Bookmark and Share

بهروز مهرآبادی: کمربند تحریم تنگ تر می شود

فرستادن به ایمیل چاپ

behrooz-mehrabadi

انترناسیونال ۳۶۲

بازتاب

 

وزیر اقتصاد حکومت اسلامی و سخنگوی اقتصادی درباره قوانین تحریم علیه ایران اظهار داشت که این تحریم ها با گذشت زمان همچون عهد نامه شعب ابیطالب می شود که موریانه ها می خورندش. اما گزارش ها نشان می دهد که اجرای قوانین تحریم توسط آمریکا و اتحادیه اروپا شدید تر شده و تاثیرات خود را بر اقتصاد ایران گذاشته است. در روزهای گذشته اخبار تازه ای از به اجرا در آمدن قوانین تحریم بر علیه جمهوری اسلامی منتشر شد. مدیر عامل بانک صادرات خبر از مسدود شدن ۳۴۰ میلیون یورو از منابع این بانک در کشورهای اروپائی خبر داد. کویت اعلام نمود که اجازه فعالیت به ۴ بانک ایرانی در این کشور نداده است. یک بانک بریتانیائی قبول کرده است که سیصد میلیون دلار جریمه بابت نقض تحریم های ایران به دولت آمریکا بپردازد. علاوه بر آن آمریکا یک بانک دیگر انگلیسی و یک بانک سویسی را به پرداخت جریمه های چند صد میلیون دلاری محکوم کرده است. یک شرکت کشتیرانی دانمارکی به دلیل استفاده از کشتی های ثبت شده در آمریکا برای حمل کالا به ایران و سودان به پرداخت بیش از سه میلیون دلار محکوم شده است.

 

دولت ژاپن دو هفته قبل اعلام نمود که علاوه بر تحریم های سازمان ملل وضع تحریم های یک جانبه را در دستور کار خود دارد. نمایندگان دولت آمریکا به کشورهای مختلف سفر می کنند تا با تماس با مقامات این کشورها بر پیگیری این تحریم ها تاکید کرده و فشار های به ایران را افزایش دهند. برزیل با وجود مناسبات نزدیک با ایران و دادن رای مخالف به قطعنامه تحریم ها، اعلام نمود که این تحریم ها را به اجرا در می آورد. چین واردات نفت خود را از ایران کاهش داده و در معاملات خود با ایران با احتیاط بیشتری عمل می کند. وزیر مشاور در امور خارجی امارات اعلام کرد که این کشور به تحریم های وضع شده علیه ایران در شورای امنیت پایبند است. اما اضافه کرد که در عین حال روابط پر اهمیت خود را با ایران ادامه می دهد.

 

اثر تحریم ها بر اقتصاد جمهوری اسلامی انکار ناپذیر است. هفته گذشته مدیر عامل شرکت نفت اعلام نمود که ایران از پیگیری طرح های تولید گاز مایع صرف نظر کرده است. تکنولوژی تولید گاز مایع تقریبا در اختیار آمریکائی ها است و چیزی نیست که رژیم ایران آن را بتواند از طریق قاچاق و در بازار سیاه بخرد. از طرفی این پروژه احتیاج به سرمایه گذاری بزرگ دارد که از عهده جمهوری اسلامی خارج است. به این ترتیب ایران عملا از بازار فروش گاز مایع بیرون رانده شده و سرمایه های بزرگی که تاکنون در این زمینه انجام شده، دور ریخته شده است. در حال حاضر به پایان رساندن بسیاری از پروژه های بهره برداری از منابع نفت و گاز بخصوص پروژه های بهره برداری منابع گاز پارس جنوبی متوقف مانده است و سرمایه های بزرگی که برای ایجاد و شروع این پروژه ها صرف شده، عملا به هدر رفته است.

 

تحریم ها اثرات ناگوار خود را در زندگی روزمره مردم بخوبی نشان داده اند. بسیاری از کارخانه ها تعطیل شده و یا با ظرفیتی بسیار پائینتر از ظرفیت اسمی خود کار می کنند. صنایع داروئی کشور فلج شده است. ۹۹ درصد مواد اولیه این صنعت وارداتی است. پیش بینی شده که تولید بعضی از اقلام نظیر آنتی بیوتیک ها تا دو ماه آینده تعطیل می شود. نرخ بیکاری به شدت بالا رفته است. جر و بحث های مرکز آمار و وزارت کار بر سر پنهان داشتن میزان واقعی بیکاری به روشنی عمق فاجعه بیکاری را نشان می دهد. قیمت اجناس مصرفی در چند ماه گذشته بالا رفته است. خرید بسیاری از کالا ها از طریق واسطه ها و در بازارهای سیاه جهانی به قیمت های بالا دلیل دیگری برای بالا رفتن قیمت ها شده است. تورم حاصل از طرح هدفمند کردن رایانه ها به اضافه بالا رفتن قیمت ها بخاطر تحریم ها می تواند در چند ماه آینده اثرات فاجعه بار خود را بیشتر نشان خواهد داد.

 

معاون پارلمانی احمدی نژاد ادعا کرده است که تحریم ها باعث رشد ما شده. رسانه های وابسته به دولت بالا رفتن قیمت اجناس وارداتی را عاملی برای بالا رفتن تولید داخلی و کم شدن بیکاری اعلام می کنند. اما واقعیت تاکنون خود را به شکل دیگری نشان داده است. بوجود آمدن دشواری های فراوان در عرصه های بانکی، حمل و نقل و بیمه اقتصاد ایران را در عرصه جهانی منزوی کرده و از چرخه اقتصاد جهانی بیرون رانده است. ارتباط رسمی ایران با بازار جهانی عملا قطع شده است. امکان سرمایه گذاری خارجی برای تولید تقریبا از بین رفته و تمایل و امکان سرمایه گذاری داخلی نیز به حداقل رسیده است. در اقتصاد زیرزمینی و قاچاق سرمایه گذاری برای تولید معنی و مفهوم خود را از دست می دهد، کسب سود فقط در ایجاد بازار سیاه و انجام معاملات زیر زمینی امکان پذیر است. کارخانه ها تعطیل و بیکاری افزایش یافته است. یک کشور ۷۰ میلیونی را نمی توان با اقتصاد دوران صدر اسلام اداره کرد. بحرانی که جمهوری اسلامی در آن دست و پا می زند روز بروز عمیقتر و فقر و فلاکت مردم هر لحظه بیشتر می شود. حکومت سی و یک ساله جمهوری اسلامی جز بحران و مصیبت برای مردم ایران چیزی در بر نداشته است. این رژیم خود مسبب اصلی ایجاد بحران است. شرط اولیه برون رفت از وضعیت بجز سرنگونی این رژیم نمی تواند باشد.*

 

 

  Share/Bookmark

آخرین مقالات