به سازمان ملل متحد و کميسيون حقوق بشر سازمان ملل:
ما جمعى از پناهندگانى هستيم که بتازگى از طريق يو. ان ترکيه به دانمارک منتقل شده ايم. در دانمارک ما متوجه شده ايم که دولت دانمارک تبعيضات شديدى را در حق ما اعمال ميکند. دولت دانمارک يکى از سختترين قوانين پناهندگى را بتازگى بتصويب رسانده است که اين قوانين زندگى سختى را به ما تحميل کرده است. بطورى که نه تنها ما از تامين حداقل زندگى محروميم، بلکه فقر به معناى واقعى آن، دامنگير ما و کودکان ما شده است. حقوقى که به ما پرداخت مى شود، از حقوقى که براى بيکاران جامعه درنظر گرفته شده است تا آنها حداقل امکانات را براى خود و خائواده شان فراهم کنند نيز کمتر است. ما حتى قادر به تهيه غذا، لباس و اسباب بازى براى فرزندانمان نيستيم. ما پس از سالها زندان و شکنجه و آوارگى اميد به دستيابى به زندگى انسانى تر و قابل احترامترى را در دانمارک داشتيم. فقر اقتصادى و تبعيضات تحميل شده دولت دانمارک ما را در وضعيت روحى و معيشتى بدى قرار داده است.
ما در يو ان ترکيه پذيرفته شده بوديم و اين امکان براى ما وجود داشت تا به کشورهاى ديگرى که رفتار انسانى تر و محترمانه ترى با پناهندگان دارند، منتقل شويم. دولت دانمارک با پذيرش ما موظف است همان شرائطى را براى ما عملى سازد که ديگر پناهندگان انتقال يافته از يو. ان به کشورهاى ديگر، از آن برخوردارند. اين دولت نبايد با ما همانند گروگانهاى خود رفتار کند.
تبعيض و بى حقوقى و فقر راه ادغام شدن ما در جامعه نيست. اين وضعيت براى ما و کودکان ما غير قابل تحمل است. قوانين تبعيض آميزى که نان و مسکن ما و اسباب بازى و تفريح کودکان ما را به گرو گرفته است بايد فورا لغو شود.
ما امضاکنندگان زير خواهان لغو قانون تبعيض آميز نسبت به پناهندگان جديد در دانمارک از جمله پرداخت کمک مالى اى کمتر از حقوق ديگر بيکاران در جامعه، و اسکان اجبارى ما در مناطقى که کمونها تعيين مى کنند مى باشيم.
امضا /
کمون محل اقامت /
تاريخ ورود به دانمارک
اين نامه تاکنون به امضاء صد نفر از پناهندگان که از يو ان ترکيه به دانمارک آمدند رسيده است و در مطبوعات دانمارک انعکاس نسبتا وسيعى يافت.
تلفن براى تماس: مراد شيخى ٢٥٨٢٤٠٣٨ ٠٠٤٥
|