان تورم و گرانی کالاهای اساسی مورد مصرف مردم نبوده و فرقی به حال تامین زندگی و رفع نیازهایشان در عمل ندارد. اگر هزینه های تامین مسکن، بهداشت، سوخت و تحصیل، و بیمه پرداختی به تامین اجتماعی و... را در نطر بگیریم یک کارگر و معلم بعد از کسر وجوهات پرداختی و هزینه های موجود؛ در ماه بین ٩٠ هزار تا ١٢٠ هزار تومان برای خرجی یک خانواده ٥ نفری در اختیار دارد. که این یعنی زیر خطر فقر اعلام شده از طرف خود رژیم. تازه این جمعیت میلیونی که اکثرا شاغل بوده فقیر و فقیر تر نیز خواهد شد. در عالم واقع  طرح یارانه ها با این تقسیم بندی هایی که حکومت در دست داشته و در صدد اجرای آن می باشد، بیشتر به نفع اقشار جامعه با در آمدهای نسبتا بالا می باشد. جمهوری اسلامی با به میدان کشیدن " یارانه ها" بی شرمانه و با وقاحت تمام عملا و رسما توزیع نا عادلانه درآمدهارا  دارد رسمیت می دهد و برایش طرح و نقشه می کشد. این طرح بر خلاف ادعا های حکومت، بهبودی در بالارفتن میزان در آمد ها و حتی کمک به تامین زندگی اکثریت عظیم جامعه یعنی کارگران و اقشار کم درآمد را نداشته، بلکه زندگی و تامین زندگی را برای مردم سخت ترو گران تر خواهد كرد. با تورم و گرانی موجود تامین هزینه های زندگی مردم را با مشکلات جدی تري روبرو خواهد کرد. با دستمردهای زیر خط فقر و با خوشه بندی های موجود در طرح پرداخت  یارانه ها، میلیونها نفربه ماندن زیر خطر فقر محکوم شده، هزینه های زندگی شان به بهانه دریافت چندرقاز یارانه، بالا رفته و تامین معیشت به یک معضل بزرگ اجتماعی بخش عظیم مردم خواهد شد. اینجاست که بخش اعظم جامعه این نابرابریهای رسمی حکومتی را دیده و به آن معترض بوده و در صدد به میدان آوردن نیروی اعتراض اجتماعی بر علیه طرح و نقشه های حکومتی از جمله موضوع یارانه ها بر آمده است. فضا وجو اعتراضی و بخشا مبارزاتی که در حال شکل گیری می باشد، دولت و طراحان این طرح را تحت فشار قرار داده است. به میدان آمدن نیروی میلیونی معترض کارگر واقشار کم در آمد جامعه در اعتراض به این نابرابریها، آن خطر بزرگی است که حکومت را تهدید می کند. خطری که در حال و هوای گسترش تظاهراتها و اعتراضات و مبارزات جاری مردم، در یک کلام انقلاب جاری مردم بر علیه حکومت جانیان اسلامی، می تواند ناقوس مرگ جمهوری اسلامی را به صدا در آورد. آه و ناله های چند سال گذشته حکومتیان پیرامون "وقوع بحرانهای کارگری، اجتماعی، شورش گرسنگان" اعتراف به وجود پتانسیل و نیروی بنیانکن اعتراضی کارگر ان و مزد بگیران است که رژیم را به وحشت انداخته است. این نیروی عظیم فقط نظاره گر نبوده بلکه عملا وسط صحنه است  و طرح كذايي يارانه ها تنها ميتواند آتش اعتراضات را تند تر كند و به زير كشيدن بساط حكومت چپاولگران اسلامي را به امري فوري تر تبديل كند.*