یادداشت هایی بر یک انقلاب (62)

دو روز مانده به هشت مارس، حضور روزجهانی زن در گوشه و زوایای سیاست ایران بخوبی احساس میشود: در جنب و جوش زنان و مردان برابری طلب در داخل و خارج برای گرامیداشت این روز؛ در خوف و هراس همیشگی حکومت اسلامی از تعبیر کابوس "بدحجابی" به بی حجابی در خیابانهای تهران؛ در تصمیم وزارت امور خارجه آمریکا مبنی بر اعطای "مدال بین المللی شجاعت زنان" (!) به یکی از زنان اصلاح طلب غیر حکومتی؛ در پیام شاهزاده که خطاب به حاکمان گفته "از بی بندی و باری" نترسید و گلایه کرده که حکومت ایران بجای تعبیر "امروزی و آزادیخواهانه اسلام" (!!) مذهب را وسیله ستم بر زنان قرار داده؛ و بالاخره در پیام تماشایی "بانوی سبز" که با "بسم الله" شروع کرده و از "فاطمه زهرا" تا "گردآفرید شاهنامه" را به یاری طلبیده تا مگر روز جهانی زن را صد در صد اسلامی و ملی و وطنی کند و بخیال خود چاشنی آنرا از پیش بکشد.

اما آیا بهتر از این میشد ابعاد و عظمت یک انقلاب زنانه، رادیکال، بشدت آزادیخواهانه و برابری طلبانه و چپ در ایران را در چهره راست جامعه، از پوزیسیون تا اپوزیسیون و حتی قدرت های بین المللی دید؟

تماشایی است: بانوی سبز اسلام که میداند کفگیر فاطمه زهرا سالهاست به ته دیگ خورده برای اینکه طعمی به پیامش بدهد به دیگ بغلی (ناسیونالیسم عظمت طلب ایرانی) ناخنک زده و گرد آفرید و تهمینه و آذرمیدخت و خیلی های دیگر را بیرون کشیده است. بعوض شاهزاده کوچولو که علی القاعده باید در روز زن بیشتر از همه شاهنامه و گردآفرید را به رخ "شیرزنان ایران زمین" بکشد، گویی نگران وضع بانوی سبز است و سنگ "تعابیر امروزی و آزادیخواهانه از اسلام" را بر سینه میکوبد. آمریکا و غرب نیز که چند سال پیش سعی کردند در پاسخ به همین نگرانی ها با اعطای جایزه صلح نوبل به "بانوی مسلمان ایرانی" یک خاتمی مونث طراحی کنند و نتوانستند، حالا "مدال شجاعت" به بانویی قدری رادیکالتر و خوش سر و زبان تر میدهند. بانویی که دوستانش کل این سمفونی وحشت از هشت مارس و انقلاب زنانه و چپ در ایران را به نحو بی نظیری به نمایش گذارده اند: ویدئویی ساخته اند که در آن کلارا زتکین (از بنیانگذاران هشت مارس، کمونیست دو آتشه و از رهبران بین المللی و محبوب زنان و کارگران جهان) دارد آشن نذری می پزد و به زنان فراخوان میدهد که در هشت مارس الله اکبر بگویند!!!

بی شک اگر کلارا زتکین زنده بود به این ویدئو مسخره و موهن اعتراض میکرد، اما در عین حال رو به زنان و همه آزادیخواهان و برابری طلبان و بویژه کارگران میکرد و میگفت: "رفقا، این نشانه قدرت عظیم شماست!" میگفت: "طبقات حاکم تمامی ارواح طیبه شان از فاطمه زهرا این "سمبل زن مسلمان" تا گردآفرید این "شیرزن ایران زمین" تا حتی بانوان حقوق بشری شان را در روز جهانی زن احضار کرده ولی هنوز از هشت مارس و آزادیخواهی و برابری طلبی عمیق اش بر خود میلرزند. چنانکه مجبورند برای فروختن آش نذری ملی- اسلامی و فمینیسم فاطمه – گردآفریدی خود حتی زتکین سوسیالیست را هم چنین مسخره بیاری بطلبند. آیا اعتراف به توان و رادیکالیسم شما از این واضح تر؟"

بدین ترتیب هشت مارس هنوز نیامده راز انقلاب جاری در ایران را باردیگر و چنین خیره کننده فاش ساخت. زنده باد هشت مارس!

(6 مارس 2010، 15 اسفند 88)