یادداشتهایی بر یک انقلاب (63)

خامنه ای علیه چهارشنبه سوری فتوا داده است. سپاه، نیروی انتظامی و بسیج، ستاد مشترک تشکیل داده اند. کمیسون امنیت مجلس و ناجا برای مقابله با چهارشنبه سوری جلسه گرفته اند.قوه قضاییه چوبه های دار در اهواز برپا کرده و به 6 نفر از تظاهرکنندگان 6 دی (عاشورا) حکم اعدام داده است. سران نظامی و انتظامی از دستگیری 70 میلیون فشفشه و 30 تن مواد محترقه خبر میدهند. فرمانده نیروی انتظامی از "مانورارتقای امنیت" خبر داده است... بدین ترتیب حکومت اسلامی از رهبر تا مجلس و قوه قضائیه و تا اوباش خیابانی سراسیمه خود را برای مقابله با شادی و پایکوبی مردم آماده میکند. و این است جمهوری اسلامی! نفس شادی و جشن مردم آنرا به رعشه مرگ می اندازد.

چهارشنبه سوری البته هر سال مایه هراس رژیم بوده است. در واقع سالهاست که جمهوری اسلامی شکست در این نبرد آخرین سه شنبه سال را پذیرفته است. نیروی انتظامی هر ساله از درگیری رودرو با اهالی اجتناب کرده، کوشیده حتی الامکان دور بایستد و بگذارد مردم یک شب را خوش بگذرانند به این امید که فردا دوباره نظام سیاه عزای اسلامی سرجایش برگردد. امسال اما این تاکتیک میتواند بسیار مخاطره آمیز باشد. چرا که چهارشنبه سوری دیگر همان جشن و سرور اعتراض آمیز معمول نیست. بلکه در متن یک انقلاب عظیم برپا میشود که 9 ماه است جمهوری اسلامی را در هم پیچیده و جهان بدقت آنرا دنبال میکند. چهارشنبه سوری امسال کافیست که به یک جشن عظیم حجاب برگیران و حجاب سوزان تبدیل شود و خود همین به تنهایی چون بمبی در جهان صدا خواهد کرد. نه فقط جمهوری اسلامی که کل اسلام سیاسی ضربه ای سنگین دریافت خواهد کرد. امسال همه دنیا منتظر است تا ویدئو هایی از زنان و مردانی را ببیند که دست در دست میرقصند و شادی میکنند و علیه رژیم اعدام و اسلام و برای آزادی و رهایی شعار میدهند. در نتیجه تاکتیک سالهای گذشته امسال فایده ندارد. از سوی دیگر تغییر تاکتیک و تعرض به انبوه عظیم جمعیت که در چهارشنبه سوری به خیابانها میریزند حکم بازی با دم شیر دارد. چنین است که روز قبل از جشن مردم، رژیم اسلامی دعای وحشت میخواند و دور خود فوت میکند.

تا آنجا که از روحیه مردم و جوانان از تهران خبر میرسد، وسیعا و با حرارت خود را برای جشن و اعتراض در چهارشنبه سوری آماده میکنند. اینکه اعتراض مردم چه ابعادی پیدا کند، پیش بینی آن دشوار است. اما روشن است که فی الحال دوره خفقان شدیدی که بعد از 22 بهمن برقرار شده بود پایان یافته و توازن قوا به زیان رژیم بیش از پیش بهم خواهد خورد. اینرا البته میشد حتی در هشت مارس و مثلا حضور کلارا زتکین در قم نیز احساس کرد. (1) اما عقب رانده شدن فضای خفقان کنونی توسط انقلاب دیگر اوضاع را به قبل از 22 بهمن و حتی مثلا تظاهرات 6 دی ماه (عاشورا) برنخواهد گرداند. بلکه فضا بسیار چپ تر و رادیکالتر خواهد شد. با اوضاع وخیم اقتصادی و حداقل دستمزد برده واری که روز شنبه گذشته اعلام شد، با خشم و اعتراض هر روزه ای که در صفوف طبقه کارگر جریان دارد، شکستن توازن قوای فعلی زمینه را برای ورود مستقیم کارگران به مبارزه انقلابی آماده خواهد کرد. (15 مارس 2010، 24 اسفند 88)

1) http://rowzane.com/fa/annonce-archiev/63-zanan/1476-1388-12-19-13-01-55.html