|
اول ماه مه باشروع خواسته هاى انسانى کارگران استراليا شروع شد !
درسال ١٨٥٦ کارگران انقلابى شهر سيدنى به خيابانها آمدند وخواستار پائين آمدن زمان کار وبالا بردن دستمزدها وعدم اخراج کارگران وهمچنين خواستار بعضى مسائل رفاهى ديگرشدند .
که پليس به کارگران وحتى به کارخانه هاحمله کرد سه دهه پس از آن در آمريکا درسال ١٨٨٦
حدود نيم ميليون کارگر ازصدها مراکز توليدى وکارخانه وکارگاه کوچک وبزرگ دست به اعتصاب
زدند که شيکاگودر مرکز اين مبارزه قرار داشت وخواست اصلى کارگران ٨ ساعت کار در روز بود، که پليس وحشيانه با سگ واسب به اين تظاهرات واجتماعات حمله ميکندکه ٥نفرکشته وتعدادى
زخمى و٤٠٠ نفر را دستگير مى کنند که در ميان آنان ٨ نفر ازرهبران کارگران نيز دستگيرميشوند،
اين رهبران انقلابى را روانه دادگاه مى کنند که دادگاه ٤ نفر از اين قهرمانان را به نامهاى پارسون،
سپيز انجل ، ونيشر را اعدام ميکنند. لوئيس لينک درکمال تأسف در زندان جان باخت و٣ نفر ديگر از يارانش پس از ٦سال زندان تحت فشار مبارزات کارگران انقلابى آزاد شدند. بخوانيدسخنان سپيز يکى از رهبران قهرمان کارگران
در دادگاه ضدبشرى آمريکا. من در اينجا ودر اين دادگاه به عنوان نماينده ى طبقه کارگر
با نماينده طبقه سرمايه دار صحبت ميکنم ، اگر شما تصور مى کنيد که با به دار کشيدن ما جنبش طبقه کارگر، جنبشى که ميليونها انسان تحت ستم وميليونها انسان گرسنه انتظار آزادى را از
آن دارند ريشه کن مى کنيد مارا اعدام کنيد، امّا بايد بدانيد که شماپا به اخگرى ازآتش مى
گذاريد اخگرى که اينجادر پشت سر من و در برابر چشمان شما شعله ور ميشود اين آتش زير خاکستر است وشما هرگز وهيچگاه توانايى خاموش کردن اين آتش را نخواهيد داشت !! اين بود دفاعيات اين کارگر قهرمان و هميشه زنده ازگرسنگان جهان !!
واين روز را درسال ١٨٨٩ درکنگره دوم انترناسيونال دوم، چون طبقه کارگر زيرپرچم اين رهبرى واين تشکل بود، اعلام نمودند که بورژوازى بايد اين روزرا اول ماه مه برسميت بشناسد. اين روز
بايد تعطيل شود. ونام اين روز را بياد اين قهرمانان روزجهانى طبقه کارگر انترناسيونال گذاشتند.
درضمن درسال ١٢٨٦که هنوزهيچ حزب چپى درايران وجود نداشت، کارگران چاپ تهران وبعضى از سنديکاهاى متشکل مانند خبازها، قناديها، خياطى ها روفتگران ، وبعضى از کارگران دولتى ازجمله
تلگرا فخانه اول ماه مه را روز خود دانسته ودر اين روز خواستار اضافه دستمزد وپائين آمدن زمان کار وشرايط انسانى محيط کار شدند.
آرى هم اکنون در شرايطى به پيشواز اين روز عظيم وانسانى ميرويم که بحران جهانى سرمايه
وتضادهاى درونى آن به مداخلات وتعرضات نظامى حاد وهار وبى پرده ى نظامى وامپرياليستى انجاميده ودرعين حال تروريسم دولتى همراه باتروريسم اسلامى اعلام جنگى
آشکار را به بشريت داده اند ومسابقه آدم کشى را درسطح وسيعى درجهان راه انداخته اند ودر زير سايه سياه اين دو، گرسنگى فقر وفلاکت بيکارى وخانه خرابى واسترس در ابعاد جهانيش عرصه را به بشر امروز تنگ کرده است. . سوَال اينجاست که آينده بشريت چه خواهد شد ؟
تلف شدن ميليونى انسانها درابعاد جهانيش ؟ يا فرمان طبقه کارگرآگاه عليه بورژوازى ورهائى کامل
خود وکل بشريت از اين مخمصه که دامن گيرش شده است .آنهم فرمان اتحاد وفرمان انقلاب است
اوّل مه روز اتحاد جهانى طبقه کارگر روز اعلام همبستگى سراسرى کارگران جهان و روز اعلام حضور وسيع وجواب دادن، اعلام موضع کردن صريح در رابط بااوضاع اسفناکى است که دامنگير بشرامروز شده است . اول مه روز اعلام مرگ نظام ضدبشرى سرمايه دارى است . روز ابرازوجودطبقه اى است که جهان را ازهيچ با بازوان پرتوانش به امروز رسانده است. روز اوّل مه روزى است که صدا ى طبقه کارگر جهانى همراه انسانهاى آزاديخواه وبرابرى طلب يکى شده مرزهارا در هم مى نوردد ومرگ مالکيت خصوصى استثمار انسان از انسان وبرده گى مزدى را اعلام ميکنند،
ودر اين مارش جهانى با رشادت به دنيا اعلام ميکنند که فقط در نظامى که ما کارگران خواستارآنيم
انسان وانسانيت جايگاه واقعى خويش را باز خواهد يافت . وحرمت انسان، ارزش ورفاه انسان ،
وخوشى وبشارت انسان تضمين ميشود . نه درهيچ حکومتى ديگر.روز اول مه ، روزى است که چرخهاى موجود جامعه بشرى از حرکت باز مى ايستد وکره زمين به احترام به اين روز وبه عظمت مطالبات انسانى اين روز سر تعظيم فرود ميآورد.
زنده باد اوّل ماه مه روزجهانى طبقه کارگر
زنده باد انسانيّت وپيوندهاى بشرى محمدامين کمانگر ١٤آوريل ٢٠٠٤
|