این روزها به خصوص در آستانه ۸ مارس خبر مبارزه زنان در ترکیه با قوانین اسلامی در ترکیه که به صورت خزنده ای زندگی زنان و کلا جامعه را تحت الشعاع قرار می دهد خیلی سر و صدا کرده است و جان تازه ای به مبارزه با قوانین زن ستیز اسلامی و ۸ مارس داده است. زنان با زیر پا گذاشتن سمبل های حجاب به قوانین اسلامی و دولت اسلامگرای ترکیه اعتراض کرده اند. (خبر مربوطه را اینجا ببینید )همانطور که می دانیم در ترکیه حجاب اجباری نیست و آزادی پوشش، حجاب داشتن یا نداشتن در جامعه وجود دارد. البته در بعضی جاها مثل دانشگاه ها به درست حجاب ممنوع است. ولی سوال اینست در جایی که حجاب اجباری نیست چرا زنان حجاب را زیر پا له می کنند و با آن مبارزه می کنند؟

آیا قرار است حجاب اجباری شود؟ آیا حجاب مسئله امروز زنان در ترکیه است؟ نه! این صورت مسئله نیست. زنان ترکیه به درست با حجاب به عنوان سمبل زن ستیزی قوانین اسلامی مبارزه می کنند. زیر پا گذاشتن حجاب به معنی مبارزه با تمام قوانین اسلامی و حکومتی که سعی می کند این قوانین را به جامعه حقنه کند. حجاب یعنی بردگی جنسی برای زن، یعنی برتری مرد، یعنی خانه نشینی برای زن و در یک کلام هم تحقیر و توهین و هم سرکوب زن و بالطبع کل جامعه و به این دلیل باید در راس مبارزات آزادیخواهانه زنان و کل جامعه باشد.

ولی این روزها به خصوص در آستانه ۸ مارس و بحث های همیشگی، طیفی از اصلاح طلبان حکومتی و حتی بخشی از کسانی که به وضعیت زنان در ایران معترضند این بوده که حجاب مسئله اصلی نیست! مسئله اصلی مثلا حضانت کودک و حق طلاق و غیره است. ما هم در مقابل همیشه بحثمان این بوده که یکی از بزرگترین عوامل همه بی حقوقی های نه تنها زنان بلکه کل جامعه در ایران جمهوری اسلامی وجود نابرابری بین زن و مرد است که  شاه کلید آن حجاب، سمبل  فرودستی زن و بهانه سرکوب زنان است.

زنان ترکیه به درستی زده اند به خال، با اینکه در ترکیه حجاب اجباری نیست ولی به درست تشخیص داده اند که حجاب آن حلقه اصلی و واسط بین زن ستیزی اسلامی  و بی حقوقی قانونی  زنان است. به درست حجاب را به عنوان سمبل تحقیر زن و سمبل قوانین ارتجاعی اسلامی زیر پا گذاشته اند و برای مقابله با سیاست های خزنده دولت اسلام گرای ترکیه مبارزه شان را با زیر پا گذاشتن حجاب تقویت کرده اند.

در ایران با وجود روشن بودن قضیه، با وجود روشن بودن نقش حجاب در سرکوب زنان و جامعه کسانی هستند که در واقع در ادامه سنت ضد زن اسلامی هستند و عملا در مقابل مبارزه برای آزادی زن می ایستند و بهانه می اورند و می خواهند این شاه کلید سرکوب و بی حقوقی زن را در دست حکومت حفظ کنند. اینان چه به لحاظ شخصی هنوز برایشان مسئله حل نشده که زن انسان مستقلی است و می تواند و باید حق داشته باشد خودش برای خودش تصمیم بگیرد، و چه به لحاظ سیاسی آزادی زن را برای جامعه مضر تشخیص می دهند

در ۸ مارس، چهارشنبه سوری و همه مبارزات مان برای سرنگونی جمهوری اسلامی با قوانین ضد زن و ضد انسانی اش یکی از مهم ترین عرصه ها مبارزه برای آزادی زن و برابری زن و مرد است. مبارزه ای که با برداشتن حجاب ها در خیابان و در مجامع عمونی هم تقویت می شود و هم گسترده و هم کاری ترین ضربه به حکومت اسلامی محسوب می شود. از طرفی زنان ترکیه نشان دادند مبارزه با حجاب نماینده مبارزه با تمامی قوانین ضد زن و ضد انسانی اسلامی ست.