بهمن خانى

سخنى با »وحدت طلبان»

در جدال حزب کمونيست کارگرى با مواضع راستى که به اين حزب حمله کرده است، هستند، رفقايى که هنوز به عمق فاجعه پى نبرده اند و يا نميخواهند پى ببرند. اين وسط يا نظاره گرند و يا به اصطلاح »نگران» حزبند. و يا »سياست سازش» را در پيش گرفته اند، هنوز نميخواهند درک کنند اگر نظرات راست رفيق کورش مدرسى به سياست حزبشان تبديل ميشد( اين را در مواضع برخورد به بيانيه ٢١ تا ٢٤ نفر از طرف رفقا صلاح ايراندوست، مظفر محمدى ، رضا کمانگر و سهند و تعدادى از رفقاى حزب کمونيست کارگرى عراق ميشود ديد).حزبشان در انتهاى صف احزابى چون توده و اکثريت و راه کارگر قرار ميگرفت .

اين رفقا خود ميدانند، قبل از تشکيل حزب کمونيست کارگرى ايران ، اين وحدت درخود نبود که کمونيستهاى کارگرى را زير سقفى جمع کرد، اين راديکاليسم و ماکسيماليسم ،تفکر کمونيستى اين جريان بود که من و شما و هزاران انسان کمونيست ديگر حول اين پرچم در حزب کمونيست کارگرى در حزب منصور حکمت گرد هم اورد، اين افق کمونيزم کارگرى ،

افق سوسياليسم است که مارا در اين حزب گرد هم اورده است،

اما اين حزب با افقش امروز به اشکارترين شيوه مورد حمله قرار گرفته و استراتژى کمونيستيش زير سوال برده شده است، سنتهاى کاملا ارتجاعى را در مبارزه درون حزبى مد کردند ، در را به روى انواع گرايشات غير کمونيستى با تز »تعددنظرات و وحدت اراده» باز کردند.

سياه روى سفيد در پلنوم ١٦ حزب در نوشته ها وسمينارهاى اخير رفيق کورش مدرسى نوشته شده که »ما حتى اگر به قدرت برسيم سوسياليسم را اعلام نميکنيم»، »مردم از سوسياليسم رم ميکنند»،

تزهاى »نافرمانى مدنى، شرکت در مجلس موسسان، رفراندم به استراتژى قدرت سياسى حزب کمونيست کارگرى تبديل ميشود،

باز هم اين رفقا بر طبل وحدت طلبى با انها ميکوبند، ميگويند سازش کنيد »مصالح حزب» در خطر است

رفقا، وحدت بدون راديکاليسم، وحدت بدون سوسياليسم،وحدت بدون ماکسيماليسم در يک حزب کمونيستى به چه درد طبقه کارگر خواهد خورد، ايا در اين صورت ميشود اصلا ان را حزبى کمونيستى ناميد؟، مادام که اهداف و افقها در هر حزب سياسى راست يا چپ يکى باشد وحدت به امر خود بخودى و لازمه اين افقها تبديل ميشود، انوقت است که وحدت معنى و مفهومى پيدا ميکند و با تمام توان جهت وحدت اين حزب و جريان تلاش بايد کرد.

امروز جنگ ما عليه سياست راست در حزب است، بايد از کمونيزم کارگرى دفاع کرد، بايد حزب از اين مرحله حساس از تاريخ حياتش با موفقيت عبور داد، اگر کسى نگران وحدت و انسجام حزب است بايد در سنگر دفاع از راديکاليسم، در سنگر دفاع از سوسياليزم همين امروز قرار بگيرد، اين اينده و اتحاد حزب را تضمين خواهد کرد، راه ديگرى نيست.

( اين مطلب قبل از انشعاب بخشى از اعضاى حزب نوشته شده است)