انترناسيونال ٣٣٩

محمد شكوهي

صفحه بازتاب هفته

اواخر ماه میلادی فوریه يعني چند هفته پيش دولت آلمان رسما اعلام کرد که قصد دارد به آن دسته از مخالفان حکومت اسلامي ایران که در صورت بازگشت به کشورشان تحت تعقیب قرار خواهند گرفت، پناهندگی سیاسی اعطا کند. در همین رابطه سخنگویان وزارت خارجه و اداره مهاجرت این کشور نیز تاکید کردند که دلایل این تصیم ریشه در اعتراضات جاری مردم ایران بر علیه حکومت و ابعاد سرکوب دولت ایران در حق دستگیرشدگان اعتراضات اخیر و خطر اتی که اینها را تهدید می کند، دارد. همزمان با این اظهارات، "گیدو وستروله" وزیر خارجه آلمان ضمن محکوم کردن نقض حقوق بشر در ایران با مبارزات مردم ایران برای دستیابی به حقوق حقه شان ابراز همدردی کرد. لارم به یادآوری است که در طول ٩ ماه گذشته که از آغاز اعتراضات مردم بر علیه حکومت اسلامی می گذرد هزاران نفر از ايران خارج شده و تقاضای پناهندگی سياسي کرده اند. این تصمیم دولت آلمان اما یک شبه اتخاذ نشده است. سیاست دولت آلمان همیشه برقراری روابط سیاسی و تجاری"حسنه" با جمهوری اسلامی بوده است. بویژه در دوره هشت ساله دولت ائتلافی سوسیال دموکراتها و سبزها - دوره نخست وزيري شرودر- آلمان وسيع ترين و گرمترين روابط سياسي و اقتصادي را با جمهوري اسلامي برقرار كرد. اين سیاست تا ماههاي گذشته ادامه داشته است. در چند ماه گذشته و با شروع جنبش انقلابي مردم عليه حكومت اسلامي، سياست دولت آلمان نيز نسبت به حكومت ايران تغييرات محسوسي كرد و لحنها عوض شد و تنشهايي نيز بعضا بروز كرد. اين تغيير لحن و سياست در واقع انعكاس انقلاب مردم و توجه گسترده افكار عمومي در غرب به مبارزات سرنگوني طلبانه مردم در ايران است. سیاستی که در همين چند ماهه اخیر که فشارهای بین المللی و بحث تحریم ها در میان کشورهای غربی دوباره داغ شده، دولت آلمان را ناچارا به اتخاذ نوع دیگری از سیاست در برخورد به جمهوری اسلامی کرده است. در طول یک دهه گذشته این اولین باری است که مقامات بلند پایه دولت آلمان رسما اعطای پناهندگی سیاسی به مخالفان حکومت جمهوری اسلامی را اعلام کرده و در نظردارند در این رابطه امورات مربوط به " تسهیل" امر پناهندگی سیاسی مخالفان رژیم ایران را هموار تر کنند. مساله فقط اين نيست كه فشار افكار عمومي باعث شده است كه آلمان لحن ديگري نسبت به جمهوري اسلامي بگيرد. اين در واقع و اساسا انعكاسي از وضعيت بين المللي جمهوري اسلامي است. آينده اين حكومت كلا براي همه دولتها نا روشن است. ادامه حياتش بطور جدي زيرسوال است. یک واقعیت بس بزرگ و بخشا انکار ناپذیر را غرب و از حمله دولت آلمان دارند تشخیص می دهند و آن عدم مطلوبیت حکومت جمهوری اسلامی و شک و تردید این کشورها در باره آینده سیاسی جمهوری اسلامی و در یک کلام خطر انقلاب جاری در ایران است که این حضرات را مجبور به اتخاذ چنین سیاستهایی کرده است. در این شکی نیست که غرب و از جمله دولت آلمان هم ناچار شده است که صدای انقلاب رهایی بخش مردم ایران را بشنوند. این را باید به فال نیک گرفت و فشار بر روی این دولتها و از جمله دولت آلمان را افزایش داد تا کلیه روابط سیاسی و ديپلماتيكش را با جمهوری اسلامی قطع کرده، سفارت خانه ها و نمایندگی ها و موسسات وابسته به حکومت را بسته و بدین وسیله فشار های بین اللملی بر جمهوری اسلامی و اخراج کردنش از مجامع جهانی را تسریع کرد. واقعیت این است که فقط و فقط زور مبارزه و اعتراض مردم ایران بر علیه حکومت و ابراز همبستگی مردم جهان با مردم ایران و تداوم این حمایتها است که می تواند به نتیجه رسیده و جمهوری اسلامی را ایزوله و تضعیف كند. حمايت جهانی از مبارزه مردم در داخل براحتی می تواند اين حكومت را از پای در بیاورد. بدون حمایت غرب و بخشا دولت های بر سر کار آمده در آلمان در طول سه دهه گذشته، جمهوری اسلامی نمی توانست پایه های حکومت ضد بشری اش را در داخل تثبت نماید. اکنون دیگر وقت آن رسیده که جمهوری اسلامی را وسيعا زیر فشار جهانی قرار داد، دولتهاي حامي آنرا زير فشار قرار داد. اين حكومت و حاميانش را ایزوله کرد، روابط سیاسی و دپيلماتيك با رژیم صد هزار اعدام توسط هر دولتي را مورد حمله و تعرض قرار داد. مردم جهان براستي ميتوانند در اين رابطه نقشي بسيار مهم ايفا كنند و به انزواي هرچه بيشتر اين حكومت كمك كنند. چشم مردم جهان به سوي ايران و انقلاب مردم ايران است. دولتها اما مصالح خودرا دنبال ميكنند و برايشان بهيچ وجه كشتار گري و سركوبگري اين حكومت و هيچ حكومت ديگري اهميتي نداشته و ندارد. اكثرا حتي خود به اين سركوبگري ها كمك كرده اند. اينكه امروز دولت آلمان و برخي دولتهاي ديگر "توجهشان به پايمال كردن حقوق بشر در ايران جلب شده" دقيقا بيانگر تاثير مبارزه مردم ايران بر افكار عمومي در سطح بين المللي است.*