کارگران عليه سرمايه، و در پيشاپيش جنبش سرنگونى

نگاهى به اول مه سوسياليستى در ايران

حميد تقوايى

اول مه امسال نقطه عطفى در جنبش کارگرى و در جنبش انقلابى مردم عليه جمهورى اسلامى بود. تحرک و عرض اندام کارگران در اين روز هم از نظر وسعت و شکل و شيوه هاى اعتراضى و هم مضمون راديکال و طبقاتى اين اعتراضات در جنبش کارگرى ايران بيسابقه بود و بايد بعنوان آغاز پر قدرت حضور کارگران در صحنه سياسى ايران به ثبت برسد. کارگران با پرچم شعارها و اهداف و مطالبات طبقاتى خود بميدان آمدند، مراسم دولتى را بر سر خانه کارگر و رفسنجانى و کل حکومت اسلامى خراب کردند، در تجمعات مستقل خود سرود انترناسيونال پخش کردند، عليه سرمايه و استثمار سخنرانى کردند و نظام سرمايه دارى را بعنوان منشا مصائب کارگران و مردم زحمتکش محکوم نمودند. در گردهمائى ها و راهپيمائى هاى کارگران همه جا پلاکاردها و بنرها و پارچه نويسيهاى متعددى عليه قانون کار اسلامى و شورايعالى کار و عليه استثمار و سرمايه به اهتزاز در آمد و در بيانيه ها و قطعنامه هاى متعدد کارگرى نظام سرمايه دارى محکوم شد و مطالبات پايه اى و سراسرى کارگران مطرح گرديد.

تحرک و عرض اندام کارگران در اين روز هم از نظر مضمون راديکال و طبقاتى شعارها و مطالبات کارگران و هم از نظر وسعت و شکل و شيوه هاى اعتراضى بروشنى نشاندهنده وزن و جايگاه تعيين کننده جنبش کارگرى در تحولات سياسى جارى است.

در عرصه مبارزه براى مطالبات رفاهى يکى از خواستهاى سراسرى مهم کارگران در تجمعات اول مه افزايش حداقل دستمزدها تا سطح ٤٥٠ هزار تومان بود. حول اين خواست از چندين هفته قبل از اول مه تحرکات وسيعى در جنبش کارگرى آغاز شده بود. امضا طومار چند هزار نفرى کارگران کاشان، اعتصاب کارگران يخچال سازى فيلور و اعلام حمايت ١٥٠٠ کارگر کشتى سازى بهشهر از خواست ٤٥٠ هزار تومان يک روز قبل از اول مه از جمله اين تحرکات و پيشرويها بود. در اول مه جنبش اصافه دستمزدها با طرح ٤٥٠ هزار تومان حداقل دستمزد در اطلاعيه ها و بيانيه ها و قطعنامه هاى کارگرى در تبريز و تهران و اهواز و آبادان و کرمانشاه گام بلند ديگرى بجلو برداشت. مطالبه ٤٥٠ هزار تومان يک خواست صريح و روشن پايه اى جنبش کارگرى عليه فقر است که در اول مه در يک سطح وسيع و سراسرى از جانب بخشهاى مختلف کارگرى مطرح شد. اين شعاريست که ميتواند وحدت بخش کل طبقه کارگر و زمينه ساز اعتراض و اعتصاب سراسرى کارگران عليه جمهورى اسلامى باشد. اين شعار به خواست و نياز حياتى و مبرم کارگران براى ارتقاى شرايط رفاهى و معيشتى خويش يک مضمون و محتواى تعرضى، روشن و مشخص و غير قابل تفسير و تحريف از جانب دولت و کارفرما، و قابل مطالبه براى همه کارگران در سراسر ايران ميبخشد و اول مه نشاندهنده خصلت وحدت بخش و سراسرى اين شعار بود.

جايگاه و اهميت شعار ٤٥٠ هزار تومان حداقل دستمزد از سطح مبارزات رفاهى اين طبقه بسيار فراتر ميرود. خواست ٤٥٠ هزار تومان حداقل دستمزد پرچمى است که طبقه کارگر به نمايندگى از از اکثريت وسيع مردم ايران، مردم شريف و محروميت کشيده اى که به زندگى زير خط فقر در جمهورى اسلامى سرمايه محکوم شده اند، بلند کرده است. اين جبهه تعيين کننده اى از مبارزه عمومى مردم ايران براى رفاه و برابرى و يک عرصه کارساز در جنبش سرنگونى و انقلابى مردم عليه جمهورى اسلامى است. کمپين ٤٥٠ هزارتومان يکى از آن مصافها و جبهه هاى اصلى نبرد طبقاتى است که بالقوه ميتواند اکثريت عظيمى از جامعه را بدنبال و در حمايت از کارگران بسيج کند و طبقه کارگر را در پيشاپيش صفوف انقلاب عليه جمهورى اسلامى قرار بدهد. اين امکان بالقوه بايد بالفعل و عملى شود و اول مه امسال يک گام بلند در اين جهت بود.

يک جبهه ديگر نبرد کارگران مقابله با خانه کارگر و مراسم هاى دولتى بود. در مراسم تبريز که چهار روز قبل از اول مه از طرف خانه کارگر برپا شد کارگران قطعنامه پيشنهادى خانه کارگر را نپذيرفتند و در مقابل آن قطعنامه مستقل خود با خواست تعطيل رسمى اول مه و حق تشکل و اعتصاب و حداقل ٤٥٠ هزار تومان را مطرح و اعلام کردند. در مراسم ورزشگاه آزادى تهران اين مقابله کارگران و ايادى حکومت مسنقيما شکلى تعرضى و سياسى بخود گرفت. خانه کارگر و ديگر ايادى رژيم قصد داشتند گردهمائى کارگران در ورزشگاه آزادى را به سکوى تبليغات انتخاباتى رفسنجانى تبديل کنند. کارگران اين مراسم را به يک افتصاح سياسى براى رفسنجانى و کل حکومت اسلامى تبديل کردند. مخالفت و اعتراضات و شعارهاى کارگران عليه خانه کارگر و رفسنجانى و حکومت چنان گسترده و کوبنده بود که رفسنجانى جرات نکرد حتى در ورزشگاه حاضر شود، از نيمه راه بازگشت و اعلام کرد"مصلحت نظام" را در آن ديده است که در ميان کسانى که به "قوانين و مقدسات و مقامات حکومت توهين" ميکنند حاضر نشود! اين تو دهنى محکم جنبش کارگرى به يکى از درشت ترين حشرات اسلامى حاکم بود. کارگران با اين حرکت موضع و برخورد کل جامعه ايران به مضحکه انتخابات رياست جمهورى و يکى از کانديداهاى اصلى رژيم در اين نمايش را نمايندگى کردند و به حکومت و جامعه نشان دادند که بساط انتخابات رژيم را بر سرش خراب خواهند کرد.

اما به فضاحت کشاندن رفسنجانى و ايادى خانه کارگريش تنها تعرض سياسى جنبش کارگرى در اول مه نبود. طبقه کارگر در اول مه امسال عملا پاسخ روشن و کوبنده اى به هياهوهاى ناسيوناليستى و قوم پرستانه اخير حکومت و دار و دسته هاى اپوزيسيون راست داد. کارگران در اهواز و آبادان و ماهشهر در بيانيه اى با امضاى انجمن آزادى و برابرى جنوب خوزستان و در تبريز و سنندج و کرمانشاه و تهران، به ميدان آمدند و با اعلام خواست افزايش حداقل دستمزد و برخوردارى از بيمه بيکارى و خدمات اجتماعى و ساير خواستهاى رفاهى عمومى در قطعنامه ها و بيانيه هايشان راه حل واقعى و عمومى و سراسرى عليه فقر و محروميت را در برابر جامعه قرار دادند. کارگران عملا نشان دادند که همه کارگران و همه مردم در چهارگوشه ايران درد و مساله مشترکى دارند و راه حل واقعى مردم مبارزه متحد و سراسرى با خواستهاى روشن و راديکال عليه جمهورى اسلامى است. در اول مه امسال طنين سرود انترناسيونال در تجمعات کارگرى به همه اعلام کرد که کارگران نه تنها در برابر تفرقه اندازى هاى ملى و قومى در جامعه ايران ايستاده اند بلکه اصولا تقسيم جهان به ملتها و کشورها را نميپذيرند و خود را با کارگران و مردم زحمتکش در سراسر جهان هم سرنوشت ميدانند.

از نقطه نظر شکل و شيوه هاى اعتراض و مبارزه و نحوه فعاليت فعالين جنبش کارگرى نيز اول ماه مه جايگاه ويژه اى داشت و نشاندهنده رشد و پيشروى جنبش کارگرى و فعالين و دست اندرکاران اين جنبش در بکار گرفتن شيوه هاى علنى و اجتماعى مبارزه بود. نهادها و تشکلهاى کارگرى قطعنامه و بيانيه منتشر کردند، مراسم و تجمعات و راهپيمائى هاى متعددى در شهرهاى مختلف سازمان دادند و در اين تجمعات علنا و با اسم و رسم خود عليه سرمايه و سرمايه دارى و در دفاع از آزادى و برابرى سخنرانى کردند. جنبش کارگرى در اول مه امسال نشان داد که پوسته سبک کار مخفى و محفلى سنتى را شکسته است و علنا با کميته ها و نهادهاى مستقل و نمايندگان و فعالين شناخته شده خود به مقابله با نظام سرمايه دارى و حکومت اسلامى پاسدار آن برخاسته است.

و بالاخره بايد به نقش کارساز حزب در تدارک و زمينه سازى اعتراضات کارگرى در اول ماه مه امسال اشاره کنم. حزب ما با تمام امکاناتش، با راديو و تلويزيون انترناسيونال و با بسيج اعضا و فعالينش در جنبش کارگرى به استقبال اول مه رفت. راديو و بويژه تلويزيون انترناسيونال در يک مقياس وسيع اجتماعى زمينه را براى برگزارى يک اول مه پرشکوه و راديکال و سوسياليستى فراهم آوردند و فعالين و حوزه هاى حزبى زير اين پوشش سراسرى به سازماندهى تجمعات و راهپيمائى هاى اول مه پرداختند. کمپين و فعاليت فشرده حزب بخصوص در گسترش و عموميت دادن به شعار ٤٥٠ هزار تومان حداقل دستمزد در سراسرى شدن اين خواست و مطرح شدن آن در بيانيه ها و قطعنامه هاى کارگرى در اول مه نقش کارسازى داشت.

در يک مقياس اجتماعى و پايه اى تر اول مه امسال، و روح و مضمون ضد سرمايه دارى آن، حاصل و بازتاب مستقيم و غير مستقيم سالها فعاليت و مبارزه پيگير حزب و جنبش کمونيسم کارگرى و گسترش سياستها و مطالبات و افق و چشم انداز چپ در جامعه در جنبش سرنگونى بود. اول مه در واقع روز اعلام حضور مستقيم آن جنبش و طبقه و حزبى بود که در برآمدهاى اعتراضى سالهاى اخير با شعار "آزادى و برابرى"، "نان و آزادى براى همه"، "سوسياليسم بپا خيز براى رفع تبعيض" و "سوسياليسم راه رهائى ماست" حضور خود را بطور غير مستقيم اعلام داشته بود. براى هر ناظر سياسى تحولات سالهاى اخير جامعه ايران روشن بود که جنبش سرنگونى بيش از پيش به چپ متمايل ميشود و راه و آلترناتيو کارگران براى رهائى جامعه، و حزب بعنوان پرچمدار اين راه آزادى و برابرى و سوسياليسم هر روز رشد و نفوذ بيشترى در جامعه و در جنبش سرنگونى پيدا ميکند. در اول مه جنبش کارگرى، ستون فقرات و رکن جنبش انقلابى عليه جمهورى اسلامى بميدان آمد و بطور مستقيم و غير قابل انکارى نشان داد که آلترناتيو چپ و چشم انداز انقلاب و سوسياليسم در جامعه و در جنبش سرنگونى پر نفوذ و قدرتمند است. دراول مه امسال طبقه کارگر، طبقه پرچمدار انقلاب و سوسياليسم، اعلام کرد که ميرود تا با پرچم "نه به سرمايه" و "نه به استثمار" جايگاه واقعى و تعيين کننده خود را در جنبش انقلابى مردم عليه جمهورى اسلامى کسب کند. بايد بر نتايج و دستاورهاى اول مه براى پيشرويهاى بيشتر در خود جنبش کارگرى و در جنبش انقلابى عليه جمهورى اسلامى متکى شد و گامهاى بلند ترى در جهت سرنگونى حکومت اسلامى و تحقق سوسياليسم و جمهورى سوسياليستى بجلو برداشت. حزب ما با تمام توان خود در اين جهت گام برميدارد.٭

mail to :rowzane@yahoo.com