( به نقل از نشریه ندای انقلاب شناره ۳۰)

توضیح: چهارمين کنگره بین المللی عليه اعدام در روزهای ۲۴، ۲۵ و ۲۶ فوريه در در شهر ژنو برگزار شد. اين کنگره با همياری و همکاری حد اقل ۵۰ انجمن و گروه مدافع حقوق بشر مانند امنستی و همچنين روزنامه های مهمی مانند Le Temps سازماندهی شده بود. بيش از ۱۰۰ سخنران از شخصيتهای سياسي، حقوقی از کشورهای مختلف جهان مانند( ايران، چين، ژاپن، لبنان، مکزيک، آمريکا، انگليس، فرانسه، سنگال، بورکينو فاسو، اوگاندا، تايوان، اندونزی، هند، بلژيک، پرتوريکو، مونگولي،مراکش، تونس، عراق و . . .) در اين کنگره شرکت داشتند. مینا احدی یکی از شرکت کنندگان در این کنفرانس بود که روز پنجشنبه سخنرانی مهمی را نیز ایراد کرد۔ با او در مورد شرکتش در این کنگره به گفتگو نشستیم۔

ندای انقلاب: از نظر شما اهمیت این کنفرانس در چه بود؟

مینا احدی: حضور ۱۵۰۰ نفر در یک کنفرانس و یا همایش بزرگ علیه اعدام، یک واقعه مهم است. این همایش عزم جزم همه را نشان میداد که باید به این فاجعه در تاریخ بشر، یعنی قتل عمد دولتی پایان داده شود. در این همایش بزرگ، سه روز تمام، صدها کنفرانس و جلسه و برنامه های متنوع برگزار شد و همه حاضرین بر این امر پافشاری میکردند، که اعدام پاسخ هیچ معضلی در جامعه نیست. اعدام فقط به خشونت بیشتر دامن میزند و اعدام بزرگترین نقض حقوق انسانی است. کنگره جهانی علیه اعدام، اعلام کرد که اعدام همین امروز و در همه جا باید ممنوع شود و از مردم دنیا خواست به این فاجعه اعتراض کنند.

- سخنرانی شما به چه اختصاص داشت؟ سخنرانان دیگری که در باره ایران حرف زدند به چه پرداختند؟

مینا احدی: سخنرانان اکثرا از فعالین علیه اعدام، مسئولین نهادهای بین المللی علیه اعدام، وکلا و یا هنرمندانی بودند که علیه اعدام فعالیت کرده اند. مثلا فیلمسازان علیه اعدام و یا کاریکاتوریستها علیه اعدام. هر روز چند جلسه همزمان و یا گروه کاری وجود داشت و هر روز راس ساعت ۲ بعد از ظهر یک پلنوم اصلی بود. روز پنجشنبه ۲۵ ماه فوریه این پلنوم با دستور جلسه ، چالش های بعدی در ممنوع کردن اعدام در دنیا بود، که تمرکز روی کشورهای ایران، امریکا، چین و ژاپن بود. ۱۳ نفر سخنران در این پلنوم حضور داشتند. از ایران من و شیرین عبادی در این پلنوم بزرگ سخنران بودیم. من در مورد اعدامهای گسترده از اولین روز سرکار آمدن حکومت اسلامی و نحوه فعالیت کمیته علیه اعدام حرف زدم. در مورد اینکه یک رنسانس در ایران اتفاق افتاده و همگان دیده اند که اعدام فقط و فقط وسیله ای است برای ایجاد رعب در جامعه و در نهایت قطعنامه ای را تقدیم کنگره کردم که از جدایی مذهب از دولت و ممنوعیت اعدام در ایران و لغو همه احکام اعدام حرف زده بود.

- دستاورد این جلسه در مبارزه علیه رژیم اعدام در ایران چه بود؟

مینا احدی: فضای کنگره کاملا علیه جمهوری اسلامی بود. نه فقط این، بلکه فضایی از انزجار و نفرت علیه حکومت اسلامی در چهارمین کنگره جهانی علیه اعدام کاملا ملموس بود. هر جایی که حرفی از اعدام کودکان بود، اعدام همجنسگرایان و یا اعدامهای سیاسی ، همه جا اسم حکومت اسلامی ایران برده میشد، در سخنرانی افتتاحیه و در سخنرانی مقامامت دولتهایی که علیه اعدام هستند و بطریق اولی در سخنرانی فعالین و رهبران نهادهای علیه اعدام، جمهوری اسلامی مورد نفرت زیادی بود.

من هدفم در این کنگره این بود که فقط در مورد تعدادی که به اعدام محکوم شده اند و یا زندانی هستند، حرف نزنیم، بلکه در مورد همه محکومین به اعدام و صدای مادرانی را به گوش هزاران نفر برسانیم که هیچ امکان ارتباطی با دنیای خارج ندارند، صدای کودکانی که در سلولهای مرگ حکومت اسلامی نشسته اند و چون از خانواده های کارگری و یا زحمتکش جامعه هستند، صدایشان به جایی نمیرسد.

سخنرانی من صدای اینها بود و بنظر من بسیار عکس العمل مثبتی بدنبال داشت.