فردا نوبت کارگران است

اسد گلچينى

agolchini@yahoo.com

امروز ١١ ارديبهشت خانه کارگر و نيروهاى انتظامى و امنيتى شهر تهران و مقامات ريز و درشت رژيم مراسم خود شان تحت نام روز کارگر بود را بر پا کردند و طبق آمار هم ١٠ هزار نفر در آن شرکت کردند. طبق معمول و طبق محاسبات سران رژيم، راهپيمايى قبلى را هم که اجازه اش صادر شده بود ملغى شد و به تجمعى که از هر طرف محاصره شده بود و سردار طلايى فرمانده پليس شهر تهران يکى از سخنرانانش بود تبديل شد.

سخنرانان و قطعنامه ها و پلاکارد هاى رسمى و آنچه که رسانه هاى رژيم مخابره کردند همه در مدح و ثناى قانون کار اين رژيم جنايتکار، در مدح و ثناى بردگى کنونى، و مدح و ثناى سرمايه دارى ( با هر دو بخش خصوصى و دولتى آن) با کمى ايراد از بد کار کردن آن و يا برنامه ريزى بد و يا مديريت بد و ... بود باضافه ى چرندياتى در باب عدل سران اسلام و خمينى و خامنه اى و...

فردا کارگران چکار خواهند کرد؟

فرصتى است تا در ١٢ ارديبهشت، اول ماه مه، کارگران در اجتماعات حود، بروشنى اعلام کنند که رژيم و اين نظام سرمايه دارى و منتقدان صدارات فلان شخص در وزارت خانه برنامه و بودجه و امثالهم، هيچکدام براى طبقه کارگر و مردم محروم پشيزى ارزش ندارند و بايد بزير کشيده شوند. اين وضعيت اصلاحات بردار نيست. قابل تحمل نيست. روز جهانى کارگر روزى براى اعلام اعتراض واقعى طبقه کارگر است. خانه کارگر مزدور و همه سرمايه اى که براى راه اندازى اين نمايشات در اختيار دارند صرفا براى گم راهى است ، فلسفه وجودى اينها حفاظت از نظام است. خودشان هم فرياد زدند.

بر انداختن اين نظام کار طبقه کارگر و حزب کمونيست کارگرى است. فردا نوبت کارگران آگاه است که در روز جهانى کارگر رهبران شان را در برابر، خامنه اى و خاتمى و صادقى و محجوب و جلودارزاده و سردار طلايى قرار دهند و قطعنامه هايى که بيان درد و مصيبت و استثمار و بردگى ، ناامنى و کشتار، نابرابرى و نبودن آزادى تشکل و اعتصاب و... است قرار دهند و تصويب کنند. فردا روزى است که کارگران جامعه را بايد متوجه يک قطب راديکال و آزاديخواه و سوسياليست کنند. فردا روزى است که همراه با اين کارگران، همه مردم محروم ايران اعم از جوانان، زنان، معلمان و چاى کاران زحمتکش ميتوانند اعتراضشان را يکى کنند و راهى براى پيشروى بيابند.