فاتح شيخ الاسلامى

fateh_sh@yahoo.com

کشتار کارگران: بنزين بر آتش نبرد طبقاتى

مصاف طبقاتى کارگران و بحران جمهورى اسلامى

به گلوله بستن اعتراض کارگران در شهر بابک، صحنه خونينى از رويارويى طبقه کارگر با رژيم اسلامى سرمايه است که سالهاست وسيعا جريان دارد و امروز بيشتر از هميشه وسعت و شدت گرفته است. جانيان اسلامى گوشه اى از اين نبرد وسيع را بخون کشيده اند تا به خيال خود، از جنبشى که هر روز از نقطه اى سر بلند ميکند زهر چشم بگيرند و سير تحرک و پيشروى آن را کُند کنند. برخلاف تصور اين اوباشان، چنين کشتار و توحشى بر زمينه بحرانى که سراپاى رژيم را فرا گرفته، در حکم ريختن بنزين روى آتش است و ميتواند به چاشنى انفجارهاى عظيمى در کل جامعه، به چاشنى انقلاب، بدل شود. جامعه، مردم، کارگران، زنان و جوانان بيش از هر زمان آماده بپا خاستن اند. هر آن، هر جرقه اى از هر جايى ميتواند به خيزش هايى چنان توده اى و چنان پرقدرت دامن بزند که در اولين گام، حاکميت اسلام و همه ارگانهاى سرکوب و کشتارش را زير پا له کند.

ضرورى است که اين جنايت شنيع، جواب درخور بگيرد. جوابى که درجا داده شد، در قياس با يک جواب طبقاتى قاطع و فراگير، بايد همچون واکنش خفيفى جلوه کند. ضرورى است که کارگران اين پيام را همه جا به گوش جامعه برسانند که کشتار شهر بابک را بيجواب نميگذارند. صداى اعتراض کارگر، صداى اعتراض همه انسانهاى آزاديخواه، به اين توحش بيحدومرز و به فقر و فلاکت کشنده اى که بر ما تحميل شده، بايد همه جا شنيده شود. از پيام کارگران ايران خودرو و بافق و سقز و ... تا کمپين حزب کمونيست کارگرى تا ابراز همبستگى هاى جهانى و واکنش هاى ديگر، همگى جوانب و جلوه هاى اوليه اين جوابند. جواب طبقاتى کارگران به رژيمى که نه فقط عامل اين کشتار، بلکه عامل کشتارهاى بيشمار و ازجمله قاتل دهها هزار قربانى زلزله بم است، تلاش سازمانيافته براى بزير کشيدن آن است. رژيمى که تنها با تکيه به توحش و کشتار، خودش را و بساط کثيف استثمار سرمايه را سر پا نگهداشته است بايد همراه با کل ماشين کشتار و سرکوبش يکجا درهم کوبيده شود.

در شرايط بحران فراگير و فلج کننده جمهورى اسلامى، کارگران ميتوانند و بايد نه فقط اعتراضات و مبارزات جارى اقتصادى را وسعت بخشند، سازمان دهند و متحد و هماهنگ کنند، بلکه با گرد آمدن به دور حزب سياسى خود، حزب کمونيست کارگرى، مستقيما براى کسب قدرت و بيرون آوردن زمام امور جامعه از دست مشتى مفتخور آدمکش خيز بردارند. کارگران بايد با اتکا به حزب کمونيست کارگرى خود همدوش با نيروى اجتماعى مردم آزاديخواه و بجان آمده به ميدان مبارزه سياسى بيايند، کار رژيم جانيان و اوباشان اسلامى را يکسره کنند و آزادى و برابرى و سوسياليسم را تحقق بخشند.

در شرايطى که جنگ و دعواى جناحهاى رژيم، يکبار ديگر علاج ناپذيرى بحران بنيادى جمهورى اسلامى را بنمايش گذاشته است، در شرايطى که بن بست و بحران رژيم، جامعه را به بن بستى کشانده که خروج از آن جز با خلاصى از اين رژيم ممکن نيست، آلترناتيو سياسى براى خارج کردن جامعه از اين بن بست و از دور باطلى که رژيم اسلامى بر آن تحميل کرده، حزب کمونيست کارگرى است که عزم جزم خود را، ازجمله بتازگى در کنگره چهارم خود، براى بزيرکشيدن جمهورى اسلامى به نيروى انقلاب مردم و کسب قدرت سياسى يک بار ديگر با صداى رسا اعلام کرده است.

کارگران با بلند کردن پرچم خواستهاى روشن اقتصادى و سياسى شان، با گسترش اعتراضات و سازمان دادن صفوفشان، با هماهنگ کردن و سراسرى کردن تحرک طبقاتيشان، بايد به پيامشان و صدايشان پشتوانه عملى قدرتمند بدهند. پژواک چنين پيام قدرتمندى بى ترديد، حمايت گسترده توده محروم و آزاديخواه و بويژه سمپاتى قوى نيروى اجتماعى زنان و دانشجويان و همه نسل جوان خواهد بود. با جلب سمپاتى اين اکثريت عظيم جامعه که نيروى اجتماعى انقلابند، وارد کردن ضربه نهايى به رژيم اسلامى سرمايه، براى کارگران و حزب کمونيست کارگرى شان تماما امکانپذير خواهد بود.

براى پيمودن اين راه، چه پيچ و خم هايى پيش پايمان خواهيم داشت؟ در کدام سنگرها حاضر بايد شد؟ چه کارهايى بايد کرد و بر چه بايد متمرکز شد؟ اين سوالها و دهها سوال مشابه هم اکنون مشغله ذهن کارگران و مردمى است که به رهايى ميانديشند و به رهايى فورى از اين رژيم کثيف و از گرسنگى و بردگى مزدى سرمايه نياز دارند. حزب کمونيست کارگرى در پيشاپيش صف کارگران و مردم تشنه آزادى، نبردکنان در هر قدم جواب روشن سياسى و پراتيکى و انقلابى خود به اين سوالات را فراروى همه مبارزان راه رهايى خواهد گذاشت.