ادامه گفتگو با خلیل کیوان- دبیر تشکیلات خارج کشور حزب کمونیست کارگری ایران

ندای انقلاب : در این شماره دو سئوال از شما داریم که مایلیم با شما در میان بگذاریم.  با توجه به محدودیت صفحات نشریه به اختصار نظرتان را با خوانندگان نشریه در میان بگذارید. سئوال اول ما در مورد فعایت هائی است که فی الحال در دستور تشکیلات خارج کشور حزب است.

خلیل کیوان : ممکن نیست که با این محدودیت بتوان حتی بصورت فشرده در مورد همه فعالیت هائی که در دستور تشکیلات خارج و کادرها حزب و همچنین نهادهائی که توسط فعالین حزب هدایت میشوند، پرداخت. بنابراین به برخی از اینها کوتاه اشاره میکنم.

علیه اعدام ها بپا خیزیم!

مبرم ترین وظیفه ما عکس العمل نسبت به اعدام های اخیر است. پژواک خرد شدن استخوانهای جمهوری اسلامی زیر ضربات کوبنده انقلاب مردم همه جا را درنوردیده است. نه فقط مردم در ایران بلکه، دولت ها و مطبوعات و افکار بین المللی این را دریافته اند. روز بروز اظهارات تازه تری در مورد فروپاشی جمهوری اسلامی توسط نویسندگان و سیاستمداران و نمایندگان دولت ها  نشر میابد. اوضاع بین المللی هیچوقت مثل امروز برای تحت فشار قرار دادن جنایتکاران حاکم در ایران فراهم نبوده است. مردم دنیا دریافته اند جمهوری اسلامی حکومت زندان و شکنجه و تجاوز و اعدام و سنگسار است. نفرت بیسابقه ای نزد مردم دنیا علیه جمهوری اسلامی ایجاد شده است. باید بمیدان بیائیم و علیه اعدام ها به طرق مختلف خبر رسانی کنیم. از طریق نوشتن در روزنامه ها و تماس با مطبوعات و رسانه ها، از طریق تماس با نهادها و سازمانهای مدافع حقوق انسان، از طریق تماس و فشار بر دولت ها و نهادهای بین المللی برای اعتراض به توحش جمهوری اسلامی و برای قطع اعدام ها. با برپائی تظاهرات و پیکت و هر شکل دیگری باید علیه این جنایات اعتراض کنیم.

شنبه ها تظاهرات بر پا کنیم !

ما دست بکار برپائی اعتراضاتی در روزهای شنبه هر هفته در خارج کشور شده ایم. اعتراضات در خارج کشور لازم است ادامه دار و متمرکز باشند. این کار ساده ای است. مکان معینی را برای تجمع و اعتراض مشخص کنیم. هر تک نفر میتواند با دوستان خود وعده بگذارد، پلاکاردهائی را تهیه کرده و مردم شهر خود را برای اعتراض  به اعدام ها ترغیب کند. به این ترتیب صدها شهر در سراسر جهان میتواند یکپارچه علیه سبعیت جمهوری اسلامی مطلع شده  و زمینه برای اعتراضات گسترده تر فراهم شود.همه را به شرکت در اعتراضاتی که شنبه ها برگزار میشود، فرا میخوانیم. هر کس میتواند با شعار و پلاکاردی که مایل است در این اعتراضات شرکت کند. علیه سبعیت جمهوری اسلامی سخنرانی کند و با مردم ایران همدردی کند. علیه اعدام ها در مقابل سفارتخانه ها و کنسولگری ها و یا میادین شهرها تجمع کنیم.

سفارتخانه های رژیم باید برچیده شوند!

برچیدن بساط سفارتخانه های رژیم در خارج باید هدف ما باشد. این سیاست اعلام شده ماست. جمهوری اسلامی در وضعیتی قرار گرفته است که صفوف آن بیش از پیش متزلزل میشود. اوضاع در سفارتخانه ها بگونه ای است که دیپلمات های رژیم هم تاب تحمل آن را ندارند. صفوف رژیم را ترک میکنند و از کشورهای محل کارشان تقاضای پناهندگی میکنند. باید با تشدید اعتراضاتمان در مقابل سفارتخانه ها و کنسولگری ها، بیش از پیش رژیم را تحت فشار قرار دهیم. سفارتخانه ها و کنسولگری های رژیم باید در محاصره اعتراض پیوسته مردم قرار گیرد و به تسلیم وادار شوند.

سالگرد انقلاب اعتراضات را گسترش دهیم!

باید برای سالگرد انقلاب، ۲۲ بهمن آماده شد. با اعتراضات ۶ دی که به یک قیام شبیه بود جامعه وارد فاز تازه ای شد. بوی الرحمان رژیم همه جا را گرفته است. جناح های رژیم اعم از در قدرت و یا در اپوزیسیون ماتم گرفته اند. میدانند که هر بار اعتراضات ابعاد گسترده تر و تندتری بخود میگرد. مرگ بر دیکتاتور و مرگ بر اصل ولایت فقیه را دیگر همه شنیده اند. با هر اعتراض مردم کل حکومت به پایان کار خویش نزدیکتر میشود. ۲۲ بهن امسال فرصتی دیگراست که مردم خود را برای آن آماده میکنند. همراه مردم در ایران باید در خارج کشور اعتراضات گسترده بر پا کنیم. همه را فرا میخوانیم که در اعتراضاتی که به این مناسبت در کشورهای مختلف برگزار میگردد شرکت داشته باشند.

۸ مارس صدای مردم ایران علیه سه ده جنایت سازمانیافته نسبت به زنان باشیم !

انقلاب با شکوه وقهرمانانه مردم ایران برای رهائی از استبداد سیاسی مذهبی و فرهنگی، مبارزه ای برای آزادی زنان نیز هست. ایران یک زندان بزرگ برای همه اهالی کشور است اما زنان در ایران، جزو بی حقوق ترین مردم کشور و حتی بی حقوق ترین مردم جهان اند. در ایران یک آپارتاید جنسیتی تمام عیارحاکم است. زن رسما و قانونا به شهروند درجه چند بدل شده است. زن رسما و قانونا از همان حقوق ناچیز شهروندی هم، منع شده است. جمهوری اسلامی یک رژیم ضد زن است. از اینرو، انقلاب ایران یک انقلاب زنانه است.

سی سال پیش و پس از روی کار آمدن حکومت اسلامی، اولین حملات سازمانیافته  به زنان شروع شد. حجاب این مظهر بی حقوقی زن، این پرچم جدا سازی جنسیتی، این پرچم اسلام سیاسی، اجباری شد.  اعتراضات مردم علیه حجاب اجباری توسط اوباش اسلامی سرکوب شد. با کشیدن حجاب بر سر زنان حجاب اختناق بر جامعه کشیده شد.

حجاب اجباری آغاز حملات گسترده به همه اهالی کشور و سرکوب و به اختناق کشیدن کل جامعه بود. از این رو، مبارزه علیه حجاب، این سنبل بردگی زن، مبارزه ای برای رهائی از نکبت و اختناقی است که کل جامعه را بکام خود کشیده است. مبارزه علیه حجاب امر همه ماست. امر همه زنان و مردان، پیر و جوان، در ایران و در همه جهان است. بمناسبت ۸ مارس برنامه های متعددی از جمله سمینار، مراسم و تظاهرات و پیکت  در دست داریم که بزودی اعلام میشود.  باید در هشت مارس امسال حجاب، سمبل بردگی و تحقیر زن را بطور سمبلیک آتش بشکیم.

ندای انقلاب : صحبت ما علیرغم تلاش برای بیان به اختصار به درازا کشید بنابراین کوتاه به  دومین سئوال ما در مورد موقعیت حزب کمونیست کارگری در عرصه بین المللی بپردازیم. اگر ممکن است جوانب تشکیلاتی این سئوال را هم روشن کنید.

خلیل کیوان : فعالیت ما در زمینه بین المللی وجوه مختلفی دارد که اینجا تیتر آنها را ذکر میکنم. در زمینه نشر اخبار و رویداها و روندهای جاری در ایران تشکیلات خارج همیشه فعال بوده است.  اخبار و اطلاعیه ها و مقالات و ترجمه مطالب بزبانهای متعدد بطور بی وقفه طی سالیان طولانی در جریان بوده و ادامه دارد. برپائی تظاهرات و پیکت در دفاع از مردم ایران در مبارزه علیه جمهوری اسلامی، علیه حضور علنی سران رژیم در خارج کشور در مجامع بین المللی که یک نمونه برجسته آن تابستان گذشته در کنفرانس آی ال او، سازمان جهانی کار بود که توجه گسترده ای را در جهان در پی خود داشت و مورد تشویق بیش از دو هزار شرکت کننده در این نشست قرار گرفت، رفقای ما در این کنفرانس صدای طبقه کارگر بودند. یک وجه کار دائمی ما فعالیت علیه کل اردوی اسلام سیاسی و مقابله با تعرض آنها به حقوق مردم بویژه،  زنان و کودکان در محیط های اسلامی است. ده ها شخیصت شناخته شده حزب در خارج از مرز های ایران علیه این افریط قرن مبارزه میکنند. در این راه و برای دفاع از سکولاریسم و حقوق انسانی موفقیت های بسیاری نیز داشته ایم. برای مثال فعالیت های مریم نمازی و مینا احدی که دو چهره شاخص مبارزه در این زمینه ها هستند آشناست.

روی آوری به حزب در ایران چنانچه در کنگره به آن اشاراتی شد ابعاد بسیار گسترده ای داشته است. در خارج هم در زمینه تشکیلاتی نیز پیشرفت هائی داشته ایم. تماس های ما بسیار گسترده شده است. همین هفته های گذشته دو سازمان سندیکائی و فعالینی  از فرانسه و سوئیس و آلمان با ما تماس گرفتند و ما را مورد حمایت قرار داده و خواهان همکاری با حزب شدند. بیش از صد عضو جدید در سال گذشته در کشورهای مختلف داشته ایم. واحدهای جدید ایجاد کرده ایم.

البته به نسبت پیشرفت ها و روی آوری های وسیع که در ایران به حزب داشته ایم این هنوز خیلی عقب است. سه نسل مختلف با تجارب متفاوت در میان اعضای جدید دیده میشود. حضور یک نسل جوان و پر انرژی در صفوف حزب در خارج در برخی از کشورها فضای پر نشاطی را ایجاد کرده است. بسیاری از اینها اساسا در خارج متولد شده اند و حتی فارسی را بخوبی تکلم نمیکنند اما توانائی های بسیار دارند و بویژه، در برخی فعالیت ها از جمله کمیته های ایران سولیداریتی ( ایران همبستگی) میتوانند منشا تاثیر زیادی باشند. کمیته های حزب در کشورهای مختلف خود را باید برای یک دور تازه و پر طلاتم آماده کنند. روی آوری به حزب،  با اوج گیری انقلاب در ایران ابعاد بسیار گسترده ای بخود خواهد گرفت. باید راه کارهای مناسب و سبک کار کارآمدتری در همه زمینه ها اعم سیاسی و حتی تشکیلاتی مورد توجه ما قرار گیرد.