به مناسبت اول مه (روز جهانى کارگر)

پيام رحمان حسين زاده

روز جهانى کارگر، روز همه ما کارگران و خانواده هاى کارگرى، روز همه انسانهاى کارکن و گرداننده جامعه، روز اعلام تنفر از تبعيض و ستم و استثمار، روز اعلام کيفرخواست ما عليه نظم سرمايه در راهست. اين روز را گرامى بداريم. اول مه امسال ميتواند روز بزرگترين و گسترده ترين اجتماعات ما و روز جشن و شادى همه ما کارگران و مردم آزاده باشد. اين روز را تبريک ميگويم.

در اين روز با صداى رسا اعلام کنيم. براى ما، زندگى، خوشبختى و رفاه مبناى همه چيز است. شادى، آزادى و تعالى فيزيکى و معنوى حق همه انسان ها از هر رنگ و جنس و سن است. طبقه کارگر جز با نجات همه بشريت نميتواند خود را نجات دهد. پايان دادن به فقر بيش از هر کس مساله ماست، آزادى و رهايى انسان، آزاى زن و برابرى کامل انسانها امر ماست. ما طبقه اى هستيم که زندگى انسان به ما گره خورده است. روز اول ماه مه روز جهانى طبقه کارگر است. روز اعلام اتحاد جهانى طبقه ما براى مقابله با اين دنياى وارونه است. روزى است که اعلام ميکنيم دسته بندى انسان بر اساس رنگ، نژاد، قوميت، جنسيت مردود است. همه ما انسانيم و همسرنوشت. ما کارگريم، ما انسانيم و ما پرچم نجات همه بشر را بلند ميکنيم. ما همه کارگران جهان را به اتحاد فرا ميخوانيم و خود را هم سرنوشت و همسنگر مبارزه کارگران در سراسر جهان و مبارزه همه انسانهاى آزاديخواه ميدانيم.

اول مه امسال در ايران ميتواند به نمايش قدرت بزرگ طبقه کارگر و مردم آزاديخواه و به اعلام تصميم طبقه کارگر براى به دست گرفتن جامعه و کوبيدن مهر خود بر تحولات سياسى منجر شود. اول مه امسال روز در هم تنيدگى و همسرنوشتى شفافتر کارگر و کمونيسم کارگرى در صحنه سياست ايران است. در اجتماعات و متينگهايمان، در مناسبتها و جشنهايمان اعلام کنيم، که اين زندگى قابل تحمل نيست. ديگر نبايد زندگى انسانى از ما و از همه انسانها دريغ شود. ديگر نبايد کسى خود را مالک و صاحب جسم و روح و زندگى کسى بداند. ديگر نبايد مرگ و زندگى ما را ديگران تعيين کنند. ديگر اين دنياى وارونه را تحمل نمى کنيم. زندگى شايسته انسان و دنياى آزاد و برابر را متحقق ميکنيم.

زنده باد اول مه روز اتحاد جهانى کارگر

زنده باد آزادى، برابرى، حکومت کارگرى

زنده باد کمونيسم کارگرى

٢٨ آوريل ٢٠٠٤ - ٩ ارديبهشت ١٣٨٣

٭٭٭