تجمع موسوم به "کنفرانس اپوزيسيون عراق" در لندن (اواسط دسامبر ٢٠٠٢)، الگوى گويايى از تلاش دولت آمريکا و متحد درجه اول آن انگليس براى تبديل قلدرى و ميليتاريسم به نرم حاکم بر روابط بين دولت ها و کشورها بود. در اين کنفرانس که عملا و علنا توسط زلماى خليل زاد نماينده سابق آمريکا در افغانستان و نماينده کنونى آن دولت "در امور عراق"! و تيم دهها نفرى همراهش، مرکب از ماموران سيا و وزارت دفاع و خارجه آمريکا، رهبرى ميشد، نمايندگانى از مشتى جريانات ارتجاعى اپوزيسيون عراق شرکت داده شده بودند که نه فقط ربطى به اکثريت عظيم اهالى ستمديده کشور عراق ندارند بلکه دشمنى آشکارشان با منافع آنها بر کسى پوشيده نيست. عناصرى از منسوبان "خاندان هاشمى" که نيم قرن پيش رژيم ضدمردمى شان در عراق سرنگون شد، نيروهاى مرتجع متشکل در "کنگره ملى عراق" که جيره خواران رسمى سيا هستند، فرماندهان نظامى سابق رژيم بعث که دستشان به خون هزاران نفر از مردم آلوده است، روساى احزاب ناسيوناليست کردستان که کارنامه سياه ١١ سال حاکميت شان جز ارتجاع عريان مافيا- عشيره اى، جنگ و جدال و جداسازى و پاکسازى منطقه اى، کشتار و سرکوب زنان، يورش نظامى به مخالفان سياسى و تحميل فقر و فلاکت توده اى بر کارگران و مردم محروم و تحت ستم کردستان نبوده است و بالاخره جريانات اسلامى مرتبط با جمهورى اسلامى که خواب اسلامى کردن عراق و تحميل خونين بساط سنگسار و حجاب را در سر ميپرورانند، ترکيب شرکت کنندگان اين تجمع دست پخت آمريکا و انگليس را تشکيل ميدادند.

سياست ناظر بر اين کنفرانس ارتجاعى در درجه اول پوشش مشروعيت دادن به جنگى است که دولت آمريکا در صدد است بر مردم عراق و منطقه تحميل کند. عواقب هولناک چنين جنگى بر مردم عراق و منطقه و بشريت آزاديخواه در سراسر جهان روشن است؛ جنگى که اگر عليرغم مخالفت مردم آزاديخواه و تلاش گسترده جهانى براى جلوگيرى از آن، برپا شود، بدون شک سرنوشت سياهترى براى خاورميانه و جهان رقم خواهد زد. کنفرانس لندن درست در نقطه مقابل اين تلاش جهانى عليه جنگ برگزار شده و بنابراين تک تک نيروهاى شرکت کننده در آن، شريک جنايات جنگ احتمالى محسوب خواهند شد. جنبه ديگر سياست ناظر بر کنفرانس، بندوبست براى تحميل نظام حکومتى آتى از بالاى سر مردم و بستن راه هرگونه دخالت مردم عراق در تعيين نظام سياسى آتى آن کشور است. اين همان سياست و سرنوشتى است که ديروز در کنفرانس بن و "لويه جرگه" حاصل از آن، براى افغانستان تدارک ديده شد و فردا هرجا بتوانند به مردم تحميل ميکنند.

جريان کنفرانس نشان داد که تنها وجه مشترک شرکت کنندگان آن، آمادگى شان براى شرکت در سناريوى جنگ احتمالى در رکاب بوش و بلر و وارد شدن به سناريوى سياه جدالهاى قومى و مذهبى متعاقب آن است. بهم پريدنهاى زمخت لفظى اين مرتجعين در جريان کنفرانس، نمونه اى از آن جنگ و جدالهاى قومى و مذهبى و گوشه اى از آن آش درهمجوشى که اينها براى آينده سياسى کشور عراق در نظر گرفته اند را به نمايش گذاشت.

حزب کمونيست کارگرى ايران هرگونه تلاش براى مشروعيت دادن به جنگ طلبى آمريکا، هرگونه بند و بست ارتجاعى عليه مردم عراق و براى تحميل يک نظام ضدمردمى ديگر بر آنان را شديدا مردود و محکوم ميداند و در افشاى گسترده آن خواهد کوشيد. تظاهرات اعتراضى اى که طى روزهاى کنفرانس توسط احزاب کمونيست کارگرى عراق و ايران در مقابل هتل محل برگزارى کنفرانس برپا گرديد، بخشى از افشاگرى ما عليه اين بندوبست هاى ارتجاعى بوده است. حزب کمونيست کارگرى ايران همچنين از مقابله مردم ستمديده عراق عليه جنگ طلبى آمريکا و عليه رژيم مستبد بعث عراق و از مبارزات سرسختانه حزب کمونيست کارگرى عراق که پرچمدار و سخنگوى خواستها و آرزوهاى فروکوفته کارگران و مردم محروم و آزاديخواه عراق است با تمام توان پشتيبانى ميکند.

حزب کمونيست کارگرى ايران