مقاومت مردم در ششم دی، بحران سیاسی رژیم اسلامی را عمیقتر کرده است. از همینرو به نظر میرسد خامنه ای به برخی از درخواستهای رفسنجانی تن داده است. برگزاری شوی تلویزیونی "مناظره" بجای نمایش دادگاه های اسلامی از جمله مواردی بوده که طیفهای میانی اصلاح طلبان حکومتی جهت رسیدن به "صلح و آشتی" با جناح دیگر، بر روی ان تاکید میکردند. جواد اطاعت، نماینده دور ششم مجلس اسلامی و عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی با حضور در یکی از همین " مناظره ها"، یکجا بن بست لاعلاج جمهوری اسلامی را به سمع همگان رساند. اطاعت میگوید بحران کنونی از زمان "انتخابات" شروع نشده است:" : اعتراضات مردم هم فراتر از آن است که آنها به خیابانها آمدند و هم فراتر از بحث انتخابات است". از همینرو به جناح رقیب تذکر میدهد که به علت خطیر بودن شرایط ، در شیوه تبلیغات خود تجدید نظر کند:" اگر بحث انواع انقلابها را در کشور بزرگ کنیم ناخواسته میگوئید که جمهوری اسلامی کشوری آزاد نیست..... دائما از انقلاب مخملی سخن می گویند، و تالی فاسد این سخن یعنی اینکه عملا پذیرفته ایم که حکومت جمهوری اسلامی یک نظام استبدادی است و گرنه مردم تا کارد به استخوانشان نرسیده باشد انقلاب نمی کنند." اطاعت میداند که بیرون چه خبر است. او سعی میکند با توضیح مواردی از واقعه بزرگی که در خیابانها در جریان است، برای حفظ نظام، جناح رقیب را به مصالحه ترغیب نماید. اطاعت میگوید:" یک نفر عکس امام را پاره کرده و معلوم نیست چه شخصی این کار را انجام داده است. ...... : اگر در روز عاشورا کف و سوت زدن اشتباه است، زدن و کشتن مردم نیز اشتباهش به مراتب بیشتر است. .... اگر اقلیتی خشونت میکنند نباید آنها را در قاطبه مردم به حساب آوریم." تصویر گویاست. مردم عکس خمینی را پاره کردند، در روز عاشورا به فرهنگ عزاداری و سیاهپوشی اسلامی تف انداختند و با این عمل یکی از مهمترین نمادها و پرچم های اسلام سیاسی را بزیر کشیدند، مردم برای اولین بار در این روز دسته جمعی به مقابله با اوباشان اسلامی برخاستند و انها را فراری دادند. اینها تصاویر چانه زددنهای شیرین "مدنی-اسلامی" نیست، یک واقعه عظیم تری در شرف وقوع است: جمهوری اسلامی دارد میرود. جواد اطاعت میخواهد با همین بیان ناقص از واقعیت، "کابوس" در انتظار وقوع را به رویت شرکا و رقبای خود در رژیم اسلامی برساند. اما چرا کار به اینجا رسید؟ چرا مردم میلیونی به خیابانها ریختند؟ اطاعت جناح رقیب را مسئول شرایط کنونی میداند: "شما که در طی این ۵ سال که در مجلس و دولت هستید اقداماتی کردید که ملت نسبت به رفتار شما مخالف باشد. ..... اگر حاکمیت ملت را میپذیرفتید و ملت را رد صلاحیت نمیکردید اوضاع اینگونه نمیشد. ... در انتخابات هفتم ۲۴۰۰ نفر رد صلاحیت شدند وقتی این امر صورت میگیرد مشخص است که ملت به وضع موجود اعتراض میکند حتی در مجلس هشتم نیز رد صلاحیت کردید و جریان اصلاح طلب نمیتوانست لیست کاندیدای خود را در سراسر کشور تکمیل کند.". اطاعت در توضیح اوضاع کنونی از "صندوق رای" و مجلس ششم و هفتم جلوتر نمی رود. اما در اینسوی و ورای کل بازیهای جناحی رژیم اسلامی، مردمی ایستاده اند که خود را برای نبرد نهایی و سرنگونی جمهوری اسلامی اماده میکنند. آنچه که اطاعت به آن اشاره دارد، بیان هیچ حقیقتی نیست. فقر، سرکوب، مذهب و بی حقوقی مطلق و سیاه اسلامی، مردم را به خیابان اورده است. اطاعت تصور میکند که "کلید" حل بحران سیاسی جامعه را در جیب دارد. "شاه کلیدی" که هم اصلاح طلبان دولتی را کلید دار برخی مناصب دولتی میکند و هم مردم را بخانه میفرستد: "آنچه ما میفهمیم این است که مسئولان حاکمیت باید صادقانه از مردم در قبال همه قصورها و سوء تدبیرها پوزش بخواهند و البته این عذرخواهی شکست و عقب نشینی از مواضع اصولی نیست، بلکه نشانه فروتنی و بزرگواری است. ....... این اقدام نشانه تدبیر، دور اندیشی، مصلحت جویی، خیرخواهی و توفیق الهی است و البته نشانه این تغییرات در بینش باید با علائمی در منش و روش همراه باشد." این اظهارات نشانه حماقت نیست، بلکه تماما نمایانگر بن بستی است که رژیم اسلامی دچارش شده و از آن خلاصی نخواهد داشت. دوران حکومت ائتلافی و دو جناحی در جمهوری اسلامی بسر آمده است. شرایطی که مردم به رژیم اسلامی تحمیل کردند، اجازه بازگشت به این روند را نمی دهد. این مسئله ورای تمایل این و یا آن جناح در رژیم جمهوری اسلامی است. مردم برای جارو کردن نظام اسلامی میلیونی به خیابانها آمده اند، دیگر نمی شود با دو سیاست، با دو چشم انداز به جنگ مردم رفت. جناح خامنه ای با علم به همین موضوع، تصفیه جناح رقیب را در دستور کار گذاشت. اما همین نیروی یکدست و متمرکز در راس رژیم در برخورد به اولین مقاومت نه چندان سازمانیافته مردم، به رعشه مرگ دچار گردید. عاقلترهای جناح اصلاح طلبان دولتی متوجه اوضاع هستند. میدانند که اسب بازنده این شرایط جمهوری اسلامی است. از همینرو و بر طبق فرمول "عقل معاش" ، معیشت سیاسی فردای خود را نه در جمهوری اسلامی بلکه در میان احزاب راست خارج از حاکمیت، جستجو میکنند.*
| < قبلی | بعدی > |
|---|
لینک آر اس اس