نکته اصلی صحبت های دیروز خامنه ای (سه شنبه ۲۹ دی) آن نبود که در اغلب رسانه ها برجسته شد. اینکه خامنه ای گفت: "خواص دو پهلو حرف نزنند". این دیالوگ دیکتاتور با جناح مغضوب حکومت اسلام، خود در متن دیگری معنی دارد.

یادمان باشد که ملاقات دیروز خامنه ای با "ستاد تبلیغات اسلامی" بود. این ها که رئیس شان "جنتی" است در واقع اوباش قسم خورده آقا هستند که بعد از شکست سخت حکومت در ۶ دی تلاش کردند تظاهرات دولتی ۹ دی را سرهم کنند تا مگر روحیه باخته  گارد ویژه و نیروی انتظامی و سایر اوباش اسلامی را ترمیم کنند. حالا همین ها پیش خامنه ای آمده بودند که ببینند با ۲۲ بهمن چه باید کرد و چگونه با آن مقابله کنند. خامنه ای هم "دونکته" داشت. اول،  در مورد نحوه مقابله با ۲۲ بهمن بود که گفت باید "حماسه ۹ دی" را تکرار کنند.  و دوم،  به "خواص" یا همان جناح مغلوب گفت که "دوپهلو حرف نزنند". یعنی شکر فراون تری میل بفرمایند و شفافتر از خامنه ای حمایت کنند.

بعبارت دیگر خامنه ای داشت دو رکن مقابله حکومت اسلامی با ۲۲ بهمن و قصد مردم برای تظاهرات میلیونی را بر میشمرد. رکن اول همان تلاش امثال "ستاد تبلیغات اسلامی" برای گردآوری جمعیت کرایه ای و ساندیسی است. رکن دوم عبارت از تلاش برای ایجاد فضای تبلیغاتی و پروپاگاندا به نفع حکومت اسلامی و به زیان مردم و انقلاب شان علیه جمهوری اسلامی است. در ایجاد این فضا است که "خواص" و مجیز گویی بیشترشان از خامنه ای و تاکیدات  صریح بر حفظ نظام و اصل ولایت فقیه میتواند موثر باشد.

خامنه ای بنوعی داشت از آنها گلایه میکرد که اگر میخواهید "جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم نه یک کلمه زیاد" را نگه دارید باید جدی تر و "غیر دو پهلو"  به کمک بیایید. (جالب است که دیروز رفسنجانی در ملاقات دیگری بر "کمک به رهبر" برای "خروج از بحران" تاکید گذاشته بود.)  خامنه ای در واقع بر تناقض و بن بست امثال موسوی و کروبی و خاتمی دست میگذاشت و میکوشید با رندی از آن استفاده کند. این بن بست لاعلاج  که از یکسو باید دو دستی به خامنه ای بچسبند، چرا که اگر او برود نظام رفته است، و از طرف دیگر مواظب باشند که آقا و احمدی نژادش سرشان را لب باغچه نبرند. (باز جالب است که خاتمی هم دیروز در سخنانی آه و ناله کرده بود که پس چرا "زندانیان ما" را آزاد نکرده اید.)

روشن است که رکن اصلی برخورد جمهوری اسلامی با ۲۲ بهمن هیچکدام از دو مورد بالا نیست. "ریسمان الهی" رژیم در این مورد نیز همچنان ارعاب و تهدید و سرکوب است. رژیم دارد با تمام قوا - از قرار دادن عکس تظاهر کنندگان در تابلو اعلانات در سطح شهر، تا رجز خوانی های رئیس پلیس علیه اس.ام.اس و ای میل، تا دستگیری های وسیع دانشجویان و فعالین سیاسی و برکناری اساتید، تا محاکمات با  احکام شداد و غلاظ  و چرخاندن چماق محارب و اعدام، و غیره و غیره– میکوشد تا فضای رعب ایجاد کند.  اما از این تلاشها هم بخوبی میتوان دستپاچگی و استیصال رژیم بخصوص بعد از شکست سنگین در ۶ دی ماه را مشاهده کرد.

صورت مساله دشوار برای حکومت این است  با مردمی که گارد ویژه و نیروی انتظامی و اوباش لباس شخصی را در خیابانهای تهران تار و مار کرده اند و طعم قدرت خود در فلج کردن دستگاه سرکوب را چشیده اند،  حالا در ۲۲ بهمن چگونه برخورد کنند. سخنان دیروز خامنه ای دقیقا انعکاس این ترس و وحشت و تلاش حکومت اسلامی برای چاره جویی و  بکار گیری هر امکانی برای مقابله با ۲۲ بهمن بود. مردم هم دقیقا همین وحشتی که سرتاپای رژیم اسلامی را فرا گرفته می بینند و با هشیاری همه طرفندهای رژیم را خنثی میکنند و با  حرارت و اعتماد به نفس بیشتر برای ۲۲ بهمن و به پیش راندن انقلاب شان علیه جمهوری اسلامی آماده  میشوند. (۲۰ ژانویه ۲۰۱۰)