انترناسيونال ٣٤٦

صفحه بازتاب هفته

به ١١ اردیبهشت (اول ماه مه) روز جهانی کارگر نزدیک می شویم. در اين روز دقيقا یک سال از اعدام جنایتکارنه دلارا دارابی توسط جانیان جمهوری اسلامی می گذرد. دلارا دارابی در سحر گاه اول ماه مه سال پيش وحشيانه اعدام شد. اعدام دلارا یکبار دیگر به جهانیان ثابت کرد که جمهوری اسلامی این حکومت ضد آزادی و ضد زن اصلاح شدنی نیست. جمهوری اسلامی ظاهرا این عمل جنایتکارانه را بعنوان یک دهن کجی به دنیایی از تلاش و فداکاری برای نجات جان یک انسان بی گناه و یک موجود نازنین انجام داد. او یکبار دیگر به جهانیان نشان داد که نه فقط به حرمت انسان احترام نمی نهد؛ بلکه بویژه به حرمت و کرامت كودكان و زنان بی اعتناست و ضد زن بودن جزو ذات وجودی این جرثومه فساد و تباهی است. این حاکمیت در عین حال این عمل شنیع واین قتل آشکار را در روز اول ماه مه روز جهانی کارگران انجام داد. تا بدینوسیله نشان دهد که با مشت آهنین و با توسل به قتل و جنایت پاسخ هر دادخواهی و حق طلبی را خواهد داد. به همین خاطر درآن روز تجمع كارگران و مردم آزادیخواه را در تهران را مورد حمله وحشيانه قرار داد و بیش از ١٥٠ نفر از تجمع کنندگان پارک لاله را دستگیر، شکنجه و روانه زندان کرد. اما اگر مردم عميقا در همه جا خواستار آزادي دلارا دارابي بودند، موج ميليوني آزاديخواهي با اعدام اين دختر جوان و هنرمند نه فقط فرو ننشست بلكه دیدیم که پاسخ مردم آزادیخواه و حق طلب ایران کمتر از ٢ ماه در مقابل این رژیم دزد و جنایتکار گسترش مبارزه و به چالش کشیدن حاکمیت این ارتجاع قرون وسطایی بود. بی تردید حضور خیل وسیعی از مردم مبارز در تجمع پارک لاله تداوم منطقی و ارگانیک خود را در تجمعات و حضور گسترده مردم در بعد از انتخابات فرمایشی رژیم نشان داد. یکی از شعارهای همیشگی در تجمعات و تظاهرات گسترده مردم در سراسر ایران آزادی زندانیان سیاسی و هم چنین خواست لغو مجازات اعدام بوده است. گرچه رژیم جمهوری اسلامی یکی از ابزارهای سرکوب و ساکت نگه داشتن مردم را مجازات اعدام قرارداده است، اما به شهادت مبارزات دائما رو به رشد مردم حداقل طی این ده ماه اخیر لغو مجازات اعدام یکی از خواستهای همیشگی مردم بوده است . برچیدن و آتش زدن بساط چوبه دار و اعدام در سیرجان و در گرماگرم مبارزات و تلاش های آزادیخواهانه مردم خود بهترین گواه این حرکت ترقی خواهانه وانسانی است. اگر چه رژیِم به تبعیت از سياست دد منشانه اش هر روز دست به جنایت و اعدام مردم حق طلب می زند، اما بی تردید احترام به زندگي و ذات بشری وطبعا هر موجود زنده ای؛ حکم می کند که هر انسان آزاده ای هم امروز و هم در فردای سرنگونی جمهوری اسلامی؛ لغو مجازات اعدام را بعنوان یک خواست اولیه و بحق مد نظر داشته باشد. در عین حال شایسته است که همین جا ضمن اظهار مراتب مجدد تسلیت و همدردی با خانواده دلارا دارابی ونیز تمام کسانی که بدست این جنایتکاران اعدام شده اند؛ عهد کنیم که در کنار آنها ودر دفاع از مبارزات برحق شان برای آزادی تمامی زندانیان سیاسی از پای نخواهیم نشست. بی تردید دلارا بعنوان يكي از قربانيان اين حكومت و چهره معصوم و انسانيش در قلب ما جاودانه است.*