عبور مردم از اپوزیسیون حافظ نظام

خیزش عظیم مردم در روز شش دی ماه که به بهانه روز عاشورا صورت گرفت ضربه کوبنده ای بود بر پیکر کل حکومت، کل نظام جمهوری اسلامی. این حرکت نه تنها جناح خامنه را هدف قرار داده بود، بلکه همچنین پاسخ محکمی به جناح موسوی و به کل نیروهایی بود که باید آنها را اپوزیسیون حافظ نظام نامید. موسوی و طرفدارانش در خارج و داخل کشور همیشه سعیشان این بوده است که مبارزه مردم را حرکتی‌ در چهارچوب تغییراتی در نظام جمهوری اسلامی قلمداد کنند و مدام خط قرمز برای مردم تعیین کردند که کل نظام را به زیر سوال نبرید، حسابتان را از مخالفین نظام جدا کنید و غیره. تا آنجا که به این نوع فراخوانها برمیگردد مردم جواب آنهارا مدتهاست داده‌اند. این نیروها بخصوص در سیزده آبان و همینطور در شانزده آذر جواب خودشان را گرفتند. ولی‌ در شش دی بطور خیلی ویژه ای روشن شد، خیلی برجسته و خیلی عریان معلوم شد که مردم نه تنها هیچ جناحی از حکومت را قبول ندارند بلکه به شیوه ها و شعارها و نحوه ای از مبارزه دست میزنند که کل بدنه جمهوری اسلامی را از جناح غالب و مغلوب آن زیر ضرب می‌گیرد و کل آنها را از سر راه جارو خواهد کرد. بخصوص اگر به این توجه کنیم که نیروهای طرفدار جناح موسوی یا همین نیروهای اپوزیسیون حافظ نظام از مدتها قبل از عاشورا با این تبلیغات که این ماه محرم است و ماه عزاداری و غیره است یکبار دیگر سعی‌ کردند حرکت مردم را در چهارچوب اسلام و اسلامیت و دفاع از دوره خمینی و دفاع از مبانی جمهوری اسلامی و غیره محدود کنند و باز موعظه کردند که باید مسالمت آمیز باشد و مذهبی باشد و غیره. از این نوع تبلیغات در سطح وسیعی انجام شد. نکته دیگری که اتفاق افتاد مرگ منتظری بود که به این بهانه هم اینها امیدوار بودند که چون روز عاشورا با روز هفتم مرگ منتظری همراه میشود این هم کمکی‌ بشود که به حرکت مردم رنگ شعائر مذهبی‌ بزنند. به منتظری لقب پدر حقوق بشر در ایران را دادند و اعلام کردند روز عاشورا روز بزرگداشت منتظری است و غیره. اما اتفاقی که افتاد این بود که مردم نه تنها به این شعائر تمکین نکردند و کسی‌ دنبال این نوع شعارها و حرکتهای مذهبی‌ نیفتاد بلکه کاملا مقابل آن ایستادند. زن و مرد در کنار هم به خیابانها آمدند با شعارهای کاملا سیاسی، ضد کل حکومت و با تعرض به نیروهای انتظامی، با حمله به پاسداران و بسیجی‌‌ها و در موارد زیادی دستگیر کردن آنها، واژگون کردن اتومبیل و به آتش کشیدن موتورسیکلت بسیجیها و در مواردی حمله به آن دار و دسته های اوباش که حکومت تحت عنوان هیئت عزاداری به خیابانها آورده بود! هیچ نشانی‌ از اینکه مردم بخواهند حتی با بهانه‌های مذهبی‌ حرف سیاسی شان را بزنند نبود. حرفشان را رک و راست و روشن علیه دیکتاتوری بود، علیه خامنه ای بود، شعار می‌کشم می‌کشم آن که برادرم کشت بخصوص موقعی که به بسیجیها و سپاهیان حمل میکردند بلند فریاد زده میشد. شعار مرگ بر اصل ولایت فقیه و شعار مرگ بر خامنه ای و مرگ بر دیکتاتور هم که بطور وسیع داده شد. شش دی در تهران و در شهرهای دیگر یک پارچه قیام و شورش با شعارهای کاملا صریح و روشن ضد حکومت و سیاسی بود بدون هیچ نشانی از شعائر مذهبی. اپوزیسیون حافظ نظام در تلاشهاسی خودش برای رنگ مذهبی زدن به اعتراضات مردم در روز عاشورا کاملا شکست خورد.

جنبه دیگر این است که این نیروهای حافظ نظام همیشه مبارزه مسالمت آمیز، و دوری گزیدن از خشونت را تبلیغ میکردند، و این هم یکی‌ از خط قرمزهای ایشان بود که در روز عاشورا در هم شکسته شد و مردم نه تنها جواب نیروهای سرکوب را دادند بلکه گوشمالی سختی به آنها دادند. در مواردی باتوم را از دست آنها بیرون کشیدند و بر سر خودشان کوبیدند، بسیاری از آنها را به تسلیم وادار کردند، به گریه اندختند، مقر آنهارا به آتش کشیدند و به این ترتیب این خط قرمز "مسالمت آمیز" باشد هم زیر پا گذشته شد. چون خیلی روشن است این مردم نیستند که خشونت میکنند. این جواب مردم به حکومتی است که بیش از شش ماه است با وحشیانه ترین شیوهاه مردم را سرکوب کرده است. مردم جواب این قاتلین را به تنها نحو ممکن میدهند یعنی‌ با هجوم و حمله به آنها! بنابرین این موعظه ها هم کارگر نیفتاد.

در کل وقتی حرکت روز شش دی ماه را نگاه می‌کنید قیافه کامل و تمام عیار یک شورش سیاسی و شهری علیه یک نظام دیکتاتوری را از هر جنبه می‌بینید. فیلمهایی که از داخل آماده و در همه‌جا هست و در همهٔ سایتها درج شده کاملا این را نشان میدهد که چطور خیابانهاها سنگر بندی شده، باریکاد بندی شده و به صحنه‌ای از جنگ و گریز و بیشتر حملهٔ مردم به نیروهای سرکوبگر تبدیل شده. این وضعیت باعث شد که بعد از روز عاشورا شخصیت های نیروهای اپوزیسیون حافظ نظام چه داخل کشور چه خارج کشور بالای منبر بروند و هشدار بدهند که نباید به خشونت گروید و باید حرکت را بشکل مسالمت آمیز نگاه داشت و حتی بعد از واقعه سعی‌ کند با تبلیغ اینکه حکومت حرمت عاشورا را نگاه نداشت و به مردم حمله کرد در این زمینه تبلیغ میکنند. در مقابل جناح خامنه ای هم میگوید مردم حرمت عاشورا را شکستند. در حالی‌ که تا آنجایی‌ که به مردم و حرکت مردم مربوط میشود دعوا و بحث اصلا بر سر عاشورا و حفظ حرمت و شکستن حرمت عاشورا نیست، بحث سر این است که تودهٔ مردم بلند شدند تا یک حکومت خون خوار و جلاد را به پایین بکشند با تمام دستگاهای سرکوبش با تمام قوانین آن، اسلام اش، مذهب اش و جناح هایش. کل این حکومت را مردم میخواهند بزیر بکشند، و هر دو جناح حکومت این واقعیت را درک کرده اند. جناحی میخواهد با سرکوب و کشتار جواب بدهد و نظامش را نجات بدهد، جناح دیگری میخواهد با تحریف و به کج راهه کشیدن حرکت مردم به طرف اسلامی از نوع دیگر و غیره این کار را بکنند و امروز بخصوص با حرکت شش دیماه کاملا روشن شد که هیچیک از این شیوه ها به جایی‌ نمیرسد و اینها تلاشهای عبثی است در مقابل مردمی که کاملا میدانند چه میخواهند و می‌دانند برای چه چیزی مبارزه میکنند و عزم جزم کرده اند که تا سرنگونی کل نظام جمهوری اسلامی از پای ننشینند. این حرکت فقط یک جور میتواند به انتها برسد: با پیرزی انقلاب مردم و سرنگونی کل حکومت جمهوری اسلامی! آن روز نزدیک است .

شاد و موفق باشید

این متن براساس ویدئو ۱۰ دقیقیه ای حمید تقوایی تنظیم و توسط نازیلا صادقی پیاده شده است.