میگویند باید بکشندشان. باید مجازات شوند. باید تقاص پس دهند. باید سنگسار شوند.

دستکم 22 زن و مرد در وحشیانه ترین شرایط ممکن، اسیر در سیاهچالهای رژیم جمهوری اسلامی، رنگ پریده و بی دفاع در انتظار اجرای جنایت هولناک سنگسار هستند.

سکینه را میگویم که صدها شب و روز است که صحنه سنگسار شدن خودش را مرور میکند.

آذر باقری را میگویم که وقتی دستگیرش کردند تنها کودکی 15 ساله بود و اکنون چهار سال است که کابوس سنگهایی را میبیند که قرار است پیکر نهیفش را خُرد کنند.

مریم قربان زاده را میگویم که مجبورش کردند کودک شش ماهه خود را سقط کند و با چشمان ناباور به در سلول زندان خیره شود که چه وقت قرار است باز شود تا او را ببرند.

فاطمه و صبا و تقی و معصومه را میگویم.

در جامعه ای که زنان در آن حق کوچکترین انتخابی ندارند، در جامعه ای که زنان اجازه ندارند در مورد زندگی و آینده خودشان تصمیم بگیرند و در جامعه ای که احساسات و عواطف زنان به بیرحمانه ترین شکل ممکن سرکوب میشود، پاسخ به نیازهای غریزی و انسانی زنان سنگسار و کتک و اسید و تحمیل خودکشی ست.

حکومت جمهوری اسلامی اصلی ترین دشمن زنان محسوب میشود و این جنایات را 31 سال است که بصورت سیستماتیک اعمال میکند.

براستی حکومتی که دستش به خون کودکان و زنان و مردان بیگناه آغشته است را چگونه می توان توصیف کرد؟

آیا اینچنین نیست که ابعاد این جنایات اینقدر وسیع هستند که تصورشان نیز برای ما دشوار است؟

این حکومت آدمکش به چه حقی به جان مردم جامعه اینچنین تعدی میکند؟

به چه حقی در خصوصی ترین مسئله زندگی مردم که رابطه جنسیشان می باشد دخالت می کند و تکلیف مشخص میکند چه رسد به اینکه برای این مسائل جرم تعریف میکند و آدم میکشد؟

31 سال آدمکشی و جنایت دیگر بس است! دیگر نخواهیم گذاشت. دیگر اجازه نخواهیم داد! مردم به پا خاسته ی ایران عزمشان را جزم کرده اند که شما قاتلین را از جامعه جارو کنند. به پاخاسته اند که بساط چاقوکشی و وحشیگریتان را جمع کنند. دیگر نخواهیم گذاشت سکینه ها و آذرها را برای ارعاب جامعه قربانی کنید. دیگر نمیگذاریم جامعه را 1400 سال به عقب ببرید و به حکومت طالبانی خود ادامه دهید.

همه انسانهای آزادیخواه جامعه در این مسئله با هم توافق نظر دارند و متحدند. ما دیگر حکومت سنگسار و کودک کشی و زن ستیزی نمیخواهیم.

ما جامعه ای میخواهیم که در آن زندگی و روابط شخصی انسانها به خودشان مربوط باشد. جامعه ای میخواهیم که دولت و حکومت در قبال مردم خصوصا زنان مسئول باشد و امنیت آنان را تضمین کند.

زنده باد مبارزه مردم علیه حکومت سنگسار و اعدام