اطلاعيه شماره ٤ به مناسبت اول مه

گزارشى از مراسم هاى مستقل کارگرى به مناسبت اول ماه مه در تهران، سقز و سنندج

تهران: روز اول ماه مه، ١٢ ارديبهشت، از ساعت ٤ بعد از ظهر در سالن فروشگاه بانک سپه در جاده مخصوص کرج، مراسمى با حضور بيش از صدنفر از کارگران و فعالين کارگرى به مناسبت اول مه، روز جهانى کارگران، تشکيل شد. مراسم با سرود انترناسيونال شروع شد و درمورد مسائل جنبش کارگرى، بين اللملى و ايران بحثهايى مطرح شد. و در پايان ٢ قطع نامه قرائت گرديد. متن يکى از اين قطعنامه ها که با استقبال وسيع حاضرين روبرو شده است در زير ضميمه ميشود.

سقز: طبق گزارش کميته کردستان حزب، روز ١٢ ارديبهشت، نيروهاى سرکوبگر جمهورى اسلامى به کارگران و مردم در اجتماع اول مه در پارک کودک اين شهر حمله کردند و تعدادى را دستگير کردند. همزمان جاده ها را بسته و از آمدن مردم بيشتر به محل ممانعت کردند. جوانان و مردمى که در محل تجمع کرده بودند براى جلوگيرى از حمله پليس و در اعتراض به دستگيرى کارگران و نمايندگانشان بارها با مزدوران رژيم درگير شدند. در اين ماجرا تعدادى دستگير شدند که اسامى چند نفر از آنها عبارتند از محمود صالحى، جلال حسينى، برهان ديوانگرد، فخرالدين واصلى، محسن حکيمى و اسماعيل خودکام. بدنبال اين ماجرا نيروهاى سرکوبگر رژيم به خانه تعدادى از کارگران دستگير شده از جمله محمود صالحى و برهان ديوانگرد يورش بردند. مردم و خانواده دستگير شد گان در اعتراض به اين عمل وحشيانه در مقابل مرکز اطلاعات در سقز تجمع کرده اند.

سنندج: بنا به گزارشهاى رسيده از کميته کردستان حزب، از هفته هاى قبل از فرارسيدن اول مه، رژيم اسلامى خود را براى جلوگيرى از برگزارى مراسم اول مه در شهرهاى کردستان آماده کرد. از جمله از وزارت کشور به استاندارى کردستان و فرمانداريها دستور داده شد که از دادن هر گونه مجوز قانونى به کارگران براى برپايى اول مه خوددارى کنند. به اين ترتيب فضاى پليسى و تهديد را حاکم نمودند. عليرغم اينها در نقاط مختلف شهر سنندج از جمله در پارکهاى اطراف شهر اجتماعات گوناگونى از کارگران و خانواده هايشان تشکيل شد، و قطعنامه کارگران ساختمان و تاسيسات شهرى پخش و در جمعهاى مختلف قرائت شد. در بلنديهاى آبيدر نيز به اين مناسبت آتش روشن شد. همزمان اطلاعيه هاى حزب کمونيست کارگرى ايران و پيامهاى رهبرى حزب به مناسبت اول مه، در ميان کارگران و مردم وسيعا پخش گرديد.

زنده باد اول ماه مه روز جهانى کارگران

زنده باد اتحاد کارگران جهان

حزب کمونيست کارگرى ايران

٢ مه ٢٠٠٥، ١٣ ارديبهشت ١٣٨٣

قطعنامه

به مناسبت روز جهانى کارگر، (اول مه ٢٠٠٤)

جامعه بشرى هيچگاه اين چنين قادر به توليد ثروت و نعمات مادى و معنوى نبوده است. اما بشر خالق ثروت از دسترسى به نعماتى که آفريده است اين چنين محروم نبوده است. سرمايه دارى جهان را به يک شرکت واحد توليد کالا و توليد سود تبديل کرده است. به هر چيز نگاه کنيد هر تکه آن در گوشه اى از جهان توليد شده است. در مورد ثروت جامعه يک حکم ميتوان داد: همه چيز ساخت مشترک طبقه کارگر در ابعاد جهانى است. منفعت سرمايه در سراسر جهان يک منفعت واحد است و در مقابل منفعت طبقه کارگر امروز بيش از هميشه يک منفعت واحد است. سرمايه هر جا که هست بر گرده ما و خانواده ما سوار است و تنها با کشاندن نسل اندر نسل ما به بردگى مزدى قادر به ادامه حيات است. سرمايه دارى ما را زنده نگاه ميدارد تا سود توليد کنيم و فرزندانمان را براى توليد سود آماده کنيم. طبقه کارگر از چين تا آرژانتين و از آلاسکا تا شيلى، در سراسر جهان در اسارت بردگى مزدى طبقه سرمايه دار به تباهى کامل کشانده شده است. ما بردگان امروز سرمايه دراى و فرزندان مان نسل آينده بردگان آنها هستند. انسان خالق رفاه و انسان خالق ثروت اسير انگل ترين بخش جامعه يعنى طبقه سرمايه دار است. اين دنيا وارونه است. بايد روى پايش برگردد. بايد انسان را نجات داد. جهنم موجود در شان هيچ انسانى نيست. هيچ انسانى نبايد استثمار شود. هيچ انسانى نبايد در انقياد اقتصادى باشد و يا به بردگى کشيده شود. انسان بايد آزاد باشد. انسان بايد خوشبخت باشد. انسان بايد در دسترسى به نعمات جامعه حق برابر داشته باشد. اين پرچم طبقه کارگر در مقابل سرمايه دارى است.

براى سرمايه سود حکمت همه چيز است. براى ما بشر، زندگى، خوشبختى، آزادى و شادى و رفاه او حکمت همه چيز است. شادى، رفاه، آزادى و تعالى فيزيکى و معنوى حق همه انسان ها از هر رنگ و جنس و سن است. طبقه کارگر جز با نجات همه بشريت نميتواند خود را نجات دهد. فقر بيش از هر کس مساله ماست، آزادى بيش از هرکس مساله ماست، مساله زن مساله ماست، مساله انسان مساله ماست. ما طبقه اى هستيم که زندگى انسان به ما گره خورده است. روز اول ماه مه روز جهانى طبقه کارگر است. روز اعلام اتحاد جهانى طبقه ما براى مقابله با اين دنياى وارونه است. روزى ات که اعلام ميکنيم در ميان ما رنگ، نژاد، قوميت، جنسيت مبناى تمايز نيست همه ما انسانيم و هم ما در سرنوشت هم شريک. ما گارگريم، ما انسانيم و ما پرچم نجات همه بشر را بلند ميکنيم. ما همه کارگران جهان را به اتحاد فرا ميخوانيم و خود را هم سرنوشت و همسنگر مبارزه کارگران در سراسر جهان و مبارزه همه انسانهاى آزاديخواه ميدانيم.

اما در ايران، سرمايه دارى پوسيده تر از همه جهان است. زندگى اى که سرمايه دارى در ايران به طبقه کارگر تحميل کرده است حتى در شان حيوانات هم نيست. مطابق آمار رسمى همه ما زير خط فقر زندگى ميکنيم. بخش بزرگى از کارگران حتى در مقابل کارى که ميکنند دستمزدشان هم نميگيرند. اختناق، بيکارى و فقر و فلاکت ما و خانواده مان را به تباهى سوق ميدهد. همه ما اتباع درجه دوم جامعه هستيم اما ستم بر زنان و آپارتايد جنسى، زنان، يعنى نيمى بشريت را به تباع درجه سوم تبديل کرده است. جامعه ايران دستخوش تغيير و تحول است. همه نيروهاى اجتماعى اعلام کرده اند که چه ميخواهند ما امروز جمع شديم تا به همديگر و به همگان بگوييم که اين زندگى قابل تحمل نيست. ديگر نبايد زندگى انسانى از ما و از همه انسانها دريغ شود. ديگر نبايد کسى خود را مالک و صاحب جسم و روح و زندگى کسى بداند. ديگر نبايد مرگ و زندگى ما را ديگران تعيين کنند. ما اعلام ميکنيم خواستار آنيم که:

١- آزادى حق همه انسانها است. آزادى تشکل و اعتصاب، آزادى بيان و احترام به آزاديهاى فردى و اجتماعى حق همگان است و بايد به رسميت شناخته شود. آزادى بيقيد و شرط انديشه، بيان، مطبوعات و تشکل حق همه است. همه زندانيان سياسى بايد فورا آزاد شوند. ما خواستار آنيم که کارگران بتوانند هر تشکل محلى يا سراسرى خود را مستقل از دخالت دولت ايجاد کنند. ما خواستار برپائى منظم مجامع عمومى کارگرى در همه کارخانه ها و واحد هاى توليدى هستيم.

٢- برابرى کامل حقوق زن و مرد خواست همه ما است که فورا بايد متحقق شود. آپارتايد جنسى بايد فورا خاتمه يابد.

٣- جوانان جامعه، فرزندان ما و نسل جوان طبقه کارگر در حال مبارزه براى نجات از تباهى فيزيکى و معنوى است. مبارزه جوانان براى آزادى و براى شادى و براى برخوردارى از نعمات جامعه بخشى از مبارزه ما براى نجات ما از جهنم موجود است.

٤- روز اول مه بايد به عنوان روز جهانى کارگر در تقويم رسمى کشور تعطيل عمومى اعلام شود و کارگران بتوانند بدون نياز به کسب مجوز، بدون کنترل و مزاحمت پليس اجتماع کنند و اين روز را برگزار کنند.

٥- شرم آور است که سرمايه دارى در ايران حتى دستمزد کارگران را هم نميپردازد. کارگران واقعا به بردگان تبديل شده اند. کليه دستمزدهاى معوقه کارگران بايد يکجا و فورى پرداخت شوند

٦- دستمزد کارگران به نسبت تورم افزايش يافته و کفاف کامل يک زندگى انسانى و مرفه خانواده کارگرى را بدهد.

٧- اخراج کارگران به هر بهانه اى محکوم است. به همه کارگران از زن و مرد و پير و جوان بيمه بيکارى مکفى بايد داده شود.

٨- سرکوب مبارزات مردم و مبارزات کارگران براى زندگى بهتر جرم است. کشتار کارگران خاتون آباد را بار ديگر محکوم ميکنيم و محاکمه مجرمين اين جنايت را خواستاريم.

٩- معلمان و پرستاران جزو شريف ترين انسانهاى جامعه هستند. سلامت فيزيکى و معنوى جامعه منوط به وجود معلمان و پرستاران است. ما از مبارزه معلمان و پرستاران حمايت ميکنيم و خواستار آنيم که مطالبات آنها فورا پذيرفته شود.

١٠- کارگرانى که از کشورهاى ديگر به ايران آمده اند جزو طبقه ما هستند و بايد از همه حقوق انسانى برخوردار باشند. ما تحريکات قومى، نژادى و مذهبى عليه هرکس و بويژه عليه کارگران را محکوم ميکنيم. بطور اخص ما تحريکات عليه کارگران افغانى و اخراج آنها را محکوم ميکنيم.

١١- ما از همه کارگران ايران و بويژه کارگران نفت و ساير صنايع کليدى ميخواهيم که نقش تعيين کننده خود را دريابند و وسيعا قدم به ميدان بگذارند.

زنده باد اتحاد جهانى طبقه کارگر

زنده باد اول مه روز جهانى کارگر