صفحه بازتاب هفته

هفته گذشته چهارمین کنگره جهانی مبارزه با اعدام در ژنو، برگزار شد. در این کنفرانس از جمله شیرین عبادی هم شركت داشت، که بعد از دریافت جایزه صلح نوبل کمر همت بسته است هر جورکه هست اسلام سیاسی را زیر دست و پای مردم جمع کند، آرایشش کند و بعنوان "دین رحمت" به مردم بفروشد. ایشان که خود را مادر بزرگ جوانان ایران میداند و آنان را نصیحت میکند که از آنچه که ایشان خشونت میخواند پرهیز کنند و چنان جلوه میدهد که همانقدر شلیک گلوله، تجاوز، شکنجه، زندان و سرکوب بی محابا و بیرحمانه نیروهای انتظامی و امنیتی جمهوری خشونت است، سنگ اندازی جوانان برای مقابله با این خشونت بی حد و حصر به همان اندازه خشونت است و جوانان را از "برادر کشی" برحذر میدارد. ایشان که طاقت دیدن دفاع از خود مردم ایران را ندارد و قلب رئوفش بدرد می آید، در کنفرانسی علیه یکی از خشن ترین ابزارهای سرکوب جوامع، یعنی اعدام، به دفاع از آن بر خاسته است. ایشان به صراحت در مصاحبه با رادیو فردا میگوید :" می‌بایست اساساً مجازات مرگ و اعدام از سیستم کیفری حذف شود و اگر هم وجود داشته باشد، برای جرائم بسیار مهم و در موارد نادر باشد". بلا استثنا همه دولتهايي كه اعدام را به اجرا ميگذارند همين را ميگويند. بله ایشان به صراحت نشان میدهد که طرفدار این خشونت سازمان یافته، "قتل عمد دولتی" است. البته این را میچسباند به کنوانسیونها بین اللملی تا مثلا از خود رفع تکلیف کرده باشد(؟)

ما همه میدانیم، دولتهایي مانند جمهوری اسلامی، به ریاکاری تمام میگویند خواستار این هستند که هیچ حکم اعدامی صادر نشود اما تحت لوای همین "جرائم بسیار مهم" فله ای حکم اعدام صادر میکنند و اجرا میکنند. ایشان به عنوان یک حقوقدان که افتخار این را دارد زمانی در زمان "پهلوی دوم" قاضی بودند بخوبی واقف هستند گذاشتن یک " اگر" در یک قانون چقدر به راحتی دست دولتها را باز میگذارد که به نفع منافع خود تفسیر کنند، که میکنند. ایشان آگاه است یک ویرگول در متن یک قانون میتواند هزار جور تفسیر بدنبال آورد که قریب ٩٩ درصد این تفاسیر از قانون، به نفع نظام ستمگر حاکم است چون آنها هستند كه قانون و اجراي قانون را در دست دارند. حالا ایشان باید پاسخگو باشد "جرائم بسیار مهم و نادر" چه جرائمی هستند؟ " به خطر انداختن مصالح مملکت"،" همکاری با دول بیگانه"، " شرکت در احزاب کمونیستی"، " تشکیل جمع های برانداز"، " تعرض به جان و ناموس" و... از این اگرها تا دلتان بخواهد دول سرمایه داری حاکم در چنته دارند. گل سر سبد شان جمهوری اسلامی است که برای یک شعار دادن نیز هزار جور اما و اگر دارد تا بهانه ای باشد تا حکم اعدام صادر کند. خانم عبادی که دیدن سنگ در دست جوانان آزرده خاطرش میکند عجیب است که دیدن طناب دار در موارد نادر حتی، ایشان را ناراحت نمیسازد بلکه از آن دفاع میکند.

یکی از شنیع ترین ابزارهای سرکوب مردم اعدام است. این را دیگر ما سی سال است به طور مستمر داریم تجربه میکنیم. یک ذره عدالت خواهی در این حکم نیست. تا آنجا كه به "جرائم عادی" بر میگردد بخصوص در جمهوری اسلامی که با حکم قصاص تکمیل میشود کاشتن تخم کینه ورزی بین مردم است. کسی در اثر حادثه ای کسی را میکشد ( حتی با قصد قبلی)، جمهوری اسلامی خاندان دو طرف را تا ابد الدهر در مقابل هم قرار میدهد. خانواده مقتول را وادار میکند که شاهد و اجرا کننده حکم باشد تا هیچ راه فراری برای آنها نگذارد. در این جمهوری نکبت زده حکم اعدام برای جرائم عادی نیز ابزار سرکوب سیاسی مردم است. در ماجرای دل آرا دارابی حتی او را صبح روز اول مه به قتل میرساند تا تخم ترس را در دل مردم کاشته باشد . حکم اعدام برای "جرائم سیاسی" که آشکارا یک وسیله ایجاد ارعاب در جامعه است. هركس مخالف حكم اعدام است بايد بخواهد كه این حکم به طورمطلق و در همه موارد لغو شود. چیزی به نام "جرائم مهم و نادر" جز بهانه قانونی به دول دادن تا دستشان برای سرکوب مردم باز باشد، نیست. روشن است كه شيرين عبادی به عنوان یک درس خوانده حقوق قضایی به خوبی به همه این مسائل واقف است و اکنون که ایشان تاکید به اجرای آن تحت عنوان جرائم مهم و نادر دارد نام ایشان را چه باید گذاشت؟ اما برای درک بیشتر صداقت ایشان لازم است یادآور شوم که " از ایران" در این کنفرانس علاوه بر ایشان، مینا احدی و نازنین افشین جم شرکت داشتند اما خانم عبادی مدعی است از ایران فقط ایشان بودند به اضافه مصطفائی که بدلیل ممنوع الخروج بودن نتواسته بود شرکت کند. خانم عبادی حتی ابا دارد از کسان دیگری که در این عرصه فعالیت متسمری داشته اند بخصوص مینا احدی، که فعالیت شبانه روزی ایشان مبارزه علیه اعدام را در دستور کار مبارزات مردم قرار داده است نام ببرد. اما این معمای چندان پیچیده ای نیست. باید دید که شیرین عبادی از چی دفاع میکند که اینجا هم دست به سانسور میزند.*