گراميداشت روز جهاني زن در ايران تحت حاكميت استبداد سياسي، مراسمي شناخته شده در ابعاد ميليوني جامعه است. مساله زنان، جنبش برابري طلبانه حقوق زن، مقابله با زن ستيزي، سنگسار، مردسالاري و آپارتايد جنسي در سي سال گذشته، در شكل اعتراضات سياسي و مدني در مقابل جمهوري اسلامي و استبداد مذهبي، بخش جدايي ناپذير و پيگير اعتراض سياسي ـ طبقاتي جامعه بوده، و در هر دوره اي به اشكال مختلف ابراز وجود كرده، بر فضاي سياسي، اعتراض اجتماعي و به افق مقاومت و تعرض دامن زده است. اگر در كشورهاي اروپايي و غرب، روز جهاني زن به امري حاشيه اي در شكل اجتماعي ويژه اقشار و محافل نسبتا كوچك و كم تاثير تشكلهاي زنان و فمنيست تبديل شده. اما در ايران تحت حاكميت استبداد سياسي، هشت مارس و جنبش زنان يك مساله سياسي و چهره اعتراض جامعه در برابر فرهنگ، سنت و آنچه به آپارتايد جنسي و ستم كشي بر زنان است، ابراز وجود ميكند. ساختار حاكميت و استبداد اسلام سياسي در ايران به مساله زنان شكل سياسي و اعتراضي داده است. تلاش و مبارزه بخش عمده و اكثريت جامعه در شكل مقاومت در برابر فرهنگ زن ستيز اسلام سياسي و نظام حاكم است. هر روز در خانواده، دادگاههاي اسلامي، محلهاي كار اعم از كارگر و كارمند، در ميحط هاي آموزشي، مدارس و دانشگاه، محيط هاي ورزشي، در هنگام تفريح و خريد روزانه مقاومت و رودر رويي جنبش زنان در مقابل استبداد مذهبي وجود دارد. مردم و جامعه زندگي زير سايه و حاكميت اسلام سياسي را نميخواهند، جنبش برابري زنان در صف مقدم و هر روزه اين اعتراض اجتماعي و نه به زندگي تحت حاكميت اسلام سياسي قرار دارند. موقعيت و نقش زنان در جامعه و اعتراضات توده اي، در به عقب كشاندن استبداد سياسي و ستم كشي بر زنان در سي سال گذشته بخش جدايي ناپذير و پيگير جامعه ميليوني ما در ايران است. در يك كلام شبح جنبش برابري زنان، ابراز وجود اين جنبش در اشكال مختلف اعتراضي، مدني، در مراكز كار و توليدي پاشنه آشيل نظام كنوني است. به همين دليل است كه بخش قابل توجهي از جامعه بر زنانه بودن انقلاب در ايران تاكيد دارند.

گراميداشت روز جهاني زن در جامعه پر تلاطم سياسي ايران سنگر مبارزه و افق برابري طلبانه زنان در برابر آنچه نظام حاكم و اسلام سياسي در شكل زن ستيزي، مردسالاري و پايمال كردن حقوق برابري زن در جامعه بيان ميشود، ابراز وجود كرده است. با روي كار آمدن جمهوري اسلامي جنبش برابري طلبانه زنان در ٨ مارس ١٣٥٧ با سركوب خونين و هجوم خشن جمهوري اسلامي به زنان آغاز دوره جديدي از مبارزه جنبش برابري طلبانه، در تاريخ اعتراضات زنان و مدافعين حقوق برابري زنان و آزادي ثبت شد. روز جهاني زن در سال ١٣٥٧ در حالي با سركوب خشن دسته هاي حزب الله و نيروهاي سركوبگر جمهوري اسلامي مواجه شد كه در جريان پيروزي قيام بهمن ماه درسهاي روزهاي اعتراضات توده اي در شكل تظاهرات، سنگر بندي و بستن باريگاد و حمله به ارگانهاي دولت حاكم، با همبستگي سياسي و قدرتمند اعتراضي را پشت سر گذاشته بود. زنان مبارز و جنبش برابري زنان جامعه بخش فعال و هميشه حاضر در پيروزي قيام بودند. دستاوردهاي پيروزي قيام ٥٧ و آن خودآگاهي سياسي و همبستگي كه در دل جامعه در دفاع از حقوق برابري زنان بوجود آمده بود، با سركوب خشن و خونين ٨مارس ٥٧ خاموش نشد. اما، به آتش زير خاكستري تبديل شد كه در سالها بعد تا كنون، اين جنبش در شكلهاي مختلف در شكل مدني و اعتراض سياسي ـ طبقاتي ابراز وجود كرده است. برگزاري مراسمهاي روز جهاني زن با وجود حاكميت سياه و خونين نظام حاكم در هر دوره اي در شكل تجمعات و مبارزه براي احقاق حقوق زن، وجود داشته، اين اعتراضات تحت هيچ شرايط سياسي و سركوب خاموش نشده و بر تداوم اعتراض اجتماعي و مدني خود پايفشاري كرده است. جنبش برابري طلبانه زنان در سي سال گذشته و هر سال در دامن زدن به افق نويد بخش اعتراض جامعه در شكل دفاع از برابري و آرمان سوسياليستي، در دفاع از حقوق زنان و مقاومت سياسي و مدني در مقابل استبداد سياسي و اسلام سياسي حضور داشته است. و ما در شرايطي به استقبال روز جهاني زن ميرويم كه جامعه ايران دستخوش تحولات پايه اي و خيره كننده اي در به نمايش گذاشتن اعتراضات توده اي، و رو در رويي اعتراض خياباني قرار گرفته. زنان در اين جنبش اعتراضي نقش موثر و نويد بخشي را داشته اند. و يكي از ستونهاي اعتراض خياباني هستند. حضور چشمگير زنان در دوره اخير اعتراضات بر جسته است كه اين نيز خود چهره اعتراضات را راديكال، و سيماي اعتراضي را زير سايه حاكميت نظامي به اين شكل در آورده اند، كه نظام استبداد سياسي حاكم، تلاشهاي خشن و سركوبگرانه را براي خانه نشيني زنان انجام داده است. روز جهاني زن امسال به اعتبار موقعيت سياسي ـ اجتماعي زنان ميتواند، به روز تعيين كننده اي تبديل شود. افكار عمومي در سطح داخل كشوري و بين المللي بر چهره و اي ميچ زنانه بودن اعتراض توده اي دوره كنوني اذعان كرده، كه اين مهم نيز خود سمپاتي و حمايت از اعتراضات توده اي را با پتانسيل و همبستگي سياسي قابل توجه برخوردار كرده است. نقطه قدرت جنبش كنوني ما در مسير جنبش مردم ايران براي سرنگوني، حضور قدرتمند زنان در اشكال مختلف اعتراضي است. واضح است كه جانباختن ندا آقا سلطان، به سمبل اعتراضات ايندوره تبديل ميشود.

كمپين استقبال از ٨مارس روز جهاني زن، در ابعاد بسيار وسيع و با ظرفيت بالايي، با بكار گيري تكنيك در عصر تسلط انفورماتيك و صنعت كامپيوتري در شكل ويدئوكليپ در دنياي مجازي، بالا است. اگر در گذشته هاي نه چندان دور تلاش براي گراميداشت روز جهاني زن با پوششهاي تبليغي و شبنامه و روابط اجتماعي انجام ميشد، اما امروز در دنياي مجازي ما مي بينيم كه ظرف كمتر از يك ساعت سايتها و خانه هاي فيس بوك و تويتر مملول از فيلم و مطالب بسيار با ارزش ميشود. نسل جوان امروز ما با كليك ساده اي در خانه فيس بوك و تويتر و سايتها و وبلاگها به دنيايي از تجارب و تاريخچه روز جهاني زن دسترسي پيدا ميكند. فيلم، شعر و سرودهاي انقلابي در گراميداشت روز جهاني زن فضاي تبليغي و آرمانخواهي براي جنبش سوسيالسيتي زنان بيش از هر دوره اي جامعه و افكار عمومي را بخود جلب كرده است.

جنبش برابري زنان امسال ميتواند، منشا اثر قابل توجهي در راديكال كردن فضاي اعتراض سياسي جامعه باشد. داده هاي سياسي تاكنوني در شكل دامن زدن به جنبش اعتراض راديكال، در شكل تجمعات زنان و مردان بر پايه و ستون دستاوردهاي مبارزه سي سال گذشته، امروز ميتواند ثمر خود را در جامعه شكوفا كند. كم نيستند مقاطعي از گراميداشت روز جهاني زن كه حجاب به آتش كشيده شد. سال ١٣٧٩ روز جهاني زن با پرت كردن و سوزاندن حجاب در تاريخ اعتراضي اين جنبش ثبت شده است. اما، اين جنبش قدرتمندتر از ظرفيت و پتانسيلي است كه تاكنون ظاهر شده است. جنبش برابري زنان در ايران در حالي بر استمرار اعتراض خود پايفشاري كرده است، كه يك رژيم ضد زن، با فرهنگ زن ستيز و مردسالار، با آپارتايد جنسي، با دامن زدن به فرهنگ ارتجاعي اسلام سياسي و عهد عتيقي در به انقياد كشاندن اجتماعي حقوق برابري طلبانه زنان، صف آرايي كرده و ميليونها دلار با فعال كردن دستگاه هاي سركوب به مصاف جنبش زنان آمده.

خصلت روز جهاني زن اساسا سياسي ـ طبقاتي است. تلاش سوسياليستها و مبارزان راديكال زن و مرد، اعتراض به وضع موجود، عليه مردسالاري، زن ستيزي، در محيط كار و مراكز توليدي در كنار فعالين كارگري، مبارزه براي رفاه و تامين امنيت و بهبود شرايط مناسب كار است. ما در تاريخچه بين المللي روز جهاني زن شاهد مقاطعي مهم و شاهد مصافهايي هستيم كه هر سال زنان مبارز و سوسياليست دقيق و آگاهانه برايش تلاش كرده اند، و به ذهنيت و استعداد و تاريخ اعتراض جامعه افزوده اند. در هشتم مارس ١٨٥٧ زنان كارگر كارگاههاي پارچه بافي و لباس دوزي در نيويورك امريكا به خيابانها ريختند و خواهان افزايش دستمزد، كاهش ساعات كار و بهبود شرايط بسيار نا مناسب كار شدند. در سال ۱۹۱۴ جنگ جهانی اول درگرفت. در اروپا که مرکز جنگ بود، زنان انقلابی تلاش کردند تظاهرات ۸ مارس ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ را تحت شعار مرکزی "علیه جنگ امپریالیستی" برگزار کنند. در سال ۱۹۱۷ تظاهرات زنان کارگر در پتروگراد علیه گرسنگی و جنگ و تزاریسم، بانگ آغازین انقلاب روسیه بود. کارگران شهر در پشتیبانی از این تظاهرات، اعلام اعتصاب عمومی کردند. ۸ مارس ۱۹۱۷ به یک روز فراموش نشدنی در تاریخ انقلاب روسیه تبدیل شد. در دهه ۱۹۶۰، در کشورهای آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین جنبشهای رهاییبخش بپا خاسته بود. در کشورهای سرمایه داری پیشرفته نیز جنبشها و مبارزات انقلابی و ترقیخواهانه بالا گرفته بود و جنبش رهایی زن نیز اوج و گسترشی چشمگیر یافت. در آمریکا و اروپا، زنان علیه سنن و قیود و قوانین مردسالارانه و احکام اسارت بار کلیسایی بپا خواستند. در جنبش زنان موضوعاتی نظیر حق طلاق، حق سقط جنین، تامین شغلی، منع آزار جنسی، ضدیت با هرزهنگاری، کاهش ساعات کار روزانه و غیره مطرح شد. این جنبش موفق شد در برخی از این زمینه ها پیشروی کند. در تظاهرات هشتم مارس ۱۹۶۹ زنان در دانشگاه برکلی در آمریکا گرد آمدند و علیه جنگ در ویتنام تظاهرات کردند.

در روز چهارشنبه ۳ ماه مارس، زنان ترکیه به خیابان رفته و با پاره کردن حجاب و زیر پا گذاشتن آن، به روند اسلامی کردن ترکیه و تحمیل حجاب به زنان و دخالت قوانین اسلامی در زندگی زنان در ترکیه اعتراض کردند. جریانات سکولار که از مخالفان اردوغان و احزاب اسلامی در ترکیه هستند، این تجمع را فراخوان داده بودند. پارچه های سیاهی به عنوان نماد حجاب، تکه تکه شد و زیر پا گذاشته شد، تا زنان ترکیه، فریاد اعتراض خود علیه حجاب و قوانین ضد زن اسلامی را بیان کنند.

اقدام انقلابي زنان تركيه، الگوي موثر و قابل اتكايي براي جنبش برابري زنان در ٨مارس امسال، است. اگر تظاهرات ٨مارس ١٩١٥ و ١٩١٦ در اروپا بر محور و شعار مركزي"عليه جنگ امپرياليستي" در كشورهاي اروپايي مارش گراميداشت روز جهاني زن را به نمايش گذاشت، اگر تظاهرات زنان در پتروگراد عليه "گرسنگي، جنگ و تزاريسم" برگزار شد، در آستانه ٨مارس امسال جنبش زنان در ايران از توانايي و قابليت و ظرفيتهاي بالايي برخوردار است كه بتواند مراسم هاي روز جهاني زن را به اعتراض عليه حجاب و سوزاندن حجاب تبديل كند.

نسان نودينيان

٤مارس ٢٠١٠ كلن(آلمان)