انترناسيونال ٣٤٠

صفحه بازتاب هفته

تاج محمد مجاهد رئیس کمیسیون مبارزه با مواد مخدر مجلس نمایندگان افغانستان در گزارشی اعلام کرد که ٥٦٣٠ نفر افغان در زندانهای ایران به سر می برند و از میان آنها بیشتر از ٣٠٠٠ نفر محکوم به اعدام هستند. این گزارش پس از سفر هیاتی از مجلس نمایندگان افغانستان به ایران انتشار یافت. در این سفر امان اله پیمان نایب رئیس مجلس و عبدالستار خواصی از نمایندگان مجلس نیز همراه بودند. به گزارش آقای مجاهد بسیاری از این زندانیان افراد عادی و بیچاره هستند و در راه انتقال مواد مخدر استخدام شده اند و بخاطر فقر و برای رفع نیازمندی زندگی عادی خود دست به این کار زده بودند. به گزارش آقای مجاهد باید رقم افغان هایی که در طول حکومت جمهوری اسلامی اعدام شده اند را به اين رقم اضافه کرد. همچنین تعداد ییشمار زندانیان بی نام و نشان که زیر شکنجه و شرایط غیر انسانی زندان ها جان سپرده اند. بسیاری بخاطر فقر از داشتن وکیل محروم بوده و از هیچگونه حمایتی برخوردار نبوده اند. اکثر آنها بخاطر سیر کردن شکم خود و یا فرزندانشان مرتکب جرائم شده اند. میلیونها انسان در ایران به جرم افغان بودن از کمترین حقوق مدنی برخوردار نیستند. آنها بخشی از زندگی خود را در کوره های آجرپزی، کارگاههای ساختمانی، مرغداری ها و دامداری ها و در بخش های مختلف تولیدی به سنگین ترین کارها گذرانده اند. پائین ترین دستمزد را گرفته اند و از هیچگونه تامین اجتماعی و امنیتی برخوردار نبوده اند. بسیاری از آنها افغانستان را بخاطر ندارند و یا حتی آن را ندیده اند، اما بخاطر محل تولد والدینشان حتی از حق رفتن به مدرسه محرومند. هزاران کارگر افغان بخاطر شرایط نا امن کار جان خود را از دست داده اند و تاکنون هیچ خبری از محکومیت یک کارفرما بدلیل کشته شدن این کارگران منتشر نشده است. وضعیت افغان ها در ایران آئینه تمام نمای توحش سرمایه داری امروز است. فاشیسم اسلامی حتی در زندان و در سیستم قضائی جمهوری اسلامی در نحوه رفتار با افغانها خود را نشان می دهد. بسیاری از آنها به جرم های واهی در زندان بسر می برند و از امکان گرفتن وکیل مناسب بی بهره اند. حتی در زندانها کثیف ترین و نامناسب ترین مکانها به زندانیان افغان اختصاص دارد. محرومیت در بین این زندانیان بسیار بیشتر است و به مراتب بیشتر مورد شکنجه و آزارهای سادیستی مزدوران جمهوری اسلامی قرار دارند. سرنگونی جمهوری اسلامی بسیاری از این جنایات را فاش و برملا خواهد کرد. حتی دولت افغانستان که خود دست کمی از جمهوری اسلامی ندارد ناچار به ابراز واکنش در مقابل وضعیت زندانیان افغان شده و بازگرداندن این زندانیان را مطرح ساخته است. اما حبیب اله غالب رئیس عدلیه افغانستان اعلام کرده که پول و امکانات کافی برای نگهداری این محبوسین وجود ندارد و از سوی دیگر دولت افغانستان برای استرداد محکومین به اعدام قراردادی با ایران ندارد. دولت افغانستان خود طرفدار اعدام و اجرا کننده احکام اسلامی است. از اینرو باز گرداندن زندانیان محکوم به اعدام به افغانستان نیز تغییری در سرنوشت آنها نمی دهد. در مورد نشان دادن وضعیت زندانیان افغان و بویژه در مورد محکومین به اعدام در ایران تاکنون فعالیت زیادی صورت نگرفته است. مردم دنیا باید هر چه بیشتر از این جنایات با خبر شوند و خشم و نفرت خود را متوجه جمهوری اسلامی نمایند. مجرمین اصلی و سرکردگان باندهای جنایت و مواد مخدر در دولت و مجلس اسلامی و ارگانهای سرکوب رژیم هستند و آنها هستند که باید دستگیر شده و محاکمه شوند.

بیش از سی سال حکومت اسلامی نشان داده است که تغییر در وضعیت زندگی هزاران افغان محبوس در زندانهای ایران نه در جمهوری اسلامی امکان پذیر است و نه مداخله حکومت افغانستان می تواند تاثیری در آن داشته باشد. فقط پیروزی انقلاب مردم ایران و برقراری یک حکومت انسانی می تواند برای میلیونها مهاجر افغان حقوق برابر و کامل شهروندی و برای زندانیان افغان آزادی و امنیت و رهائی از احکام فاشيسم اسلامی به ارمغان بیاورد.*