گفتگو با على جوادى

انترناسيونال: ١٦ آذر فرا ميرسد. دانشجويان در جنب و جوش اعتراضى وسيع هستند. حزب کمونيست کارگرى کمپين وسيعى براى اين روز اعلام کرده است. شما مسئول و سخنگوى اين کمپين هستيد. اين کمپن چه اهداف مشخصى را دنبال ميکند؟

على جوادى : تلاش و هدف ما اين است که ١٦ آذر را به يک روز اعتراض گسترده و سراسرى عليه جمهورى اسلامى و روز تحکيم و تثبيت "آزادى و برابرى" در جامعه تبديل کنيم. ١٦ آذر روز "نه" به جمهورى اسلامى است. ١٦ آذر روز "آزادى و برابرى" است. ١٦ آذر در جامعه و افکار عمومى بايد به عنوان روزى که مردم جوهر مطالبات و خواستهاى خود را بيان و تثبيت ميکنند شناخته شود.

در تاريخ برخى روزها بيان خلاصه و فشرده تاريخ و مبارزات معينى هستند. اگر ١٨ تير روز اعلام حکم سرنگونى تمام و کمال رژيم جمهورى اسلامى در تاريخ معاصر ايران است، ١٦ آذر روز اعلام "آزادى و برابرى" بمثابه جوهر و چکيده خواستهاى مردم معترض در تلاش و تکاپو براى يک زندگى بهتر و انسانى است. اگر در ١٨ تير مردم اعلام کردند که چه نميخواهند، در ١٦ آذر اعلام کردند که چه ميخواهند.

انترناسيونال: حزب مشخصا روى چه شعارهايى و چه مطالباتى به عنوان شعارها و مطالبات اصلى در اعتراضات اين روز تاکيد ميکند؟ و چرا اين شعارها و اين مطالبات مورد تاکيد است؟ محورى ترين شعار و محورى ترين مطالبه در اين روز کدام است؟

على جوادى: شعارهاى محورى که در اين روز بايد برجسته شود همان خواستهاى پايه اى مردم هستند. در ١٦ آذر، شعار "نه" به جمهورى اسلامى، "نه" به تماميت حکومت مذهبى بايد در کنار شعار "آزادى و برابرى" در تمامى تجمعات اين روز شعارهاى محورى و اساسى باشند. اين دو شعار پايه اى جوهر مطالبات و خواستهاى اعتراضى مردم را در اين دوره تشکيل ميدهند.

جمهورى اسلامى بايد سرنگونى شود. اين خواست و مطالبه مردم است. سرنگونى رژيم اسلامى پيش شرط هر گونه تحول پايه اى و هر گونه بهبودى در زندگى مردم است. از طرف ديگر مردم آزادى ميخواهند، مردم ميخواهند برابر باشند. و شعار آزادى و برابرى اين خواست و مطالبه مردم را تماما منعکس ميکند. اين شعارها در عين حال متحد کننده است. قدرت بسيج و گرد آوردن نيروى ميليونى مردم را بزير پرچم آزاديخواهانه چپ و سوسياليسم دارد.

در کنار اين شعارها بايد خواست جامعه براى آزادى و برابرى زن را در تمامى تجمعات بيان کرد. بايد شعار "نه به آپارتايد جنسى"، "نه به حجاب اسلامى"، "نه به ستم بر زن" را فرياد زد. مردم از اسلام و حکومت اسلامى بيزارند، بايد اين خواست را که در شعار ِ"دست مذهب از زندگى مردم کوتاه" بيان ميشود، در اعتراضات منعکس کرد. شعار "آزاديهاى بى قيد و شرط سياسى"، "لغو مجازات اعدام"، "آزادى زندانى سياسى" نيز جايگاه هميشگى خود را در هر اعتراضى ايفا ميکنند.

اما دوست دارم چند کلمه اى در باره "آزادى و برابرى" صحبت کنم. بنظرم شعار و مطالبه آزادى و برابرى نقش محورى و تعيين کننده اى در اين اعتراضات دارند. اين خواست پايه اى و آرمانى مردم است. شاخص سعادت و خوشبختى جامعه است. همه جانبه و عميق است. آزادى و برابرى فقط مفهوم و مطالبه اى سياسى و حقوقى نيست. علاوه بر اين اجتماعى و اقتصادى است. آزادى يعنى خلاصى، يعنى رهايى از قيد و اسارت. آزادى در دوران معاصر تنها با آزادى از قيد انقياد و اسارت طبقاتى ممکن است. براى تحقق آزادى بايد مناسبات اقتصادى و سياسى اى را که آزاديهاى حقوقى و سياسى و امکان عمل و حيطه اراده انسانها را به بند کشيده است در هم شکست. برابرى هم، چنين جايگاهى دارد. مفهومى صرفا حقوقى نيست. محدود به لغو و در هم شکستن آپارتايد جنسى و نابرابرى نفرت انگيز زن و مرد و فرودستى زن نيست. بلکه به معناى برابرى در برخوردارى از مواهب زندگى است. به معناى برابرى اقتصادى و برابرى مادى در شرايط زيست و زندگى است. آزادى و برابرى تنها در يک جمهورى سوسياليستى ممکن و عملى است.

انترناسيونال: همزمان با جنبش و جوش اعتراضى در دانشگاهها، حکومت اسلامى بساط سرکوب اش را مجددا فعال تر کرده است. چقدر اين ترفند حکومت اسلامى موثر خواهد بود؟ چگونه ميتوان اين تلاش حکومت اسلامى براى رعب آفرينى را خنثى کرد؟

على جوادى: اين جمهورى اسلامى است. حکومت ترور و وحشت و ارعاب است. اما همين حکومت در سراشيبى سقوط و سرنگونى قرار گرفته است. ابزار سرکوبش راه حل نجاتش نيست. بر عکس باعث جرى تر شدن بيشتر مردم ميشود. کلا راه فرار و نجاتى ندارد. اين اقدامات ايذايى هم دارويى براى درمان دردهاى بيکران اين رژيم نيستند. تنها مرگ جمهورى اسلامى به دردش پايان خواهد بخشيد.

اين يک مبارزه اى آشکار و همه جانبه است. همانطور که ما و مردم به استقبال ١٦ آذر ميرويم، حکومت اوباش اسلامى نيز خود را براى مقابله با اين روز اعتراضى دارد آماده ميکند. تهاجم به دانشگاهها و تلاش براى ايجاد فضاى ارعاب تاکتيک شناخته شده رژيم است. ما نيز بايد با علم به اين واقعيت سياست عملى خود را به پيش ببريم. قدرت ما در نيرويى است که به گرد پرچم آزادى و برابرى گرد مى آوريم. براى خنثى کردن اقدامات رژيم بايد همه جانبه تر و سراسرى تر به استقبال اين مصاف سياسى رفت. نبايد مبارزه براى برگزارى موفق ١٦ آذر به نيروى دانشجويان و محصلين و معلمان خلاصه شود. ١٦ آذر روز اعتراض همگانى است. دانشگاه مرکز اين اعتراض است اما تمامى نيروى مبارزاتى نيست. دانشجويان و معلمين و دانشگاهيان آزاديخواه و برابرى طلب بايد پرچمدار گرد آوردن نيروى وسيعى براى برگزارى موفق اين روز باشند. کارگران بايد بتوانند نقش خود را در اين روز ايفا کنند. اگر کارگران متشکل پا به اين ميدان اعتراض بگذارند، اگر زنان پرچم آزادى و برابرى را در اين روز همگانى و سراسرى کنند، اگر مراکز تحصيلى اعلام کنند که در اين روز کلاسهاى درس داير نخواهد بود، آنگاه مسلما شاهد خنثى شدن تقلاهاى رژيم اسلامى خواهيم بود.

انترناسيونال: سال گذشته در اعتراضات دانشجويان در روز ١٦ آذر پرچم بزرگ آزادى و برابرى و همچنين پرچمهايى در حمايت از کارگران پتروشيمى توسط دانشجويان برافراشته شد. جايگاه اين حرکت در کل جنبش سرنگونى طلبانه مردم چيست؟ همچنين بخشهاى ديگر مردم در اين روز چه نقشى براى قدرتمندتر کردن جنبش اعتراضى ميتوانند داشته باشند؟

على جوادى: ١٦ آذر سال گذشته جايگاهى تاريخى در تحولات سياسى آتى ايران بخود اختصاص داده است. آنچه در سال گذشته اتفاق افتاد به ١٦ آذر معنا و مفهومى ديگر داد. ١٦ آذر اکنون خصلت نماى مطالبات مردم براى آزادى و برابرى است. روز آزادى و برابرى است. نشان عزم مردم براى تحقق مضمون و محتواى نظامى است که بايد با سرنگونى رژيم اسلامى جايگزين آن شود. پرچم سرخ آزادى و برابرى بيان گوياى اين خواست جامعه بود. رويداد ١٦ آذر در عين حال دست ردى بر آلترناتيو اپوزيسيون راست و محافظه کار بود. مردم اعلام کردند که نه به دنبال موشکهاى کروز و بمب افکنهاى ارتش آمريکا و نه به انتظار "ناجى" و "قهرمانى" براى آزادى و رهايى از شر رژيم اسلامى هستند.

علاوه بر اين ١٦ آذر تمايل و اراده مردم براى اتحاد بخشهاى مختلف جامعه را نشان داد. به نقش و جايگاه طبقه کارگر در تحولات حاضر اشاره کرد. شعار حمايت از کارگران پيروشيمى که درگير اعتراض با رژيم بودند بيان سمبليک اين سياست و باور مردم بود.

برگزارى موفق ١٦ آذر منوط به شرکت گسترده و همه جانبه کارگران، زنان و جوانان در اين اعتراضات است. کارگران با برگزارى مجامع عمومى در اين روز ميتوانند به استقبال ١٦ آذر بروند. قطعنامه ها و بيانه هاى کارگران در کليه مجامع دانشگاهى بايد قرائت شود. رهبران کارگرى بايد اين پيامهاى مجامع عمومى کارگران را در تجمعات اين روز قرائت کنند.

انترناسيونال: موثرترين شکل سازمانيابى دانشجويان چه در يک دانشگاه و چه در سطح سراسرى چيست؟

على جوادى : سازمان جوانان کمونيست فراخوان ايجاد مجامع عمومى دانشگاهى و ايجاد شوراهاى توده اى دانشجويان را داده است. به نظر من هم برگزارى منظم مجامع عمومى در دانشگاهها، روتين کردن اين مجامع عمومى و ايجاد شوراهاى توده اى در محيط دانشگاهها آن ظرف مناسب براى تشکل در محيطهاى علمى و آموزشى است که دانشجويان را قادر ميکند کنترل فضاى سياسى دانشگاهها را با قدرت در دست گيرند. از طرف ديگر انجمنهاى آزادى و برابرى در سطح سراسرى، در سطح محلات، در محيطهاى کار آن ظرفى است که ميتواند تمامى کسانى را که خواهان مبارزه براى يک زندگى بهتر، براى آزادى و برابرى هستند، متشکل کند. هم اکنون ما شاهد شکل گيرى انجمنهاى آزادى و برابرى هستيم. به کارگران حومه تهران براى ايجاد انجمن آزادى و برابرى بهار درود ميفرستم.

انترناسيونال: در آخر، پيامتان براى دانشجويان و مردمى که خود را براى اعتراضات روز ١٦ آذر آماده ميکنند چيست؟

على جوادى: ١٦ آذر را به يک روز موفق و بياد ماندنى در تحولات سياسى ايران تبديل کنيد. در ١٦ آذر يک گام بلند به سوى تحقق آزادى و برابرى برداريد. از هم اکنون فضاى شهر را قطبى کنيد. اعلام کنيد که ١٦ آذر کلاسها تعطيل هستند. سوژه درس و آموزش در ١٦ آذر، مبارزه گسترده براى آزادى و برابرى است. شرکت همگان در اين "کلاس" ضرورى است.