زنده باد اول ماه مه

اول ماه مه فرا ميرسد. روز اول ماه مه روز جشن اتحاد و همبستگى تمام کارگران جهان است. روز اول ماه مه بايد کار را تعطيل کرد. بايد از کارگاهها, کارخانها, موسسات و محلات به خيابانها آمدإ کارگران جهان در اين روز حصار دژها را به لرزه در مى آورند و پاى در خون راه مى روند. با گامهاى تنُدر با سرود انترناسيونال و با اميد به بيرق سرخ گونش راه ميرود و شهرها را به همرا ميکشد.

اول ماه مه روز پيامبران و حواريون ناز پرورده نيست. روز شاهان و شاهزادگان بر تخت نشسته نيست. اول ماه مه ياد آور خاطره قهرمانانه وقايع شيکاگو است. اول ماه مه روز اعتراض بر عليه سلطه زمينى و آسمانى کار و سرمايه است. اول ماه مه روز بين اللملى پرولتارياى جهانى است. اول ماه مه روزى است که پرولتارياى جهانى با همبستگى و اتحاد و عزم راسخ خود و مبارزه براى آزادى جشن ميگيرد.

هر ساله در روز اول ماه مه تمام چرخهاى توليد متوقف ميشوند تا اين نيروى عظيم پرولترى که دنياى سرمايه دارى با استثمار او بقا يافته در مقابل اين دنياى وارونه قد علم کند وبا صداى بلند و رسا اعلام ميدارد که ما پرولتارياى جهانى که خلق کننده سرمايه و بر عليه فقر، جهل و ستم. حيات سرمايه دارى در دستهاى ماست.

بورژوازى در حال حاضر عاجز از حل , فصل احتيجات زمان و رفع نگرانيهاى جامعه بشرى است. در زمينه اقتصادى بورژوازى بر سازمان فردى توليد يعنى بر اساس دزدى و بر مبناى تقسيم غيرعادلانه ثروت مبتى است.

در زمينه اجتماعى هيچ اخلاقى وجود ندارد که روابط بين انسانها بر آن متکى باشد زمينه سياسى طبقه حاکمه سياست را به مقتضاى منافع خود و به هزينه اکثريت عظيم افراد اداره ميکند. بگذار دنياى مرتجعين اين دنياى کهنه و دنياى صاحبان سرمايه در پيام اول ماه مه برخود بلرزند و مرگ را با چشمان خود ببينند. اين پيام آزادى ميليونها انسان تحقير شده و استثمار شده قرنهاست. اول ماه مه روز ماست روز اعتراض به سرمايه دارى است. اعتراض به نابرابريهاى موجود اعتراض برعليه تبعيض به انسان اعتراض به پايمال شدن حق و حقوق انسان , اعتراض به له شدن حرمت انسان اعتراض به قدرقدرتى و ميلتاريسم امريکا و متحدينش اعتراض به نيروهاى مرتجع و سياه مذهبى است. اعتراض ما به مالکيت خصوصى اعتراض ما به سيستم بردگى کار مزدى است. اول ماه مه روز اعتراض به نظامى است که هر روزه ميليونها انسان مجبورند در گوشه و کنار خيابانها از سرما و گرسنگى جان بکنند. اين چه نظامى است که ميليونها انسان گرسنه سر به بالين ميگذارند و ميليونها کودک دختر و زن بخاطر امرار معاش مجبورند شرافت و کرامت خود را زير پا بگذارند. اين در حاليست که ميليونها تن مواد غذايى را براى بالا نگهداشتن سود سرمايه به دريا ميرزند و يا در زير خاک دفن ميکنند. اين چه نظامى است که ميليونها انسان را محروم از ياد گرفتن آموختن و نوشتن کردن. اين چه نظام نکبتى است! اين جامعه انسانى نيست! اضطراب و دلهره درون ميليونها انسان را خيش ميزند. ميليونها انسان را زهر مرگ و فقر فرا گرفته است جنگ شيهه ميکشد موشکها زندگى درو ميکنند نژادپرستى و وطن پرستى و جهل و خرافه ميکشند و در زندانها زبان سرخ را به بند ميکشند و کارگرانى که از بام تا شام دست به گريبان مشقات و مشکلات زندگى اند. کارگرانى که پيوسته نگران تامين مايحتاج نيازهاى اوليند و نه تامين شغلى دارند نه تامين حقوقى و نه تامين اجتماعى.کارگرانى که خشونت وحشتناک حکومتى خود کامه را تجربه کرده اند مى دانند که تحمل اين همه دشوارى نه کار آسانى است و نه کار هر کسى. اعتياد, فحشاء , افسردگى , خودکشى , خودسوزى , دلهره , اضطراب دا؛م باعث انواع بيماريهاى روحى روانى به شکل گسترده شده و هنوز آمار دقيق و مستند نيست.گرچه آيت آعظم بر اين باورند که امنيت و آرامش حاکم بر کشور است اماواقعيت اين است که در چند ماه اخيرا توازون قوا تغيير کرده اعتراضات مردم در اشکال مختلف در حال گسترش هست از جمله تحصن و بستن جادها و قيامهاى شهرى مثل فريدونکنار, ايزه و شهرهاى کردستان , مراسمهاى , هشت مارس , اعتراضات معلمان , دانشجويان , زنان , جوانان , در يک کلام همه اقشار جامعه را در بر گرفته است.معلمان براى خواستهاى بر حق و شرايط بهتر زندگى دست به اعتراض زدنند که در ظرف مدت اندکى به ساير مدارس و شهرهاى بزرگ و کوچک کشيده شد و دوباره اعلام کرده اند که دست به اعتراض خواهند زد. از همه مهمتر اعتراضات کارگران بهشر و راهپيمايى پر شکوهشان بود. درگيرى کارگران خاتون آباد که منجر به جان باختن چهار تن از کارگران شد. درگيرى مردم با اين حکومت سياه اسلامى چندى است که ديگر به يکى از واقعيات زندگى روزانه مردم تبديل شده است.اينک نشانه هايى به چشم ميآيد حاکى از آنکه مردم مى خواهند از هر فرصتى سود جويند و اين جانوران اسلامى را زير ضرب برند و وادار به عقب نشينى سازند اين مبارزات خصلتى انقلابى دارد. بيايم دست در دست هم براى شرايط بهتر مبارزه کنيم و صفوف خودمان را فشرده تر سازيم تا در اولين روز ممکن قدرت را بکلى از چنگ دشمنان خود بدرآوريم و دنيايى را که خود مى خواهيم بسازيم.

مرگ بر سرمايه دارى

زنده باد همبستگى جهانى طبقه کارگر

زنده باد سوسياليسم

توفيق محمدى ١٩.٢٠٠٤

آپريل