کمپین برای نجات سکینه آشتیانی ابعاد بیسابقه ای یافته است و رژیم و قوه قضائیه اش را آنچنان تحت فشار قرار داده است که در آخرین نمونه سایت تابناک اعلام کرده است که دیگر حکم سنگسار داده نشود و رژیم سراسیمه هر روز کار خود را خرابتر میکند. در این میان عداه ای دیگر مانند شیرین عبادی هم سراسیمه شده اند و میگویند این جنجالها را قطع کنید. جنبش سبزها کلا ساکتند تا ببینند چه میشود. حزب حکمتیست هم به این صف تعلق دارد. انتظار میکشد و چرتکه میاندازد تا ببیند چه میشود. اما جدیدا این حزب هم بر سر سنگسار و اعدام سکینه آشتیانی به سخن در آمد. البته من اطلاعیه و فراخوانی از این حزب برای کاری ندیدم. اما کاش اصلا سکوت پیشه میکردند و چیزی نمیگفتند. فعالیت این حزب در باره سکینه آشتیانی به دو مقاله در نشریه هفتگیش، نشریه کمونیست، محدود شده است. یکی از این مقالات را خانم ثریا شهابی نوشته است و با رادیو محلی هم در استکهلم مصاحبه کرده است. خانم ثریا شهابی وسط کمپین برای نجات جان سکینه و اعتراض جهانی به مسئله سنگسار، به مسئله ریاکاری غرب و مطبوعات آن بر سر حقوق بشر پرداخته است و همه را آگاه کرده است که این غربی ها که برای نجات جان سکینه سینه چاک میکنند، خودشان گوانتانامو دارند و بمب اتم بر علیه مردم به کار برده اند و....

مسلما هیچ انسان آزادیخواه و بشردوست و چه برسد به سوسیالیستی نمیتواند مخالف چنین افشاگریهایی باشد. اما ثریا شهابی و حزب حکمتیست خوب میدانند که اگر کسی وسط محکوم کردن قضایی جمهوری اسلامی بر سر ترور در رستوران میکونوس، بر سر اعتراض بر علیه سنگسار و اعدام و دستگیری مردم در ایران توسط محافل حقوق بشر غرب و دولتهای غربی، بر سر اعدام بهائیان و.... یاد افشاگری از حقوق بشر در غرب میافتد، معنای دیگری پیدا میکند. حتما در زمان محاکمه جنایتکاران جنگی رژیم هیتلر هم، متهمین شروع به افشاگری در باره جنایتهای جنگی انگلستان و آمریکا کرده بودند، با این شیوه خانم شهابی و فرقه مربوطه اش اگر فردا محاکمه سران جمهوری اسلامی به دلیل جنایتهای بیشمار و سنگسار و اعدامهای دسته جمعی فراهم آید، باید شروع به افشاگری در باره جنایتهای غرب و کاربرد بمب اتمیشان و ...کنند. روشن است که با این شیوه در کدام صف قرار میگیرند. اینها خوب میدانند که این کار را کیهان هر روزه در سطح وسیعی انجام میدهد و هر بار که یقه احمدی نژاد را بر سر این و یا آن جنایت جمهوری اسلامی میگیرند، شروع به افشاگری از جنایت غربیها در عراق و فلسطین و ...میکند. و الحق هم نا حق نمیگوید. اما همه میدانند معنای آن چیست. معنای آن این است که شما محافل حقوق بشر و دولتهای غرب در مقابل جنایت هر روزه ما که با هیچ رژیمی در دنیا قابل مقایسه نیست ساکت باشید. هر کسی که به این صحنه نگاه میکند از ریاکاری جمهوری اسلامی به خشم میاید. اما خانم شهابی و حزبش از ریاکاری محافل حقوق بشر غرب و دولتهایش به خشم آمده اند. ثریا شهابی میداند رژیم جمهوری اسلامی با رژیم هیتلر و موسولینی قابل مقایسه است، نه با دولتهای لیبرال غربی. ادم باید هدف خاصی داشته باشد که بر سر سنگسار سکینه و اعدامهای دسته جمعی سال ٦٧ و اعدام بهائیان و صدها جنایت دیگر یاد افشاگری از حقوق بشر در غرب بیافتد. برای نقد و افشاء و ریاکاری دولتهای غربی همیشه وقت است. اگر کسی وسط اعتراض دولتهای غربی و فراخواندن سفرای رژیم به خاطر ترور میکونوس و به این بهانه شروع به افشاگری از دولتهای غربی کند، نا آگاهانه به جمهوری اسلامی یاری داده است. این شیوه شناخته چپ سنتی است که بیموقع قوقولو قوقو میکند.

اگر ثریا شهابی خودش مسئول پیش برد کمپینی بر علیه سنگسار و اعدام بوده است، چنین غیر اجتماعی و بی مسئولیت به مسئله برخورد نمیکرده است و حتما در باره ابعاد کمپین خود و فرقه اش داد سخن میداد.

کسی از آنها انتظار پیوستن به کمپین سکینه و یا هر کمپین دیگری را ندارد، اما خودشان اگر نمیتوانند کار مثبتی صورت دهند، لطفا سکوت پیشه کنند، از اظهار نظرهایی که به نفع رژیم ختم میشود پرهیز کنند. اما چنین موضعگیری فقط از سکتاریسم این خانم و گروه مربوطه اش سرچشمه نمیگیرد. این از موضعگیری سیاسی اینها هم سرچشمه میگیرد. اینها در دوره یکسال گذشته اعتراضات مردم ایران را جنبش طبقه متوسط و بالاشهریها مینامیدند که از چهارچوب جنگ جناحها تجاوز نمیکند. این همان تبلیغات سبزهاست که قبلا در دوره دو خرداد نیز چه توسط دو خردادیها و چه توسط افرادی که لباس چپ داشته اند و از حزب کمونیست کارگری رفته اند بیان شده است.

خانم شهابی و حزبش به این جبهه تعلق دارند به جبهه سبزها و دو خردادیهای سابق و برای آنها تبلیغات میکنند. علت همنوایی خانم شهابی با شیرین عبادی هم در همین است.

از موضع گیری جالب حکمتیستها در رابطه با سنگسار سکینه اشتیانی باید عکس گرفت و به گردنشان آویزان کرد.