سوسياليسم، راه رهائى ماست!

حميد تقوايى

"سوسياليسم امر ماست، راه رهائى ماست". اين شعارى است که در چهارشنبه سورى امسال در خيابانهاى سنندج داده شد. اين دومين باريست که در چند ماه اخير در تظاهرات و تجمعات مردم شعارهاى صريحا سوسياليستى مطرح ميشود. حدود سه ماه قبل نيز "سوسياليسم بپا خيز براى رفع تبعيض" و "سوسياليسم دواى درد مردم" در خيابانهاى تهران فرياد زده شد.

اين شعارها هنوز همگانى نشده است، و هنوز همه در و ديوارها را پر نکرده است، اما بزودى آن روز فراخواهد رسيد. اين آغاز راه است. اين طليعه افق و آرمان و آينده ايست که از دل تظاهرات و اعتراضات مردم، از جانب چپ ترين و راديکال ترين فعالين جنبش انقلابى مردم به نمايندگى از ٧٠ ميليون انسان دربند جمهورى اسلامى سرمايه، فرياد زده ميشود. و راه پيشروى را به همه نشان ميدهد.

سوسياليسم پرچم انقلابى است که بزودى از راه ميرسد. سوسياليسم راه رهائى ما از حکومت مذهبى، از آپارتايد جنسى، از حجاب و قصاص و سنگسار و اعدام اسلامى و از فقر و فحشا و اعتياد و از تبعيض و نابرابرى است. "سوسياليسم دواى درد مردم" است.

بورژوازى ايران بدون اختناق و ديکتاتورى امرش نميگذرد، اگر ميگذشت کارنامه صد ساله اش اختناق شاهنشاهى و اسلامى نبود. حمله پيشگيرانه و رژيم چنج و انقلاب مخملى دست پخت آمريکا نيز راه حل نيست. اگر بود عراق و افغانستان به اين حال و روز نمى افتادند. حکومت ضد انسانى اسلامى تمام آن چيزى است که بورژوازى بومى و جهانى ميتوانستند به مردم ايران عرضه کنند. حکومتى که براى بشکست کشاندن انقلاب ٥٧ روى کار آوردند و مستقيم و غير مستقيم در مقابل اعتراضات و مبارزات مردم پاسداريش کردند. و امروز نيز بديل بهترى ندارند.

جمهورى اسلامى ارتجاعى ترين و عقب مانده ترين حکومت عصر ماست، اما توحش و ارتجاع سرمايه دارى مختص به ايران نيست، جهانى است. جهان به قهقرا کشيده شده اى که در آن انسانيت و سکولاريسم و مدرنيسم و مدنيت و آرمانهاى آزاديخواهانه و برابرى طلبانه جائى ندارد. حتى سکولاريسم و مدنيت از سياست و فرهنگ و فلسفه اجتماعى رسمى بورژوازى خط خورده است و جاى خود را به ناسيوناليسم و مذهب و قوم پرستى و راسيسم و قبيله گرائى و عشيره پرستى داده است. ضرورت از گور برخاستن اين گرايشات قرون وسطائى سود آورى سرمايه دارى عصر ماست، از ملزومات "نظم نوين جهانى" سرمايه دارى بازار آزاد در دوره بعد از جنگ سرد است، و همين واقعيت پرچم پاسدارى از انسانيت و مدنيت را در دست چپ، در دست پرچمداران سوسياليسم وانقلاب سوسياليستى قرار ميدهد.

در دنياى به قهقرا کشيده امروز هر انسان شريف، سکولار، متمدن، آزاديخواه و برابرى طلبى بايد سوسياليست باشد. سوسياليسم دواى درد دنيائى است که در چنگال تروريسم دولتى آمريکا و تروريسم اسلامى بخود مى پيچد و راهى براى رهائى ميجويد. بشريت متمدن تنها ميتواند با پرچم سوسياليسم قد راست کند و در برابر هر دوقطب تروريسم جهانى بايستد. و ايران جمهورى اسلامى ميرود که به اولين نبردگاه اين مصاف جهانى بدل شود. انقلاب ايران انقلاب مدنيت و مدرنيسم و شادى و برابرى و رهائى، انقلاب کنفرانس برلينى ها و کانال جديديها، انقلاب کمونيسم کارگرى، عليه توحش و ارتجاع و درد و تبعيض و اسارت سرمايه دارى افسار گسيخته جهان ما خواهد بود. شعارهاى سوسياليستى که امروز در ايران جوانه زده است و در انقلاب فردا شکوفا خواهد شد، نويد بخش رهائى جهان ما از چنگال نظم نوين سرمايه دارى جهانى است. زنده بايد سوسياليسم!