مهدی کروبی در آخرین بیانیه اش خواسته است که برای حذف شورای نگهبان رفراندوم برگذار شود!

هر دم از این باغ بری میرسد! تا کنون از جانب سلطنت طلبان و برخی از دوخردادیهای رانده شده از حکومت و اخیرا شخصیتهای اپوزیسیون حافظ نظام در خارج کشور طرحهای متعددی برای رفراندوم بر سر موضوعات مختلف مطرح شد بود: رفراندوم برای تغییر قانون اساسی، برای حذف ولی فقیه از قانون اساسی، برای تجدید انتخابات ریاست جمهوری، رفراندوم برای تغییر نظام؛ و حالا باید رفراندوم برای حذف شورای نگهبان را نیز به این کلکسیون اضافه کرد! این آخری از همه بیربط تر و مضحک تر به نظر میرسد اما در اساس همه این طرحهای رنگارنگ رفراندوم به واقعیات سیاسی جامعه ایران و خواست واقعی توده مردم ربطی ندارند.

وجه مشترک همه این نوع نسخه پیچی های رفراندومی در تخیلی و غیرعملی بودن آنها است. هیچ دیکتاتوری ای در عالم نه با رفراندوم برکنار شده است و نه حتی برای کمترین تغییرات به هیچ نوع رفراندومی رضایت داده است. اما مشکل نیروهای رفراندوم پناه در نادانی و یا خوشخیالیشان نیست. دغدغه آنها عملی و امکانپذیری طرحشان نیست بلکه فواید و منافع سیاسی معین طرح رفراندوم است. هدف این نیروها اینست که بدیل و "راهکار" ای در برابر تنها راه عملی تغییر اوضاع یعنی مبارزات انقلابی و ساختارشکنانه مردم قرار بدهند. رفراندوم در واقع تلاش مذبوحانه ای است برای رفع خطر انقلاب و تغییر ریشه ای وضعیت موجود! هم نیروهای راست وسلطنت طلب و هم نیروهای استحاله چی و دوخردادی های رانده شده از حکومت و هم امروز سران جناح مغلوب حکومت نظیر کروبی در حفظ نظام موجود از گزند و خطر یک انقلاب بنیادی و زیر و رو کننده ذینفع اند. انقلاب جاری این وحدت منافع طبقاتی را برجسته تر کرده است اما حتی قبل از شروع جنبش انقلاب جاری، زمانی که ولین بار نیروهای اپوزیسیون راست رفراندوم برای تغییر قانون اساسی را مطرح کردند و بعد هم که مجادله پادرهوائی برسر رفراندوم قبل و یا بعد از براندازی رژیم براه انداختند، شان نزول سیاسی رفراندوم چیزی بجز بازداشتن مردم از روآوری به تغییر انقلابی و ریشه ای اوضاع نبود.

در این چارچوب رفراندوم همیشه تلاشی در ادامه خط استحاله و یا رژیم چنج در برابر جنبش سرنگونی طلبانه مردمی بوده است که به چیزی کمتر از سرنگونی حکومت رضایت نمیدهند. امروز که این جنبش در قامت یک انقلاب تمام عیار و با شعار مرگ بر دیکتاتور و مرگ بر اصل ولایت فقیه قد راست کرده است رفراندوم دوباره از سوی همان نیروهای رژیم چنجی و استحاله چی، که امروز از تغییر بنیادی وضعیت موجود بقدرت انقلاب مردم بیش از پیش به هراس افتاده اند، علم میشود. رفراندوم نیز مانند برحذر داشتن مردم از "ساختار شکنی"، محکوم کردن "اعمال خشونت زبانی و عملی" از جانب مردم، و منع مردم از تعرض به اوباشان حکومتی، تلاشی برای به عقب کشیدن و ترمز کردن جنبش انقلاب جاری است. اما این تلاش بیش از همیشه عبث و بیحاصل است. در شرایطی که خطر انقلاب دیگر نه بالقوه و تحلیلا بلکه عملا به کابوس هر رروزه حکومت تبدیل شده، تظاهرات و خیزشهای خیابانی ارکان رژیم را بلرزه انداخته و هر روز و به هر مناسبتی، از عاشورا تا چهارشنبه سوری و از روز جهان زن تا اول مه، موجودیت کل حکومت و نظام موجود را بزیر سئول میبرد، دیگر نه کسی را میشود بدنبال نخود سیاه رفراندوم فرستاد و نه با موعظه خشونت نکنید و ساختار نشکنید آرام کرد! این ترفندها در همان هشت ماه قبل هم تاریخ مصرفشان سپری شده بود. اساسا انقلاب شکل گرفت چون این نوع سناریوهای تغییرات درون حکومتی، نظیر رفراندوم و استحاله و رژیم چنج و اصلاح قانون اساسی و امثالهم در یک سطح اجتماعی وسیع پوچی و بیربطی خودشان به خواستهای مردم را نشان داده بودند. جنبش حاضر خود نشاندهنده و ثمره ورشکستگی سناریوها و سیاستهای غیرانقلابی و ضدانقلابی و ناتوانی این نوع سیاستها در ممانعت از فوران خشم مردم علیه سی سال حاکمیت جانیان و غارتگران جمهوری اسلامی است. امروز نه تنها مضحکه حذف شورای نگهبان از طریق رفراندوم بلکه حتی سناریو رفراندوم برای تغییر نظام نیز در دل طوفانی که برپا شده است محلی از اعراب ندارد.

امروز جامعه به تنها راه واقعی و عملی تغییر نظام یعنی سرنگونی جمهوری اسلامی بقدرت انقلاب روی آورده است و تمهیداتی نظیر رفراندوم، اصلاح قانون اساسی، حذف شورای نگهبان، جمهوری اسلامی منهای ولی فقیه و غیره، خود انعکاس و بازتاب جنبش خیابانی مردم در کریدورهای حکومتی و در میان نیروهای حافظ نظام است. بگذارید رفراندوم را مثل یک کارت دیپلماتیک در تسویه حسابهای بین جناحی و مانور در برابر جناح مخالف بکار بگیرند! راه حل مردم برای تعیین نظام و یا حتی اصلاح نظام، تجمعات اعتراضی و تظاهرات و اعتصاب و شورش و قیام شهری است. توده مردم فی الحال با پاهایشان به سرنگونی رژیم رای داده اند و "رفراندوم" به تنها معنی واقعی و عملی ممکن در شرایط سیاسی ایران صورت پذیرفته و رای خود را صادر کرده است: جمهوری اسلامی باید برود.