اكبر گنجي در نوشته اش تحت عنوان "فروپاشي رژيم فروپاشي جنبش؟" ميگويد اگر رژیم بتواند سناریویی طراحی کرده و مخالفان را وارد آن بازی از قبل طراحی  شده از سوی خود کند، امکان سرکوب مخالفان مهیا می‌شود! "به عنوان مثال، به احتمال زیاد اتفاقات روز عاشورا از سوی  سازمان‌های امنیتی رژیم طراحی شده بود." ايشان طورى وانمود ميکنند که مردم نميخواستند شلوغ کنند بلکه اين رژيم بود که آنها  را تحريک کرد تا به خيابانها آمده و آن حرکت عظيم را بوجود بياورند! گويا مردم خودشان فرصتهاى مبارزه با رژيم  را  تشخيص نميدهند! شايد اصلا با رژيم سر جنگ ندارند وخود بخودى ٦ دى به خيابانها آمدند. گنجي در واقع وحشت كرده است كه اين اولين عاشورا در تاريخ ايران است که مردم کارى به امام حسين و دارودسته اش نداشتند.  مردم آمده بودند که عاشورا و رژيم دينى را  براى هميشه از صحنه روزگار پاک کنند و همين امرباعث شده بود که رژيم با آن درندگى و خشونت به مقابله با مردم بيايد وديديم که  رسواى جهان شد. گنجي با اين حرف وحشتش از انقلاب را دارد نشان ميدهد، پرت است، از اينكه جامعه دارد از مقدسات اين حكومت عبور ميكند دارد به خود مي پيچد و هذيان ميگويد. اين حرف گنجي نشان ميدهد كه هنوز هم همان پاسدار جمهوري اسلامي است و اگر امروز او هم به اندازه خامنه اى قدرت داشت، عينا همان سياست خامنه اى را در پيش ميگرفت. خامنه اى و شركا گفتند اين كار اجنبي بوده، گنجي ميگويد كار دستگاه هاى امنيتى رژيم بوده. ما ميگوييم نخير چشمهايتان را باز كنيد و ببينيد كه كار ميليونها مردمى بوده كه ميخواهند سر به تن حكومت اسلامى و قوانين و سنتهاى اسلاميش نباشد. جناب گنجي در ادامه ازعدم قدرت مردم ميگويد و ميز مذاکره را نشان مردم ميدهد. او ميگويد "هیچ دولت مستبدی با مخالفان فاقد قدرت مذاکره نمی‌کند. میز مذاکره، محصول بسیج اجتماعی و قدرتمند شدن جنبش دموکراسی‌خواهی است!" اولين سوال اينست كه چه كسي ميخواهد با حكومت اسلامي مذاكره كند؟ مردمي كه به خيابان آمده اند مساله شان مذاكره نيست مساله شما و شركا حتما هست اما بهيچوجه مساله مردم نيست. ثانيا اينهم جالب تر است كه او مردم را  فاقد قدرت ميداند!  اين جنبش عظيم اجتماعى و قدرت ويک پارچگي مردم  را درهمين عاشورا  که ولوله در بالا تا پايين حكومت انداخته، و مليونها انسان در سراسر جهان  شاهد بوده اند نمي بيند يا دوست ندارد ببيند. ايشان خودشان را به آن راه ميزنند. مردم تحت تاثير کسى از جناحهاي حكومت نيستند. اين يک جنبش انقلابى و مدرن است که خود همين مردم،   فراخوان دهندگان تظاهرات ها٬ فيلم برداران و خبرنگارانش هستند و براى آزادى و برابرى و يک دنياى بهترو انسانى مبارزه ميکنند. نيازى به جناح هاي حكومت و مذاكرات و بند و بستهايشان هم ندارند. نياز به ساختن يک قماش ديگرى از نوع گنجي و حكومتيان سابق و امروز را هم  ندارند که باز تاريخ برايشان تکرار شود.  آيا مردمي که جانشان  به لبشان  رسيده و ميخواهند  کل رژيم را  بيندازند و سرنگون  کنند، درست اكنون که اين  مردم   به قدرت خود پي برده اند و  رژيم با انقلاب و قدرت آنها به سراشيب افتاده است، قرار است كوتاه بيايند و به خواست آقاى گنجى وارد مذاكره با خامنه اي و احمدي نژاد و جلادان ديگر شوند؟ مگر با چنين حکومت جنايتکارى که ٣٠ سال کوچکترين خواست و اعتراضات  مردم را سرکوب کرده  جايى براى  مذاکره  مانده است؟ چه سودى اين مذاکره براى مردم دارد؟  به جز براى  جناح هايى که سودشان در ماندن جمهوري اسلامي است که سعى دارند اين نظام  سر کار بماند  و کمي اصلاح بشود. اين جناح (جناح امثال گنجي) در واقع حافظ نظام است و ميخواهد عمر جمهورى اسلامي  را زياد کنند٬ و مردمى که ميليونى به خيابان آمده اند را نديده و هنوز به اين جنبش انقلاب نمي گويند. در واقع ميدانند كه اين جنبش از اينها عبور کرده است. ميدانند که مذاکره يعني بقاى  بيشتر رژيم براى  کشتار و اعدام و شکنجه و تجاوز. خير بايد کل اين رژيم را با تمام جناحهايش انداخت. تنها سود مردم انقلاب است نه مذاکره. انقلاب آنطور كه اين حضرات تبليغ ميكنند خشونت نيست تنها راه رهايي مردم از اين جهنم خشن است. کساني که سعي دارند  انقلاب را خشونت جلوه بدهند  دلشان براى  مردم نمي سوزد  بلکه دارند چوب لاى  چرخ انقلاب ميگذارند٬ خشونت را کسانى ميکنند که ميخواهند انقلاب و خواستهاى مردم را سرکوب کنند و رژيم اسلامي ٣٠ سال است که خشونت ميکند. انگار مردم اين همه کشته داده اند، اعدام شده اند، تحقير شده اند، سنگسار شده اند، زندانى شده اند و به فقر و فلاکت  کشيده شده اند که  اکنون بيايند و به درخواست اين آقايان مذاكره كنند و رفراندوم بگذارند که   ولي فقيه آرى؟ يا نه؟ آقايان محترم! چرا؟ آيا فهميدن اينکه مردم کل اين حکومت را چه جناح خاتمي چه جناح کروبى و موسوى و بقيه را نميخواهند اينقدر سخت است؟ يا قضيه چيز ديگرى است؟ حق مردم است که اين دستگاه آدم کشى را با انقلاب خود از پايه و بن ويران كنند. راهى به جز اين  ندارند.*