انترناسيونال ٣٣٩

صفحه بازتاب هفته

کهریزک شهرک کوچکی در جنوب شهر تهران تا چند ماه قبل به این شناخته می شد که محل تاسیس اولین کارخانه قند ایران است و یک مرکز توانبخشی خیریه ای در آنجا دایر است. نام کهریزک از تابستان گذشته یک نام آشنا برای جهانیان شد. نامی با طنینی که خشم و نفرت و بیزاری در آن موج می زند. کهریزک در ردیف نامهایی همچون آشویتس و داخائو قرار گرفت. زمان تاسیس شکنجه گاه کهریزک دقیقا مشخص نیست. در سال ١٣٨٠ استفاده از این محل برای زندانی کردن معتادان اعلام شد. در عملیات موسوم به جزیره تعداد زیادی از معتادان منطقه خاک سفید در کهریزک زندانی شدند. این شکنجه گاه یا به اصطلاح بازداشتگاه تا تابستان گذشته ظاهرا برای زندانی و شکنجه کردن قربانیان نظام اسلامی بر جامعه نظیر معتادان و قاچاق فروشان خرده پا استفاده می شده است. نیروی انتظامی و سپاه پاسداران با طرحی بنام "اراذل و اوباش" اقدام به دستگیری و شکنجه تعداد زیادی از افرادی كردند که خود قرباني غارتگری و خفقان حاکم بر جامعه بودند. بازداشتگاه کهریزک فاقد هر گونه امکانات در حد حتي يك زندان معمولي است. این مکان در سطحی پائین تر از زمین قرار دارد و زندانیان حق استفاده از هواخوری را ندارند. سالن های صنعتی (سوله) های این بازداشتگاه فاقد آب، تهویه، وسایل گرم کننده و یا خنک کننده، هر نوع کفپوش و تخت، نور کافی، سرویس بهداشتی قابل استفاده و حمام بوده است. از سال ١٣٨٠ تاکنون چند هزار نفر در این بازداشتگاه زندانی و در غیر انسانی ترین شرایط مورد شکنجه و آزار بودند. هیچ آمار دقیقی از تعداد زندانیان در این سالها و سرنوشت آنها در دست نیست. شاهدان عینی از وجود تعدادی معتادان کراکی که بدنشان کرم گرفته و بر روی زمین افتاده و در حال مرگ هستند، سخن گفته اند. این جنایات تا تابستان گذشته بر همه کس جز حكومتيان و قربانيانشان پوشیده بود. با اولین خیزش انقلابی مردم در اواخر خرداد سال ١٣٨٨ و سرکوب وسیع اعتراضات مردم توسط حکومت اسلامی، زندان کهریزک به اسارتگاه دستگیر شدگان در این اعتراضات تبدیل شد. اما در پشت سر این زندانیان یک جنبش عظیم انسانی وجود داشت. اخبار شکنجه ها، تجاوزات و کشتار زندانیان سیاسی به سرعت به بیرون انتشار یافت. اسم کهریزک بعنوان یکی از مخوف ترین زندانها و شکنجه گاههای جهان در رسانه های بین المللی انتشار یافت و همراه با آن اسامی دست اندرکاران آن نظیر سعید مرتضوی دادستان تهران و احمد رضا رادان فرمانده نیروی انتظامی و همچنین آمرین جنایات انجام شده که خامنه ای و دستیارش محمود احمدی نژاد بودند. تحت فشار روز افزون مبارزات مردم در ایران و افکار عمومی مردم جهان رژیم مجبور به اعلام تعطیل این مرکز جنایت شد. اما نام کهریزک بعنوان سمبلی برای جنایت در تاریخ باقی ماند. نجات یافتگان از آنجا روایاتی را بیان می کنند که در مخیله هیچ انسانی نمی گنجد. شکنجه ها، تجاوزها و شنیع ترین انواع توهین و تحقیر که که در مورد زندانیان عمل می شده فقط می تواند حاصل ذهن بیمار و علیل دست اندرکاران حکومت اسلامی باشد. ناچار شدند به بخش بسیار کوچکی از این جنایات اعتراف کنند و چند تن از عوامل خرد جنایت را کنار گذاشته و عامل اصلی جلوه دهند. رژیم اسلامی برای پنهان ساختن مدارک و شواهد جنایات خود به تکاپو افتاد. روز ٢٣ آبان دکتر رامین پور ارزجانی پزشک وظیفه ٢٦ ساله که محل خدمتش در بازداشتگاه کهریزک بود، و شاهد بسیاری از جنایات انجام شده در آنجا بود، به قتل رسید. حکومت اسلامی اعلام کرد که او خودکشی کرده است. اما این جنایات آنقدر وسیع و آشکار بود که رژیم ناچار شد به بخش بسیار کوچکی از این جنایات اعتراف کند. قاضی مرتضوی از سمت خود کنار گذاشته شد و به سمت دیگری منصوب شد و چند تن از عوامل خرد جنایت بعنوان عامل اصلی جلوه داده شده و به محاکمه کشیده شدند.

روز ١٨ اسفند اولین جلسه دادگاه متهمان به جنایت در کهریزک برگزار شد. دادسرای نظامی تهران ١٢ نفر را مجرم شناخته است. سازمان قضایی نیروهای مسلح تاکنون به کشته شدن ٣ نفر در زیر شکنجه اقرار کرده است. دومین جلسه دادگاه هم روز چهارشنبه ١٩ اسفند برگزار شد. این دادگاهها غیرعلنی بود. جمهوری اسلامی با تمام نیروی خفقان و سانسور خود از درز کردن اخبار جنایات خود وحشت دارد. طبیعی است که از خامنه ای و احمدی نژاد بعنوان قاتلین اصلی در این دادگاه خبری نیست. سردار رادان هم نمی تواند در این دادگاه مورد محاکمه قرار بگیرد. رژیم برای سرکوب اعتراضات مردم به امثال او نیاز دارد. اما وضعیت قاضی سعید مرتضوی هنوز مبهم است. او در این دادگاهها چندین شاکی خصوصی دارد اما معلوم نیست که در بین محاکمه شوندگان باشد. سرنوشت او به درگیری ها و موازنه قوا در بالای حکومت اسلامی بستگی دارد و اینکه کسی دیگری پیدا شود که به همان اندازه خباثت و قابلیت استفاده داشته باشد. او هم به راحتی می تواند به سرنوشت سعید امامی دچار شود. این بلایی است که ممکن است به سر هر کدام از جیره خواران رژیم بیاید. جمهوری اسلامی ناچار شد زیر فشار اعتراضات قدرتمند مردم دادگاه وقایع کهریزک را برپا کند. اما این آغاز کار است. برپایی دادگاه واقعی در راه است. دادگاهی که علنی است. در این دادگاه مردم جهان جزئیات جنایاتی که در کهریزک انجام شده خواهند شنید. در این دادگاه تمام نظام جمهوری اسلامی محاکمه خواهد شد. خامنه ای، احمدی نژاد، سردار رادان، سردار صفوی، ذوالقدر و صادق محصولی باید پاسخگوی جنایات خود باشند. این دادگاه به قدرت مبارزات مردم ایران و با حمایت میلیاردها انسان شریف دنیا برگزار خواهد شد. "اراذل و اوباش" واقعی از جماران و کاخها، مجلس و دولت و ارگانهای سرکوب نظام بیرون کشیده شده و محاکمه می شوند و مردم دنیا با بهت و غم از رنجی که مردم ایران در طول سلطه این حکومت کشیده، آگاه می شوند. کهریزک هم همچون آشویتس و داخائو به موزه جنایات اسلامی تبدیل خواهد گشت. آن روز دیر نیست.*