يادداشت سردبير

۱- زنان گرجستان همراه با مردم ايران

تظاهرات شماري از زنان گرجستان در برابر سفارت جمهوري اسلامي٬ بسيار ديدني و جالب توجه بود. گزارش كوتاهي در مورد آن در اين شماره انترناسيونال آمده است. حتما فيلم آنرا نگاه كنيد. شمار اين زنان زياد نبود اما تظاهراتشان تا آنجا كه در اين فيلم قابل مشاهده است عميق و راديكال و بسيار پيشرو است.  در اين دنيايي كه كمتر حركتي حتي اعتراضي را مشاهده ميكني كه رگه هاي مذهبي و ناسيوناليستي و عقب ماندگي در آن مشاهده نشود٬ حركت شماري از زنان يك گوشه ديگر دنيا در دفاع از سكينه محمدي و عليه سنگسار كه با صراحت و افتخار از جنسيت خود دفاع ميكنند٬ از حقوق انساني زن دفاع ميكنند٬ عليه حكومت جهل و خرافه فرياد ميزنند و بعد روسريهايي را كه براي تظاهرات به سر كرده اند به آتش ميكشند٬ هيجان انگيز است. اين زنان در نظر دارند روز ۲۴ ژوئيه يعني روزي كه در سطح جهان بنام روز سكينه اعلام شده تظاهراتي را  در برابر سفارت جمهوري اسلامي به راه بيندازند. با اين نوع تظاهراتها و با حمايت و پشتيباني بي سابقه اي كه از كمپين آزادي سكينه محمدي اين روزها در سراسر جهان به جريان افتاد و هنوز جريان دارد٬ هركسي امروز ميتواند بطور مشخص لمس كند كه انقلاب و جنبش سرنگوني در ايران چه پتانسيل عظيمي در نزديك كردن انسانها به يكديگر دارد. هركسي ميتواند لمس كند كه چگونه انقلاب در ايران ميتواند جهان تشنه انسانيت را سر شوق آورد و دوره اي را آغاز كند كه انسان اسير رقابتها و تفرقه ها و جنگها و كشاكشها٬ خودرا و انسانيت خودرا بازيابد. بهر رو  اين از خدمات جمهوري اسلامي است كه جنبش و انقلاب در ايران به يك حركت جهاني تبديل شده است. اين حكومت آنچنان در سطح جهان شناخته شده است كه كمتر كودك دبستاني را ميتوان سراغ كرد كه اسم سرانش را نشنيده باشد. طبعا بعنوان سمبلهاي جنايت و توحش و عقب ماندگي. و قطب مقابل اين حكومت نيز تنها بعنوان سمبل انسانيت و برابري و آزاديخواهي تمام ميتواند گامي جدي به پيش بردارد. بارقه هاي اين جنبش انساني و مدرن و پيشرو را در دفاع جانانه از زندگي سكينه محمدي آشتياني ميتوان مشاهده كرد. زني كه در سياهچالهاي جمهوري اسلامي به جرم "زنا" دارد لگدمال ميشود اما به يمن يك جنبش عميق و راديكال و انساني٬ امروز در جهان ميليونها نفر اورا ميشناسند و دوستش دارند و براي آزاديش تلاش ميكنند. زنده باد انسانيت!

۲- ياد امير جوادي فر و همه عزيزان جانباخته مان گرامي باد

روز پنجشنبه ۲۴ تير سالروز جان باختن امير جوادي فر بود. به اين مناسبت مراسمي توسط خانواده اش در منزل آنها برگزار گرديد و خانواده و بستگان و شماري از دوستداران او در اين مراسم شركت كردند. بازگويي خاطره ها و شعر خواني و اعلام انزجار از قاتلان امير و ساير جانباختگان بخشهايي از اين مراسم بود. از جمله شركت كنندگان در اين مراسم پروين فهيمي مادر سهراب اعرابي يكي ديگر از جانباختگان بود كه سخنراني كوتاهي كرد و اعلام كرد كه عزيزان ما زنده اند و از پشتيباني عظيم مردم ابراز خوشحالي و سپاسگزاري كرد. اين روزها در عين حال اسامي محكومين "دادگاه متهمان كهريزك" اعلام شد كه حكومت اسلامي بر پا كرده است. اين دادگاه واقعا مسخره و نفرت انگيز بود و مو رد انزجار بستگان جانباختگان از جمله خانواده امير جوادي فر قرار گرفت. قاتلان مستقيم عزيزان مردم امثال مرتضوي و رادان و احمدي مقدم حتي به اين دادگاه كذايي فرا خوانده نشده بودند. دو استوار دوم بنام افسر نگهبان زندان كهريزك به اعدام و قصاص محكوم شدند و چند نفر از دست اندركاران جزء نيز به عزل از خدمت و جريمه و زندانهاي كوتاه مدت محكوم شدند. با وجود اين نفس برپايي اين دادگاه كذايي يك غلط كردم توسط سران حكومت بود. جمهوري اسلامي با اين دادگاه كذايي ناچار شد خودرا به محاكمه بكشد. فكر نميكنم دست اندركاران جمهوري اسلامي آنقدر احمق باشند كه ندانند مردمي كه عزيزانشان با فرمان خامنه اي و با مسئوليت مستقيم امثال مرتضوي و احمدي نژاد و رادان كشتار شدند با چنين دادگاههاي نمايشي اي كوتاه مي آيند. اين دادگاه فقط قدرت مردم را به آنها نشان داد كه حكومت را ناچار كرد كساني را به جرم انجام دستورات رهبرشان به محاكمه بكشند. دادگاههاي واقعي و مردمي محاكمه كشتارگران دير نخواهد بود كه بطور علني برگزار شود. ياد همه عزيزان جانباخته مان را گرامي بداريم و خانواده ها و بستگانشان را در حلقه مهر و محبت خويش بگيريم. عزيزان آنها عزيزان همه مردمند و قاتلان آنها مورد نفرت عظيم و عميق همه مردم ميليوني اند.

۳- تحريمها و خطر حمله نظامي

فضاي بين المللي بشدت عليه جمهوري اسلامي به حركت در آمده و هماهنگي بي سابقه اي عليه حكومت اسلامي ايجاد شده است. تحريمها از هميشه جدي تر و گسترده تر است و صنايع نفت و گاز و هواپيمايي و سيستم بانكي و صنايع بسياري را در برميگيرد. بحث در مورد حمله نظامي به ايران نيز بشدت داغ شده است. شايد حمله نظامي خيلي محتمل بنظر نرسد اما واقعيت اينست كه اولا كشاكش قدرتهاي بين المللي با جمهوري اسلامي تا زماني كه اين حكومت بر سر پاست ادامه خواهد يافت و ثانيا در هر نقطه اي از اين كشاكش اين احتمال وجود دارد كه كار به حمله نظامي و درگيري نظامي بكشد. مساله اينست كه فقط حمله نظامي نيست كه زندگي مردم را تهديد ميكند. في الحال نفس همين تحريمها ورشكستگي بسياري از كارخانجات را بدنبال داشته و صدها هزار كارگر بيكار شده اند. گراني از هميشه بيشتر است. اقتصاد ايران دارد به اقتصاد زير زميني تبديل ميشود كه يك نتيجه فوريش گراني بي سابقه كالاهاست. جمهوري اسلامي قطعا با اين تحريم ها سرنگون نخواهد شد و هدف تحريم كنندگان هم اين نيست كه اين حكومت را سرنگون كنند. بلكه ميخواهند به نقطه اي از توافق و سازش با اين حكومت نزديك شوند كه طرفين از آن راضي باشند. تا آنجا كه به مردم ايران مربوط ميشود روشن است كه جمهوري اسلامي سعي ميكند بار اين فشارها را به دوش مردم بيندازد و با بيكار سازيها و تحميل گراني و عقب راندن زندگي مردم و بويژه كارگران٬ تحريمها را از سر بگذارند. در مقابل كارگران و مردم راهي ندارند جز اينكه از حقوق انساني خويش دفاع كنند. بايد روشن و صريح در برابر تبليغات حكومت ايستاد. بايد از حقوق و سطح زندگي خويش دفاع كنيم و اعلام كنيم كه ما حق داريم زندگي كنيم و مسئول اين تحريمها ما نيستيم و عوارض آنرا قبول نميكنيم. دولت بايد زندگي تك تك مردم و از جمله بيكاران را تامين كند. برپايي اعتراضات و اعتصابات سراسري و طرح خواستهايي مثل بيمه بيكاري مكفي به همه بيكاران٬ افزايش چندين برابر دستمزدها٬ حق اشتغال و حق مسكن را بايد وسيعا طرح كنيم. در مورد اين جنبش و خواستها ميشود بيشتر صحبت كرد. آنچه مهم است اينست كه رهبران جنبشهاي كارگران و مردم بدانند كه اين تنها راه مقابله با نابود كردن زندگي ما توسط حاكمين اسلامي به بهانه تحريمهاست. و در اين رابطه بايد هرچه زودتر دست به كار شد. در غير اينصورت با فشارها و تحريمها فقر و مشقت ما كارگران و مردم دهها بار افزايش خواهد يافت. يك نكته ديگر را هم در رابطه با حمله نظامي بايد تاكيد كنيم. اينهم دست رهبران چپ و راديكال را مي بوسد كه جامعه را در برابر تبليغات انحرافي مختلفي كه صورت ميگيرد واكسينه كنند. اولا نبايد اميد به اينكه دولتهاي غربي جمهوري اسلامي را سرنگون ميكنند را اجازه نداد دوباره ميدان پيدا كند. هستند نيروها و جرياناتي كه دوباره ياد رژيم چنج افتاده اند و اين ديدگاه انحرافي و خطرناك را در ميان مردم دامن ميزنند كه دولتهاي غربي حكومت را سرنگون ميكنند و مردم را خلاص ميكنند. بايد به تك تك مردم نشان داد و تاكيد كرد كه سرنگوني جمهوري اسلامي به قدرت انقلاب مردم تنها راه خلاصي مردم است. و تمام راههاي ديگر فقط براي حكومت فرصت ميخرد. بعلاوه بايد جامعه آماده باشد كه در برابر تبليغات حكومت و دست اندركارانش با گردن افراشته بايستد و اعلام كند كه ما سلاح اتمي نميخواهيم و اين كشاكش به ما مربوط نيست و ما عليه هردوسوي اين كشاكش هستيم. نبايد اجازه دهيم در فضاي كشاكشهاي بين المللي٬ فضاي انقلابي را در جامعه عقب برانند.*