٨ مارس امسال، فرصت مهر باطل زدن به نظام زن ستيز است!

مصاحبه آزادى زن با مينا احدى

آزادى زن: به نظر ما ٨ مارس امسال از چه جايگاه و موقعيتى در کل تحولات سياسى که در پيش داريم برخوردار خواهد بود؟مينا احدى: ٨ مارس امسال ميتواند به يکى از نقطه عطفهاى مهم در تاريخ تحولات سياسى در ايران تبديل شود. سنتا مردم و زنان در ايران هشت مارس را گرامى ميدارند و اين روز همواره روز اعتراض به بى حقوقى و ستم بر زنان بوده است. در سالهاى اخير بويژه زنان ايران هشت مارس را روز مهمى در اعلام اعتراض به کليت رژيم اسلامى و به زير پا انداختن سمبلهاى اين رژيم و مهمتر از همه حجاب تبديل کرده اند. امسال در شرايطى به استقبال هشت مارس ميرويم که جمهورى اسلامى ايران از پائين با موجى از اعتراضات و مبارزات کارگران، معلمان و زنان و دانشجويان مواجه بوده و هست. نفرت از رژيم و آرزوى سرنگونى اين حکومت يک امر همگانى است. چشم انداز يک انقلاب بر عليه حکومت اسلامى هر روز بيشتر ميشود. از سوى ديگر در سربالايى که حکومت با آن مواجه شده، اسبها نيز همديگر را گاز ميگيرند. بحران اخير در حکومت و استعفاى بخشى از نمايندگان دوخردادى مجلس، جنگ و دعوا در مورد انتخابات، همه و همه تصوير حکومتى را نشان ميدهد که در بحرانى کامل غوطه ور است و امکان از دست رفتن رشته از دست هر دو جناح رژيم يک امکان واقعى است. در چنين شرايطى يک فاکتور مهم که ميتواند اوضاع را کاملا به نفع مردم بچرخاند، دخالت فعال مردم، به ميدان آمدن آنها و مبارزه با هر دو جناح و حرکت براى سرنگونى حکومت اسلامى است. هشت مارس امسال ميتواند به يک نقطه عطف در اعلام انزجار زنان و مردم از حکومت ضد زن اسلامى تبديل شود. حکومت اسلامى با هر دو جناحش کارنامه سياهى از تحقير و خشونت و کشتار و سرکوب سيستماتيک زنان را يدک ميکشد و زنان و مردم در هشت مارس امسال ميتوانند و بايد براى به زير کشيدن اين حکومت فاشيست و زدن مهر باطل به همه قوانين و سنتهاى ارتجاعى اسلامى و ضد زن به ميدان بيايند.

آزادى زن: آيا امکان برگزارى علنى و گسترده ٨ مارس را در تصوير ميبينيد؟

مينا احدى: با توجه به جنبش عظيم اجتماعى براى لغو قوانين اسلامى ضد زن و دفاع از حقوق و انسانيت زنان، و با توجه به وجود سمپاتى به مبارزات و اعتراضات زنان و همچنين با توجه به وضعيت بهم ريخته رژيم، کاملا امکان چنين امرى فراهم است. از دو سال قبل زنان و فعالين جنبش برابرى طلبانه در ايران کوشيده اند، هر آنجا که امکانش بوده، مراسم و ميتينگ و جلسات علنى برگزار کنند. امسال بنظر من نه فقط بايد جلسات و کنفرانسهاى بزرگ و علنى را سازمان بدهيم، بلکه حتى الامکان تظاهراتها و ميتينگهايى را بايد سازمان داد که در آن زنان و مردان يکپارچه اعتراض خود را به حجاب اسلامى، به آپارتايد جنسى و قوانين ضد زن اسلامى ابراز داشته و مهر خود را بر مبارزات سرنگونى طلبانه در ايران بزنند.

آزادى زن: براى تدارک ٨ مارس چه بايدکرد؟

مينا احدى: البته فعالين و دست اندرکاران جنبش برابرى طلبانه زنان از مدتها قبل دست به کار شده اند. بنظر من با نزديک شدن هشت مارس بايد به اين فعاليتها شدت و حدت بيشترى بخشيد. بايد از هم اکنون برنامه کارهايمان در هشت مارس را در هر شهر و يا مرکزى معلوم کنيم. بايد سعى کنيم در همه شهرهاى بزرگ و يا کوچک و در مراکز کارگرى، در دانشگاهها و محيط هاى کار، همه جا اين روز را گرامى بداريم.

برگزارى کنفرانسها و يا سمينارهايى در مورد ابعاد بى حقوقى زنان در ايران و در اسلام، راههاى مبارزه با اين قوانين و همچنين خواستهاى اثباتى خودمان براى بهبود و ايجاد تغييرات جدى در زندگى زنان يک مسئله مهم است. برگزارى ميتينگها و يا تظاهراتهاى بزرگ و علنى ميتواند بويژه با توجه به روند اوضاع در ايران در دستور کار ما باشد. در اين ميتينگها حتما بايد حجاب اسلامى را بعنوان سمبل و نماد حکومت اسلامى و اسلام سياسى به آتش کشيد و زير پا له کرد. در اين ميتينگها همچون سالهاى قبل بايد صفوف متحد زنان و مردان حرکت کنند و عليه جدا سازى و آپارتايد جنسى شعار بدهند. از هم اکنون ميتوان انواع ابتکارات را براى جلب توجه عمومى به هشت مارس در دستور گذاشت.

آزادى زن: طرح چه شعارها و مطالباتى را مهم ميدانيد؟ چرا؟ مينا احدى: قبل از اينکه اثباتا بگويم چه شعارهايى مهم است، علاقمندم در اينجا کوتاه به يک نکته مهم اشاره کنم. در جنبش برابرى طلبانه زنان در ايران، خواستها بسيار عميق و زير بنايى است. هر زن تحت ستمى در ايران که فقط دو روز در اين مملکت نفس کشيده باشد، ميداند که حکومت اسلامى با همه قوانين ضد انسانى و ضد زنش به عهد عتيق تعلق دارد و بايد برود. همين زن فرضى ميداند که سنتها و نرمهايى که به زن بعنوان مايملک مرد نگاه کرده و از ناموس و شرف و پرده بکارت و غيره به اصطلاح دفاع ميکند، نيز چيزى جز قتل ناموسى و به بردگى کشيدن زنان را براى آنها به ارمغان نمى آورد. پس زن و دخترى که در اين جامعه زندگى کرده و درد و رنج عميق همه اين قوانين و سنتها و فرهنگ ضد انسانى را چشيده باشد، ميخواهد و ميتواند زير همه اين مزخرفات بزند و در دنياى امروز از آزادى کامل و رهايى خودش حرف بزند و آنرا پراتيک کند. اين همان جنبش عميقى است که ما به آن استناد ميکنيم و از آن نيرو ميگيريم و حرف همين جنبش را ميزنيم. جنبشى عليه حکومت اسلامى، جنبشى براى تغييرات عميق اجتماعى. در ايران اما بويژه در سالهاى اخير، با جست و خيزهايى در بالاى حکومت، با شعار اصلاحات در حکومت، با حرکتى مواجه بوديم که بخشا امکانات کار علنى را نيز داشت و همين شعار به بن بست رسيده و کهنه و دمده، اصلاحات در حکومت و اصلاحات در قوانين و يا بدتر از همه اصلاحات در خود اسلام را جار ميزد. از ملاقات با آخوندهاى ريش و پشم دار حکومتى براى قانع کردن داينازورها به قبول يک ذره از حقوق زنان، تا اعلام اينکه حجاب زياد مهم نيست و تا بى توجهى کامل به سنگسار زنان و يا خواست لغو قوانين اسلامى، و غيره . اين جريان که امسال فکر ميکنم وضعش وخيم تر از هميشه است، بايد در هشت مارس امسال منزوى تر از قبل شده و بايد فعالين جنبش برابرى طلبانه زنان، حرف و نقد خود را مطرح کرده و واقعا از شعارها و خواستهايى دفاع کنند که ذره اى تخفيف به اسلام و اسلام سياسى وحکومت و بطريق اولى هيچ جناحى از اين حکومت در ايران ندهد. شعارهاى ما امسال بايد عليه حجاب اسلامى، عليه آپارتايد جنسى، عليه قوانين اسلامى باشد. در عين حال شعارهاى ما دفاع از آزادى و برابرى و انسانيت و حقوق کامل زنان است.

آزادى زن: در خارج کشور، چگونه بايد به استقبال ٨ مارس رفت؟ مينا احدى: در خارج کشور نيز تدارکات شروع شده و طبعا بايد گسترش يابد. در اينجا ما درگير با يک بحث حاد و مهم نيز شده ايم که به ما بسيار مربوط است. بحث ممنوعيت مظاهر مذهبى در ادارات و آموزش و پرورش و ضد حمله اسلام سياسى به بنيادهاى جامعه سکولار و حقوق انسانى در قلب اروپا، بحث مهمى است که رنگ خود را به فعاليتهاى ما در خارج کشور خواهد زد. امسال نيز ما بايد در همه کشورهاى اروپاپى متحدانه به خيابان آمده و بر عليه حکومت اسلامى، و قوانين ضد زن اسلامى افشاگرى کرده و اعتراض کنيم. برگزارى سمينارهاى متعدد در نقد دخالت اسلام در زندگى زنان و در افشا ابعاد وحشتناک جنايت اسلاميون در ايران و عراق و افغانستان و کشورهاى منطقه خاورميانه بر عليه زنان و در دامن زدن به يک مبارزه جهانى عليه اسلام سياسى و عليه دخالت مذهب در زندگى زنان يک تم مهم هشت مارس امسال ميتواند باشد. ما در اروپا و غرب در عين حال بايد به نقد جرياناتى بپردازيم که با اسلام سياسى و جريانات فاشيست اسلامى همسويى کرده و از يک موضع ضد امپرياليستى و راست، اسلام سياسى را باد زده و عملا بر عليه منافع زنان حرکت ميکنند. خلاصه کنم هشت مارس امسال ميتواند به معناى اعلام نبردى بين المللى با اسلام سياسى و دخالت اسلام و مذهب در زندگى زنان باشد. اعتراض ميليونها زن در کشورهاى اسلام زده بر عليه دخالت اسلام و قوانين اسلامى در زندگى زنان و بر عليه تروريسم اسلامى، بايد در سطح دنيا منعکس شده و باعث تقويت و همسويى مبارزه بشريت متمدن بر عليه اسلام سياسى و دولتهاى غربى مدافع و هم پيمان با اين اختاپوس هولناک بشود.