انترناسيونال ۳۶۱

صفحه بازتاب هفته

يك فاجعه "طبيعي" ديگر! آخرين گزارشها گوياي اينست كه سيل در پاكستان بيش از ۱۵ ميليون نفر را بيخانمان كرده است. آمار رسمی دولت پاکستان تعداد کشته شدگان را بیش از ۱۶۰۰ نفر اعلام کرده كه روشن است كه با واقعيت بسيار فاصله دارد و شمار قربانيان بسيار بيش از اينهاست. تعداد زیادی هنوز ناپدید هستند و هیچ اثری از آنها در دست نیست. سيل بيشتر مناطق شمال غربي پاكستان را فرا گرفته است اما مناطق گسترده و بسيار وسيعي در اثر سيل ويران شده است. صدها هزار خانه ویران شده و مزارع و احشام از بین رفته اند. جاده ها و پل های بسیاری براثر سیل از بین رفته اند و خطوط برق و تلفن در بسیاری از نقاط قطع شده است. چاه ها و منابع آب زیرزمینی از بین رفته اند و کمبود مواد غذایی و آب آشامیدنی بیداد می کند. خطر شیوع بیماریهایی نظیر وبا و سایر بیماریهای عفونی زندگی میلیونها نفر را مورد تهدید قرار داده است. یک سخنگوی سازمان ملل آسیب های فاجعه سیل در پاکستان را از مجموع صدمات زلزله ژانویه گذشته در هائیتی، سونامی سال ۲۰۰۴ و زمین لرزه سال ۲۰۰۵ در کشمیر بیشتر ارزیابی کرده است. کمک های دولت های پاکستان، سازمان ملل، دولتهای مختلف و سازمانهای امداد رسانی در مقایسه با نیاز آوارگان و آسیب دیدگان بسیار ناچیز است. اعتراضات مردم بر علیه دولت پاکستان بالا گرفته است و در ایالت سند تظاهراتی بر علیه دولت انجام شده است. فاجعه سیل و اهمال دولت فرصتی برای سازمانهای تروریستی اسلامی نظیر القاعده و لشگر طیبه ایجاد کرده تا با به بهانه سازماندهی کمک رسانی، اقدام به گسترش نفوذ خود نمایند. فاجعه سیل پاکستان بار دیگر این سوال را مطرح ساخت که چگونه می توان صدمات ناشی از سوانح طبیعی را به حداقل رساند. و اصلا اين فجايع در فرن بيست و يكم واقعا چقدر طبيعي است. عکس ها، فیلم ها و گزارش های منتشره نشان می دهد که اکثریت آسیب دیدگان این سیل کارگران، کشاورزان ومردم فقیر ساکن مناطق محروم هستند. با پیشرفت های عظیم علم هواشناسی بروز باران های شدید و بروز سیلاب ها در این مقیاس بزرگ قابل پیش بینی است. کاملا مشخص است که مقامات پاکستانی کمترین توجهی به این امر نداشته اند. دولت پاکستان کمترین اهمیتی به خطر بزرگی که جان مردم را مورد تهدید قرار داده نداده و پس از بوجود آمدن سیلاب ها و کشته شدن صدها نفر کمک رسانی را آنهم در سطحی بسیار محدود شروع کرده است. در صورتی اگر همین دولت احتمال بروز یک اعتصاب کارگری و یا تظاهرات را بدهد، نیروهای سرکوب خود را از قبل و در سطح وسیع در محل های مناسب مستقر می کند. یک محاسبه سرانگشتی نشان می دهد که درصد کمی از هزینه پلیس ضد شورش و ارتش پاکستان می توانسته است پل ها، جاده ها، منابع آب آشامیدنی را امن و از خطر سیلاب محفوظ ساخته و زندگی هزاران نفر را نجات دهد. بخش کوچکی از هزینه ارتش و رقابت های نظامی و تسلیحاتی آن می تواند برای میلیونها نفر مسکن مناسب و در امان از خطر سیلاب و امکانات درمانی و بهداشتی بوجود آورد. جمعیت پاکستان بیش از دویست میلیون نفر است. اکثریت این جمعیت از محرومترین مردم دنیا هستند، از حداقل سطح زندگی برخوردارند. میلیونها نفر در زاغه ها و خانه های مقوایی زندگی می کنند. با توجه جغرافیای پاکستان بروز سیلاب ها و زمین لرزه طبیعی است. اما بحث بر سر اينست كه فاجعه آفريني زلزله حاصل فقر و محروميت شديد و عميق اكثريت مردم است. دهها میلیونها نفر در مناطق جلگه ای کم ارتفاع و در معرض خطر سیل و یا در مناطق روی خط زلزله زندگی می کنند و از هر گونه امکانات دفاعی در مقابل سوانح طبیعی محرومند. ایمن ساختن زندگی مردم پاکستان در مقابل این سوانح کاملا امکان پذیر است. اگر به منابع و ثروت های عظیم پاکستان، هزینه هنگفت ارتش و نیروهای سرکوب و ثروت های افسانه ای سرمایه داران بزرگ، روسای قبایل و امرای ارتش را در نظر بگیریم، می توانیم تصور کنیم که همه مردم پاکستان می توانند از مسکن، بهداشت، آموزش و سایر امکانات یک جامعه متمدن برخوردار باشند. صدمات جانی و مالی سیلاب های اخیر پاکستان می توانست صدها برابر کمتر باشد، اگر در قوانین حاکم بر جامعه زندگی انسانها ارزش داشت و اگر قانون سرمایه در آن کشور حکم نمی راند. پاکستان فقط یک نمونه است، دنیا را باید بر قاعده خود قرار داد تا در هیچ کجا شاهد بروز چنین فجایعی نباشیم. اين تنها راه نجات بشريت از نيروهاي مخرب طبيعي و غير طبيعي است.*